Tos Maakt Mama Aan Het Lachen!

FM 030“Huh? Tos is toch je kat?! Hoe kan die je moeder nu laten lachen?”, hoor ik je bijna denken. Toch gebeurt dat. En eigenlijk door iets wat ik van mijn moeder en mijn Beppe (mijn moeders moeder) heb geleerd. In mijn moeders jeugd hadden zij al een kat. Mijn Beppe sprak dan voor de kat, dat nam mijn moeder over van haar moeder en ja, ik nam dat weer over van mijn moeder. Toch verfijnde ik het meer, want ik sprak niet voor de katers die we thuis hadden, ik gaf ze een eigen stemmetje. Zo ook bij Tos, alleen Tos kreeg een heel eigen karakter.

Om het karakter van Tos te beschrijven: Hij weet ALLES beter! Hij kan erg sneu doen over De Vrouw (dat ben ik dus). Hij kan ook goed zingen. Hij was Zijne Koninklijke Beveiliger, gezien zijn cyperse (dat leek gecamoufleerd) vacht, en hij was dol op Koningin Maxima die hij liefkozend zijn “Max-meisje” noemde. Haar dochter Amalia was ook deels naar hem vernoemd, want zij draagt de volledige naam CAT-harina-Amalia Beatrix Carmen Victoria. Inmiddels is hij met pensioen, want Tos is bijna 18 jaar. Tos zijn grootste lieverd is echter sinds jaren zijn Oma (mijn moeder inderdaad), en hij noemt haar “zijn verloofde”. Inmiddels heeft hij het ontdekt, Tos is de re├»ncernatie van Freddie Mercury! De 3 speerpunten hierin zijn dat hij ook zo’n snor heeft, bekend staat om zijn borsthaar en hij heeft ook een overbite.
Ach hele verhalen deed ik naar mijn moeder, nog ver voor ze ziek werd van Alzheimer, het is echt iets van ons. Ahoewel, niet echt iets van ons, want bij het WK Voetbal liet Tos van zich horen. Uiteraard als fan van Die Mannschaft, dat heeft hij van De Vrouw, goed voorbeeld doet goed volgen immers! Hier dus een voorbeeld met mijn stem voor Tos, en…. hij zingt hierin. Jawel, dat ben ik echt!
https://www.youtube.com/watch?v=vkWQqvLF7Uc&feature=youtu.be

Inmiddels is mama dus ziek van Alzheimer en is opgenomen in een verpleeghuis. Ik bel haar (ook nog ver voor ze ziek werd) iedere dag. Tegenwoordig gooi ik Tos erin aan de telefoon. Ik praat gewoon en midden in mijn verhaal ga ik over op zijn stem en zeg ik zachter, “Toe De Vrouw, ik moet Oma even spreken, geef mij die telefoon even.’ Dan spreek ik tegen hem, alsof mijn moeder helemaal niet aan de lijn hangt en vraag ik wat hij moet. Dan neemt hij de telefoon over en ga ik door met dat stemmetje van hem. Ik noem dat altijd “Ons stukje cabaret” en ik hoor mijn moeder genieten, ze heeft een lol dan, om hoe Tos commentaar op mij geeft.

Zo ook vanmiddag, hij was natuurlijk aan het klagen over me. Tos heeft een hekel aan stofzuigen namelijk. Ik had zijn bak verschoond en nog even de stofzuiger er doorheen gejaagd. Hij lag me aan te kijken met een blik van “Moet dit?” Op het moment dat ik mijn moeder erna aan de lijn had kwam hij dus ook tussen ons. Hij deed zijn beklach weer en riep, ‘Ik heb haar arts weer gebeld, zet haar maar opnieuw in het gips! Nu van de teen tot de hals. Stofzuigen, het sekreet! Het zal haar leren!’

Mijn moeder genoot en zat te schateren aan de telefoon. Wellicht is het idioot, maar dit is zo heerlijk tussen ons. Iets wat over gegaan is van oma naar dochter naar moeder, dat de kat spreekt. Zo creatief en eenvoudig kinderlijk kan het dus soms zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.