Avonturen bij de Jumbo Meerzicht

05062015 003 Verschillende vrienden en familieleden hebben me gevraagd: “Ga je Zoetermeer niet missen?” Nee, dat ga ik niet doen. Hoe kan dat ook met de allerliefste, allerleukste en allermooiste man aan mijn zij? Toch is er een klein dingetje in Zoetermeer en dat ga ik wel een beetje missen. Ja wellicht apart, maar dat is de supermarkt, de Jumbo in Meerzicht. Ik woonde op steenworpafstand en liep geregeld met mijn ‘Ultrahippe, Roze, Duitse Boodschappenkarretje’ daar mijn boodschappen te halen. Ik had er vaak de grappigste dingen en ook eens een nare, maar perfect van service verzacht door een Jumbo-medewerker. Laat ik meteen met die nare beginnen en het leukste voor het laatst bewaren.

angry Jawel, de nare had te maken met mijn ex. De ex die ik had verlaten ivm huiselijk geweld. Het gebeurde in het weekend na de ramp met de MH17. Ik kon een beetje moeilijk bij het bovenste schap en stond me daar te rekken naar het product dat ik nodig had. Net toen ik het had hoorde ik achter me dat het jammer was dat mijn persoon vorige week niet in het vliegtuig zat!!!! Ik draaide me om en keek recht in de ogen van die hufter!! Nu kon ik 2 dingen doen, woest worden en keihard toeschreeuwen, of woest worden en weglopen. Beide niet gedaan, want ik zag plots nog een optie! Dus ik bleef hem aankijken en heb gezegd: “Weet je wat ik jou gun? Een heerlijke relaxte vakantie op Hawai, op een parelwit strand, omringt door mooie vrouwen en even kicken en je koele drankje wordt gebracht! Maar goed, de opmerking van jou net naar mij getuigt ervan dat het nooit zal gebeuren, want eikels vallen nu eenmaal onder de boom waar ze thuishoren!” Oké, knap opgelost, hij liep woest weg. Achter hem stond echter een medewerker, die had alles meegekregen. Die keek me aan en vroeg geschrokken: “Gaat het mevrouw?” Ik knikte en zei: “Mijn ex.” De medewerker uitte zijn verbazing over wat me naar het hoofd was geslingerd en gaf aan dat ik een zéér adrem antwoord had gegeven. Ja daar lag het niet aan. Toch stond het huilen me nader dan het lachen en ik stond te trillen van schrik. Hij vroeg of ik nog meer moest hebben, maar ik was klaar. Hij liep hierop met me naar de kassa en zei tegen het meisje achter de kassa dat ze me maar als ‘4de klant’ moest aanslaan. Ik keek hem aan en zei dat hij er niets aan kon doen. Het was service voor de schrik. Kijk, dat noem ik een geweldige service!

14062015 650 De leukere dingen waren wel dat ik net bij de kapper vandaan kwam en de dame achter de kassa me een compliment over mijn haar gaf. Volgens haar collega had een andere collega die ochtend bij de koffie mijn kapsel bedoeld en dus werd die collega opgeroepen om naar de kassa te komen om even te komen kijken. Ze bedoelde inderdaad mijn kapsel, en ik was ook inderdaad diegene bij wie ze het kapsel had gezien. Kort, met geschoren zijkanten en een geschoren scheiding.
Een aantal keer erna ging ik weer eens boodschappen doen nadat ik bij de kapper vandaan kwam en wees de kassadame me erop dat de kapster vergeten was mijn scheiding erin te scheren! Ja dat krijg je ervan als ze je kennen.

uhrdb Dan was er ook de keer dat ik rolmandje greep en vrolijk mijn boodschappen liep te doen. Een medewerker kwam naar me toe en vroeg of hij het rekje met de wieletjes eronder mocht meenemen, die waren ze kwijt geweest. Dat had ik dus nooit gezien, ik dacht gewoon dat het laatste was en vond het al gemakkelijker rijden en hij leek ook hoger. Ik gaf ‘m lachend mee en liep weer door.
Bij de kassa ging het weer mis. Wilde ik mijn boodschappen in mijn ‘Ultrahippe, Roze, Duitse Boodschappenkarretje’ doen en weg was ie! Ik mocht de spullen even laten liggen en liep de winkel weer in. Opeens hoorde ik een medewerker tegen zijn collega zeggen: “Dit boodschappenkarretje staat er al even, zal ik ‘m maar achter zetten?” Ik keek en daar stond mijn ‘Ultrahippe, Roze, Duitse Boodschappenkarretje’ trots te staan tegenover het koelvak! Meteen keerde ik me naar de medewerker en riep dat ik ‘m al kwijt was en ‘m mee zou nemen. Hij begon te lachen, het was dezelfde medewerker van eerder en zei: “Haha, jij weer? Iets met wielen en jou gaat niet lekker vandaag!”

gipsy1 Ook heb een tijdje met mijn voet in het gips gezeten. Niets aan de hand bij de Jumbo, ik deed van te voren een belletje en dan stond er een medewerker klaar om met me door de winkel te gaan, gezien ik op krukken liep. Alles werd bij de kassa in mijn rugzak gedaan, hij werd omgehangen en ik kon weer naar huis! Dat is toch geweldig?!

Foto's 183 Het leukste gebeurde echter ten tijde van het WK Voetbal 2014. Als overdreven Mannschaft-fan liep ik met Duits gelakte nagels op handen én voeten! Een blik op mijn handen bij het afrekenen en de kassamedewerker die me dan hielp vroeg gekscherend of ik ook spaarde voor het Roy Donders-juichpak. Vandaag een jaar geleden (dank voor de facebook-reminder) gebeurde dan net iets en ik heb zoooo genoten! O, ik niet alleen, de kassajongen ook!


Daar liep ik ik namelijk weer met mijn ‘Ultrahippe, Roze, Duitse Boodschappenkarretje’. Er liep een man met zoon van, ik schat zo’n jaar of 7, en hij maakte een compliment over dat ik zo’n frisse vrolijke boodschappenkar had. Vriendelijk als ik ben bedankte ik voor dit compliment. Ik liep weer door. Even later moest ik iets van het bovenste schap hebben. Hoppa, daar stond die vent weer! Of hij het moest pakken. Precies op dat moment had ik het en kon ik vrolijk zeggen: ‘kijk, ik heb het al!’, en ik liep door.
Maar ik bleek nog niet van hem af te zijn. Zette ik keurig mijn spullen op de band, hoor ik: “Wijnand kom, we gaan naar deze kassa!” En ja hoor, daar was die vent weer…. Nu kon ik op dat moment alleen maar denken dat ik het verschrikkelijk voor het jochie vond, die naam! Zeg zelf, dan roep je alcoholisme over dat kind af! Wijnand afgekort is al vlot Wijn immers. Ik werd uit mijn gedachte gehaald door de jongen achter de kassa die vertelde hoeveel ik moest betalen. En toen gebeurde het allerergste, de kassajongen begon flink te grijnzen en zei: “Omdat jij het bent, het is net geen 50,- euro, maar jij krijgt van mij een kraskaart om kans te maken op een Roy Donders kinderjuichpak!!” Ik wilde het niet aannemen, maar bedacht me, zo kon ik iets betekenen voor Wijnand met zijn treurige naam en zijn nog vervelendere vader. Dus ik hield ‘m omhoog en vroeg: “Wil jij ‘m?” Wijnand was blij en knikte JA, en ik knipoogde naar de jongen achter de kassa, Mij had ie niet! Dit bleek mijn eigen redding te zijn, want zijn vader knapte volledig op mij af toen hij mijn 10 Duits gelakte nagels zag!! “Tssss Duits!!”, was het enige wat hij uit kon brengen. Alsof het nog niet genoeg was…. daar gebeurde het, ook vaders ergste nachtmerrie kwam uit!! Wijnand had de kaart open gekrast en gilde het uit: ‘Jaaaa kijk, ik heb een juichpak gewonnen!!’, en hij gaf me een handje om me te bedanken. Kijk, zoiets maakt mijn dag dan, want iedere keer als Wijnand zijn juichpak aan heeft gehad zou zijn vader teruggedacht hebben aan dat vervelende wijf met haar Duitse nagels!! Nu kan ik er weinig aan doen, maar dit verhaal werd NOG beter dan dat het was. Op 13 juli won namelijk mijn geliefde Mannschaft de finale van het WK-voetbal tegen Argentinië in Rio de Janeiro met de goal van Mario Götze in de verlenging!
Ja, ik ben die man daarna nog eens tegen gekomen bij de Jumbo, maar me groeten deed ie niet meer! nails2

Tja, die Jumbo Meerzicht, ik ga ze missen! Nu heb ik morgen afgesproken met een vriendin in Zoetermeer, en ach…. ik verzin wel een paar boodschappen.

Night at the Park en Parkpop

Franka-Parkpop-1033 In 2007 ben ik verhuisd naar Zoetermeer. Vanaf 2008 werkte ik in Den Haag, maar naar Parkpop was ik nooit geweest. Nu woon ik sinds een klein weekje officieel in Den Haag en ik had al aan Mike aangegeven erg graag naar Parkpop te willen. Hoort toch zeker bij mijn inburgering in het Haagse dacht ik zo. Nu vertelden vrienden dat ze ook naar Night at the Park zouden. En dat hoorde en las ik van meer vrienden. Dus ik zocht dat even op en bestelde kaarten. Jawel, dan de hele mep! We zijn er niet vanaf het begin geweest, maar kwamen binnen tijdens het optreden van K’s Choice. Ik ben niet het type om de massa in te lopen, maar we hadden goed zicht op het podium. We ontmoeten verschillende vrienden en bekenden en hadden het enorm naar onze zin!

Hieronder eerst mijn eigen en Mike’s foto’s van Night at the Park:

En zondag werd ik verrast op de messenger door mijn facebook-friend Iwan de Brabander. Iwan is fotograaf en we leerden elkaar ooit kennen via internet. Mijn ogen vielen hem op en ik heb destijds ook een fotosessie met hem gedaan. Mijn ogen bovenaan mijn blog-pagina is er 1 van hem. Hij stuurde me foto’s door van Night at the Park en ik vroeg of ik er een aantal van mocht gebruiken voor deze blog, want ze zijn geweldig en geven de sfeer ook goed aan. Het mocht! Nu plaats ik ze niet allemaal, maar alleen wat wij gezien hebben. De rest van zijn foto’s zullen ongetwijfeld te zien zijn op zijn site www.ideb.nl

En zondag dan eindelijk Parkpop! Eerlijk is eerlijk, ik was best nog loom van de vorige dag. We kwamen binnen met Frans Bauer. Qua geluid viel het een beetje tegen, dus we zaten vlot op het andere veld waar we Patricia en Patrick al vlot vonden en we lekker hebben zitten relaxen. Tot Patrick me wees op een reporter van Radio West. Volgens Patrick was dat net iets voor mij en inderdaad, dat is zo. Dus ik liep op ‘m af en hij wilde inderdaad nog iemand interviewen. We liepen, ivm het het bereik, naar een stuk verderop en jawel, Mio is live te horen geweest op Radio West! Nou, als dat geen inburgering in het Haagse is geweest. Uiteraard heb ik dat benoemd in het interview, zo ben ik dan wel!

De foto’s van Parkpop zijn anders… Ik was lomer, door de dag ervoor. Dus helaas…, geen dansje bij Fransie van mij 😉

2x Euro Disney

winnie Nee ik heb niets met pretparken, maar wilde ooit eens naar Euro Disney. Eigenlijk vond ik het wel erg leuk. Met die figuren op de foto en heerlijk foto’s schieten. De attracties had ik minder mee. Het gebeurde dat ik er ook nog eens een tweede keer kwam. Die keer fotografeerde ik vooral. Hier de leukste van beide vakanties. Klik op de foto om ‘m te vergroten.

1 18 19 20