Tolerant? Ammehoela!

Onlangs had ik een gesprek met iemand die namens Amnesty donateurs aan het werven was. Het ging over de homoliefde die in nog ruim 70 landen strafbaar is. Dan gaat het om lijfstraffen, gevangenisstraffen van een paar jaar tot aan levenslang en zelfs de doodstraf. Hij vroeg hoe ik over homoliefde dacht. Inderdaad, hij had een mij een goede! Al eerder ben ik in mijn blogs hier open over geweest. Ik vind het namelijk een grote schande dat homofobie nog steeds bestaat! Je hoort mensen te respecteren en te accepteren om wie ze zijn, hoe ze zijn, wat hun huidskleur is, hun religie en hun geaardheid. Zo simpel is dat in mijn ogen. Hij was het met me eens. Logisch ook, want hij moest donateurs hebben. Ik heb echter de regel voor mezelf dat ik doneer wanneer ik dat wil en dus niet via collecte en niet via werving op straat of wat ook. Ik vertrouw dat namelijk allang niet meer, alleen online, via de site vind ik veilig.

Toch liet het gesprek nog niet los en daarom zit ik hier te tikken. Over de grens is het dan schrijnend, maar ze zeggen dat ze hier tolerant zijn als het om LGTB gaat. Nou, dat valt tegen kan ik melden. Ik ken verschillende verhalen en die liegen er niet om. In mijn oude woonplaats was destijds een transgender. Ze was een cursiste van mijn vader en toen ik haar eens een tegenkwam vroeg ik naar wat ze had meegemaakt en hoe alles was gegaan. Ze was inmiddels helemaal vrouw. Ze vond het helemaal niet erg dat ik het zo rechtstreeks vroeg, maar kon dat alleen maar waarderen. De hele stad fluisterde wel over haar, maar niemand had het haar ooit gevraagd. Nergens om hoor, maar hou dan je bek. Je hebt een oordeel en veroordeeld terwijl je het verhaal niet kent. Ik vind dat op zijn zachtst gezegd gĂȘnant.

Daarnaast heb ik met Melle ook het nodige wel meegemaakt. Zoals die ene keer dat hij zijn huis ging verkopen. Er kwam een stel dat interesse had. Nu hing er in zijn woonkamer een foto van formaat van ons samen. Die vrouw had daar naar gewezen en gezegd dat hij een mooie vriendin had en dat ze maar blij mocht zijn met een mooie man als hij. Zonder na te denken had hij naar een foto van Remy gewezen en gezegd dat dat zijn vriend was. Het hele gesprek viel stil had hij gezegd. Bij het weggaan had ze hem ook geen hand willen geven, haar man wel. Zijn verbazing was groot dat ze een bod uitbrachten, uiteraard onder de vraagprijs. Hij had de makelaar verteld dat hij niet afweek, zo’n vrouw gunde hij het huis niet. Inmiddels was ik bij hem toen de makelaar weer belde en ze hadden weer een bod gedaan, nu iets boven de vraagprijs! Ik zag hoe hij schrok aan de telefoon. Hij deed het. De voorwaarde was dat de stoffering zou blijven. Hij ging akkoord. Toch hebben we direct de bank aan de kant geschoven en hebben we onder de bank de vloerbedekking in de huiskamer bewerkt. Dat hebben we ook gedaan met de tegels onder de eethoek. Bij de bezichtiging had je dat namelijk niet kunnen zien. Ook hebben we een lichtere plek gemaakt op de wand onder onze foto. Kijk als je wraak wilt, dan moet je het wel netjes doen.

We hebben het ook wel meegemaakt dat ik sjans had bij het uitgaan. Ik vond de gast een engerd en seinde Melle dat ik hulp wilde. De gast was vlot weg, maar later op de avond dook hij weer naast me op aan de bar. Hij vond me nog steeds leuk, maar jammer dat ik met “die homo” was. Ik kon het niet laten en vroeg wat hij tegen homo’s had. Het mooiste was, hij was een standaard homofoob. Dus ik had het antwoord kunnen weten, maar ik liet het hem zeggen. Dat 2 mannen namelijk met elkaar naar bed gingen. Doordat ik niet meer nuchter, verschrikkelijk wakker en dus ietwat overmoedig was vroeg ik hem of hij bij hetero’s ook dacht hoe men het met elkaar in bed zou doen, want ik vond dat ranzig. Hij dacht leuk te doen en fantaseerde over hem en mij zei hij. Ik vond dat hij een level verder moest en dus vroeg ik hem wat zijn ultieme seksuele fantasie was. Ja hoor, standaard! Uiteraard, hij met 2 vrouwen! Ik lachte hem vierkant in zijn gezicht uit. Dat kon immers niet, want dat zou relateren aan de homo, twee dezelfde geslachten. Nee dat was anders zei hij. Echt uitleggen kon hij dat niet. Dat vond ik logisch want hij had zojuist laten zien wat voor achterlijk figuur hij was. Ik had al gewonnen, maar ik moest en zou hem een bonus meegeven. Ik vertelde dat ik die avond bij toeval in die discotheek was geweest, maar normaal ging ik liever naar gay bars. Dat was echt zo, want mijn 5 vrienden waren gay. Dat vond ik veel leuker, want het was daar niet zo’n vleeskeuring. Trouwens daar zaten vaak de mooiste meiden heb ik hem uitgelegd, maar die vielen niet op de hersenloze types als hij. Zo van dat 2 mannen niet liefde mogen delen, maar dat het bij vrouwen geil zou zijn. Melle had het aan de andere kant van mij aangehoord en sleurde me opeens richting uitgang. Eigenlijk had ik nog even door willen gaan, maar hij vond het goed zo. Op de trap van de discotheek hebben we ons tranen gelachen. Hij kwam nogmaals voorbij, maar durfde me niet aan te kijken. Ik had nog “Dag Hersenloze Jongen” willen roepen, maar Melle duwde zijn hand voor mijn mond.

Het kan echter nog veel erger. Ik heb haar gevraagd, ik mag er in het kort over schrijven. Ik weet van een oud-klasgenoot dat ze geen kinderen wilde hebben. Toch was een keertje onveilige seks de reden dat ze zwanger werd. Paniek! Nu was (en is) haar neef gay en die had al langer een stabiele relatie waar wel eens over kinderen werd gefantaseerd. Zij was niet voorstander van een abortus en is gaan praten met haar neef en zijn vriend. Ze was bereid het kind aan hen af te staan. Zo gezegd, en met heel veel omwegen, zo gedaan. Het moest wel legaal. Doordat wij beiden geen kinderwens hadden we een band. Ik weet haar hele verhaal. Niet veel mensen weten haar verhaal, want ze is er niet erg open over door alles wat ze heeft meegemaakt. Mensen waarvan ze dacht er een band mee te hebben lieten haar vallen. Het ergste was wel dat die mensen het logischer hadden gevonden dat ze het kind had laten aborteren en niet af had gestaan aan twee mannen, want…. “Een kind heeft een moeder nodig”. Ja echt. Dat waren vaak ouders van kinderen en soms alleenstaande ouders. Te triest voor woorden. Overigens zijn het kind en de vaders erg gelukkig met elkaar. Zij ook, nog steeds zonder kinderen. Ze hebben hele goede regelingen gemaakt en als het kind eraan toe is zal de waarheid verteld worden.

Liefde is liefde, op welke manier dan ook. Dat hoort OVERAL ter wereld zo te zijn! Accepteren en respecteren is te leren. Wat een kind nodig heeft is liefde en een goede opvoeding waar het leert te respecteren en te accepteren. Dan kan dat weer doorgeven worden. Hopelijk knapt de wereld daar van op en is de homofoob straks alleen nog opgezet te zien in een natuurmuseum!

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.