The Passion 2017 Leeuwarden

Eindelijk, gisteren was The Passion Live vanuit Leeuwarden! Oh wat had ik er naar uitgekeken en wat ben ik op mijn wenken bediend! Ik heb ontzettend GENOTEN! Ik kende niet alle nummers die gezongen werden, maar dat ligt aan mij. Ik ben minder bekend met de Nederlandstalige muziek. Wat wel mooi is, ik let altijd op de songteksten, en dat maakt dat ik zelfs de nummers die ik niet ken dan wel ga waarderen. Ja en de locatie van dit jaar, ik ben in Franeker opgegroeid en heb later nog zo’n 12 jaar in Leeuwarden gewoond. De locaties die in beeld kwamen kende ik dus ook allemaal. Dat had ik destijds ook met Groningen, maar daar heb ik maar 2 jaar gewoond en dus sprak dit me meer aan. Dit is meer mijn jeugd.

Niet iedereen is het me eens dat The Passion zo fantastisch was dit jaar, maar ik spreek voor mezelf. Wat ik bijvoorbeeld op het www heb gelezen was dat de humor van Remco Veldhuis niet door iedereen werd gewaardeerd. Mijn visie hierop? Door mij juist wel! Zelf ben ik niet-gelovig opgevoed en juist de kleine grappen, want grote grappen als bij een cabaretvoorstelling kon ik het niet noemen, maken het lichter voor niet-gelovigen. Zelf denk ik dat het dan juist de aandacht meer pakt. In deze heb ik het niet alleen over mezelf als niet-gelovige. Maar denk eens aan de jeugd! Die opmerking dat Jezus eigenlijk de oprichter was van “Faithbook”, geniaal! Dat is eigenlijk niet eens een grap, dat is op waarheid berust, want wat is de Bijbel? In deze tijd kun je dat heel goed het “Faithbook” noemen.
Zijn manier van het vertellen vond ik zeer ontwapenend. Leuk, zo op het podium naast “Het Wapen van Leeuwarden”, want zo heet het café daar links op de hoek naast het podium van gisteren. Zeer verrassend vond ik zijn opkomst in het Fries. In eerste instantie hoorde ik de stem en ik vroeg me af wie dat was, toen hij opkwam. Nu ben ik in Friesland opgroeid, maar niet Friestalig. Voor mij sprak hij het goed uit. Dat kun je toch alleen maar waarderen?

Ik bedenk me net, ik heb trouwens wel kritiek! Mijn kritiek is eerder op het publiek, en dan wel van alle edities! Het gaat om het gedeelte dat men roept ‘Kruisig Hem!’ Goed, dat zal aangegeven staan, maar ik zou dat écht niet mee gaan scanderen! Uiteindelijk laat het volk zien dat ze nog steeds maar makkelijk volgzaam zijn. Er staat een groot achtergrondkoor. Laat het hen roepen, dat het dan een extra toevoeging is voor hun rol. Ze hebben microfoons, dus dat zal heus overkomen.

Omri Tindal als Petrus vond ik ook geweldig. Wat zette hij die rol goed neer. Als beste vriend van Jezus. Hij keek tegen hem op en je zag de onzekerheid ook. Eerlijk gezegd had ik nooit van hem gehoord, maar wat zingt hij prachtig!
Roel van Velzen als Judas. Geweldig, hij heeft er ook de expressie wel voor! Waar ik door verrast was, was hem in Nederlands te horen zingen. Pas later bedacht ik me dat ik Roel van Velzen nog nooit Nederlands had horen zingen. Dus eigenlijk was het me niet eens opgevallen. Wat ik een geweldige vernieuwing vond was het duet tussen Petrus en Judas. Hoe Judas op het dak stond en schreeuwde om te stoppen en berouw toonde. Letterlijk en figuurlijk: Top!
Voor nu dat geweldige duet Niemand (origineel van Marco Borsato) Petrus en Judas:

Waar ik door verrast was, dat dit jaar de discipelen mannen én vrouwen waren. Op het www las ik wel dat niet iedereen dit vond. In de vorige edities waren het trouwens alleen mannen. Ik vond dit juist mooi. Gezien het thema “Verbinding” was in deze editie vond ik dit geweldig. Het beste voorbeeld wat ik qua “Verbinding” kan geven is het huwelijk. In het geloof bestaat dat toch vooral tussen man en vrouw. Daarom vond ik het dus geweldig dat de discipelen mannen en vrouwen waren. Het is het puntje op de i in mijn ogen.

Elske DeWall als Maria vond ik ook zeer verrassend. Ja ik had wel eens nummers van haar gehoord, maar echt bekend was ze niet voor me. Sterker nog, al verwijst haar voornaam naar het Friese, voordat bekend werd dat zij Maria spelen, wist ik niet dat ze Fries was. Dit zegt wel weer iets over mij en de artiesten van eigen bodem.
Op het moment dat ik dus wist dat ze Fries is bedacht ik dat, gezien de locatie, Wêr Bisto van Twarres niet mocht ontbreken. Dat ook de Nije Dei van De Kast erin zat was voor mij een bonus.
Het is persoonlijk, maar Wêr Bisto is wel beladen voor me tegenwoordig. Dit vanwege mama en haar Alzheimer. Voorheen keken we The Passion wel samen, maar sinds vorig jaar heeft ze geen idee meer wat het is. Via de facebook-pagina van The Passion had ik dit verhaal gedeeld. Later hoorde ik dat Wêr Bisto erin zat. Dat heb ik aan mijn verhaal toegevoegd aan hen. Daarin heb ik ook uitgelegd dat het belangrijk voor me is om met mama herinneringen te maken. Voor mij, voor later. Want mijn leven gaat door. Als laatste schreef ik dat als ik weer naar mama toe ga, ik mijn laptop meeneem. De versie van Elske opzoek en die voor mama ga meezingen. Ik weet dat mama mee gaat neuriën. The Passion had dit jaar het thema “Verbinden” en ik realiseerde me dat het tussen mama en mij gaat gebeuren door The Passion dit jaar. Ik kreeg een prachtige reactie;
“Wauw, wat een mooie reactie. We zijn er een beetje sprakeloos van! Bedankt dat je dit mooie verhaal met ons wilde delen 🙂 “ Deze reactie maakt de helft van de herinnering al. Als het straks zo ver is zal ik het filmen, ook zal ik de reactie van The Passion daarna met mama delen, want hoe ver ze ook in haar mist staat, dat vindt ze geweldig! Het zal nog 2 weken duren, dan ga ik naar haar toe. Ja ik moet eerst even de versie (ook die van de Nije Dei) van Elske leren. Nu deel ik Wêr Bisto hier. Let eens op de songtekst (er zijn ondertitels), hij past ook qua Alzheimer:

Johnny Kraaijkamp jr. als Pontius Pilatus vond ik ook geweldig. Zeer goed gecast, want hij heeft zijn uiterlijk hierin mee, de mimiek en dat strenge en gemene. Wat ik nog meer treffend vond is zijn stem. Nouja, dit is zoals ik dat zie.

Hoe waanzinnig ik de locatie ook vond, blij was met de Friese nummers, genoten heb van de beelden… Dit jaar gaat mijn grootste compliment naar Dwight Dissels! Ik had The Voice Of Holland niet gevolgd, dus voor mij was hij eerlijk gezegd onbekend. Des te leuker is het dan om zo overdonderd en verrast te worden. De edities 1 tot en met 6 kan ik bijna dromen, maar mijn mening is dat hij de meest overtuigende Jezus uit alle edities is. Voor mij straalde hij de rust uit, het vertrouwen en de wijsheid, maar ook de angst en de eenzaamheid die Jezus gevoeld moet hebben! The Passion mag in volgende edities weer aanpassingen gaan doen, maar als het aan mij ligt wil ik Dwight graag als Jezus houden in alle volgende edities van The Passion.

Het nummer wat ik nu deel is zo’n nummer wat ik in het begin van mijn blog bedoelde. Dat kende ik dus niet en dat waardeer ik dus door The Passion nu enorm. Het origineel is van De Dijk. Eerst kwam Remco Veldhuis op met dit nummer toen Jezus nog op zijn oordeel stond te wachten. Inderdaad, ik heb het over het nummer “Kan Ik Iets Voor Je Doen?” Dat kwam bij me binnen. Het eerste wat ik dacht was dat deze wereld zo zakelijk is. Als je eens aan iemand vraagt “Kan ik iets voor je doen?” dan kijkt men wel eens argwanend of ze vragen wat je er voor wilt hebben. Schokkend eigenlijk. Zelf antwoord ik dan, ‘Ik heb een hart en geen kassa!’ Als ik vraag of ik iets voor iemand kan doen, dan toon ik mijn vriendschap. Een antwoord als ‘Wat wil je ervoor hebben?’, laat me zien dat er afstand is van de andere kant.
Het is nu tijd voor het slotnummer door Jezus (Dwight Dissels), Kan Ik Iets Voor Je Doen:

Mijn complimenten en mijn dank gaan uit naar alle medewerkers van The Passion 2017. Ik heb nog een klein verzoekje: Zou in de volgende editie Wijzer Dan Je Was van Nick en Simon kunnen zitten? Niet dat ik fan van ze ben, maar dat nummer is zo mooi en volgens mij heel geschikt. Alvast bedankt.

Tot Volgend Jaar!

ps: Wil je nog nagenieten van The Passion? Vraag dan HIER de gratis dvd aan. Het kost niets, maar een donatie is leuk, want zo houden wel met ons allen The Passion in stand! Dankjewel, of in het Fries: Tige Tank!

Bronnen: EO en YouTube

La Mia Passione: Epiloog

Nog 1 nachtje slapen en dan is het zo ver! Morgenavond om 20:30 uur op NPO 1 is op televisie de live uitzending te zien. Via NPO Radio 2 kun je er live naar luisteren. Op live.thepassion.nl kun je het ook live online volgen.
Zelf heb ik voor donderdag vrij gekregen, maar moet ik vrijdagmorgen weer werken, dus ik kan niet naar Leeuwarden. Daar heb ik me bij neer gelegd en morgen zal ik mijn knusse kijkhoek in gereedheid brengen. Morgenavond ga ik het als vanouds met mijn allergrootste kleine liefde, Tos, kijken!

Nog even kort voor jullie de cast:

Jezus: Dwight Dissels
Maria: Elske DeWall
Judas: Roel van Velzen
Petrus: Omri Tindal
Pilatus: Johnny Kraaijkamp jr.
`
De Verteller is Remco Veldhuis
De Verslaggever is Kefah Allush

De 2 misdadigers zullen vertolkt worden door Miro Kloosterman en Poal Cairo

Daarnaast zullen onder de Volgelingen van Jezus te zien zijn: Sonja Silva, Liza Sips, Iris van Geffen, Gaby Blaaser, Hugo Metsers, Stefan Stasse, Robin Boissevain, Curt Fortin, Daan Boom en Eugène J. Jans. Piet Paulusma heeft ook een kleine rol toebedeelt gekregen, maar ik weet even niet welke.

Eens nadenken, heb ik nog meer info? Ja dat heb ik!
Je kunt namelijk virtueel met de Processie meelopen. Had ik nog nooit gedaan, maar nu doe ik dat wel. Wil jij dat ook? Meldt je dan hier aan. Dit is mijn motivatie:

Dan nogmaals, heb ik ook eerder in een blog benoemt, als je wilt kun je de dvd van The Passion 2017 in Leeuwarden ontvangen. Het is gratis en het staat je vrij om een donatie te doen. De donaties zijn bedoeld om The Passion te blijven behouden. Tja, en na Gouda, Rotterdam, Den Haag, Groningen, Enschede, Amersfoort en dus nu bijna ook Leeuwarden, wil je dit toch behouden?

(Bron: The Passion en de EO)

Goed, genoeg informatie dacht ik zo. Nee, geen verhaal dit keer. Mijn epiloog is anders. Het is een nummer van 1 van favoriete bands met een geweldige zangeres.
Er zijn genoeg verhalen geweest, maar 1 ding kwam er steeds weer in naar voren…

It’s My Life!

Zie ook in deze serie:
Deel 1: La Mia Passione: La Dolce Vita
Deel 2: La Mia Passione: Afscheid
Deel 3: La Mia Passione: Franca Tiamo
Deel 4: La Mia Passione: Feeling Good
Deel 5: La Mia Passione: Father and Daughter
Deel 6: La Mia Passione: Innocent
Deel 7: La Mia Passione: L’Italiano
Deel 8: La Mia Passione: Fighter
Deel 9: La Mia Passione: Family Time
Deel 10: La Mia Passione: In Nije Dei *SPESJALE EDYSJE*
Deel 11: La Mia Passione: Bicycle Race
Deel 12: La Mia Passione: Music
Deel 13: La Mia Passione: The Lovecats
Deel 14: La Mia Passione: Living On My Own
Deel 15: La Mia Passione: In This Life
Deel 16: La Mia Passione: I Don’t Care
Deel 17: La Mia Passione: Vlieg Met Me Mee Naar De Regenboog
Deel 18: La Mia Passione: Behind The Mask
Deel 19: La Mia Passione: Seemann
Deel 20: La Mia Passione: Human Nature
Deel 21: La Mia Passione: Superwoman
Deel 22: La Mia Passione: Happy
Deel 23: La Mia Passione: I Knew I Loved You
Deel 24: La Mia Passione: Dance Forever

La Mia Passione: Dance Forever

Het lange wachten gaat bijna beloond worden. Gisteren was er al een voorproefje van The Passion te zien in RTL Late Night. Had ik eigenlijk bedacht om vroeg naar bed te gaan, ik heb dus toch gewacht. Ik heb genoten van het voorproefje, maar meer zeg ik daar nu niet over, want wellicht wil niet iedereen alles al weten. Dat kan!

Overmorgen is het zo ver, dan zal het evenement plaatsvinden in Leeuwarden. Ik ben er klaar voor in ieder geval. Ondertussen ben ik nog aan het nadenken over welke liedjes er toch zullen komen. Eerlijk is dat ik niet goed bekend ben met de Nederlandse liedjes. Als het hits zijn geweest dan wel, maar verder niet zo. Ik weet wel dat veel van de liedjes van Marco Borsato in aanmerking komen, maar goed.

Voor nu ga ik weer even verder mijn eigen versie van The Passion, mijn La Mia Passione. Dit is het laatste verhaal uit mijn eigen leven. Morgen doe ik (dat is het 24ste deel) nog een soort van epiloog en deel 25 zal dan mijn persoonlijke verslag worden van mijn grote voorbeeld The Passion 2017 in Leeuwarden.

Dance Forever

Vlak voordat ik Mike had leren kennen was er nog iets vreselijks gebeurt. Mama was al voor onderzoeken geweest in 2013 i.v.m. Dementie. Er was niets uit gekomen. Een jaar erna moest ze terugkomen voor een gesprek en zou er nog eens gekeken worden. Mama had al aangegeven geen kinderachtige rottesten meer te willen doen zoals het jaar ervoor. Dat was ook niet nodig. Uit het gesprek met de arts, waar ook vragen tussendoor kwamen, en een kort lichamelijk onderzoek kreeg mama de diagnose Alzheimer. Het werd zelfs onomstotelijk vastgesteld. Ze kreeg medicijnen en wellicht zou het de boel ietwat vertragen, maar iets meer dan een jaar na de diagnose werd mama opgenomen in het verzorgingshuis. Opeens moest haar huisje leeg gehaald worden, waarmee ik het grootste gedeelte van mijn jeugd af moest sluiten.

Mama is trouwens op dit moment al ver weg in, zoals ik het noem, haar Alzheimer-mist. Voordat mama opgenomen werd, en dus nog zelfstandig woonde, benoemde ik dat nooit op mijn social media of in een blog. Ouders beschermen kinderen, ik moest nu mama beschermen. Je hoort tegenwoordig zulke nare verhalen over hoe ouderen overvallen worden, soms gewoon bij hun thuis. Eenmaal opgenomen begon ik er wel direct over te bloggen, want ik wilde mijn ei kwijt. Daarnaast, als je deelt ontvang meestal begrip, maar dan komen ook verhalen los van anderen die er mee te maken hebben of hadden. Vooral dat laatste vond ik fijn, want ervoor had ik me er best eenzaam in gevoeld.

Wat echter wel gebeurde was dat ik werd benaderd door Marjolijn van mantelzorgelijk.nl, een platvorm voor mantelzorgers waar je informatie kan vinden en verhalen kunt lezen van andere mantelzorgers. Haar vraag was of ik wellicht een gastblogger wilde worden en over mijn ervaringen wilde schrijven. Dat besloot ik om te gaan doen. Zo kon ik andere mensen wellicht ook helpen en tot steun zijn. Na een paar maanden werd gevraagd of ik het leuk vond om met mama mee te doen aan het item “Mantelzorger In Beeld”. Ja dat leek me leuk en ik wist zeker dat mama dat ook geweldig zou vinden. Marjolijn nam het interview af en Claudia Otten zette ons op de foto. Die morgen was de kapper bij mama geweest en ze zag er zo mooi uit. Mama genoot zo van de aandacht! O ik niet minder, maar wat voor mij het belangrijkste was, ik had zo een prachtige herinnering gemaakt, zoals ik dat ik het stuk ook noemde. De foto’s kreeg ik ook allemaal toegestuurd. Hieronder plaats ik een aantal die Claudia Otten van ons heeft genomen die dag.

Het was, en het is nog steeds heftig. Gelukkig kan ik altijd uithuilen bij Mike en heeft hij er alle begrip voor dat ik met de regelmaat naar mama toe ga. Qua man ben ik van de hel naar de hemel gegaan! Nog altijd ben ik net zo gek hem als eerst.

Qua zijn creativiteit was mijn gevoel goed. Mike is sinds vorig jaar weer aan het muziek maken. Zijn eigen acid/house/club muziek. Hij brengt dit ook uit onder de naam Madbello. Dat was niet echt mijn genre, maar ik begin het leren waarderen. Althans, zijn muziek wel. Soms hoor ik een mix en dan lijkt het na een kwartier nog hetzelfde, dat vind ik dan weer saai en eentonig. Er moet wel wat in gebeuren om mij. Al moet ik eerlijk zeggen, je wordt er wel lekker loom van en dan slaap ik vlot.

Dit keer dus een ander nummer, niet van een bekende zanger(es) of band, maar van mijn eigen allerliefste Mike. Behalve dat ik enorm veel van hem hou ben ik ook erg trots op hem. Wil je meer werk van Madbello beluisteren, klik dan hier.
Voor nu kies ik voor de track Dance Forever. Dit omdat ik in mijn leven hoofdzakelijk gelukkig ben. De track is gemaakt door Mike en er is een remix van gemaakt door zijn favoriete Muzikant & DJ Moodymanc! Enjoy!

Zie ook in deze serie:
Deel 1: La Mia Passione: La Dolce Vita
Deel 2: La Mia Passione: Afscheid
Deel 3: La Mia Passione: Franca Tiamo
Deel 4: La Mia Passione: Feeling Good
Deel 5: La Mia Passione: Father and Daughter
Deel 6: La Mia Passione: Innocent
Deel 7: La Mia Passione: L’Italiano
Deel 8: La Mia Passione: Fighter
Deel 9: La Mia Passione: Family Time
Deel 10: La Mia Passione: In Nije Dei *SPESJALE EDYSJE*
Deel 11: La Mia Passione: Bicycle Race
Deel 12: La Mia Passione: Music
Deel 13: La Mia Passione: The Lovecats
Deel 14: La Mia Passione: Living On My Own
Deel 15: La Mia Passione: In This Life
Deel 16: La Mia Passione: I Don’t Care
Deel 17: La Mia Passione: Vlieg Met Me Mee Naar De Regenboog
Deel 18: La Mia Passione: Behind The Mask
Deel 19: La Mia Passione: Seemann
Deel 20: La Mia Passione: Human Nature
Deel 21: La Mia Passione: Superwoman
Deel 22: La Mia Passione: Happy
Deel 23: La Mia Passione: I Knew I Loved You

La Mia Passione: I Knew I Loved You

Het is nu zondag en aanstaande donderdag is dan eindelijk The Passion in Leeuwarden! Het aftellen is nu echt begonnen. Oh wat heb ik er een zin in! Deze week hou ik DWDD en RTL Late Night extra in de gaten! Het kan me opeens niet snel genoeg gaan.

Nu deel 22 in mijn eigen serie. Dit deel en het volgende deel zijn nog verhalen. Deel 24 vul ik net iets anders in als dat ik tot zover heb gedaan, ivm mijn slotnummer en deel 25 wordt mijn verslag van The Passion.

Ik ga weer door….

I Knew I Loved You

Ik had me er bij neergelegd, ik zou geen relatie meer aangaan. Dat verliep uiteraard geheel anders. Wat ik namelijk wel grappig vond was op date-sites zitten. Dat ik niet serieus was, ach dat wist ik. Ik had trouwens wel leuke en serieuze gesprekken, maar ik zag het gewoon niet zitten om te daten. Ging ik eens met iemand iets drinken dan was ik daar op voorhand ook duidelijk in.

Zo zou ik ook eens met iemand lunchen in Zoetermeer, gewoon gezellig. Een vriendin van me werkte vlakbij de halte in het centrum en ik zei dat ik wel iets kwam brengen, dan kon ze even kijken. Ik was bij de halte de trap op gelopen en had een paar sneakers gezien met oranje veters. Als ik iets afschuwelijk vind is het de kleur oranje. Die bleken dus van het heerschap te zijn waar ik mee zou gaan lunchen. Ik zei dat ik even iets moest afgeven aan een vriendin die bij de bibliotheek werkte. Hij liep even mee en stond te wachten. Over de balie fluisterde ik naar haar, ‘Kijk eens naar die veters!’
Het ergste was dat ik later mijn blik niet naar die schoenen wilde richten, maar dat trok toch. Daarom struikelde ik en ik lag languit op straat. Ik kon niet stoppen met lachen en hij hielp me braaf overeind. Later kreeg ik een app. Hij wist dat ik geen relatie wilde, maar hij vond me zo leuk, was er echt geen kans? Ik stuurde terug dat die er niet was, maar kon het niet over mijn hart verkrijgen om zijn veters te benoemen.

Ondertussen had ik via een date-site ook Sis ontmoet. We wisten meteen dat het niets kon worden tussen ons, maar er ontstond een vriendschap en we hielden elkaar op de hoogte. Wat ik dan deed met die date-sites? De meest rare chats knipte en plakte ik voor op mijn Facebook-pagina die ik daarvoor in het leven had geroepen. De namen en foto’s haalde ik wel keurig weg. Mannen zeiden echt gekke dingen. Ik maakte er ook een sport van om mezelf een andere baan te geven. Dus de ene keer was het een tandarts-assistente, de keer erop een chirurg, een docente Duits en ook een cipier. Men mocht mij de opdracht geven vanuit welke rol ik moest reageren. Het was zo grappig. Sis en ik deelden telefonisch alle avonturen.

Hij zei eens dat ik ook eens op Tinder moest gaan kijken, maar dat wilde ik niet. Tot die ene keer, op een maandagmorgen. Ik flanste een profiel in elkaar en ik kon swipen. Er zat niets voor me tussen en ik zat commentaar aan de telefoon te geven aan Sis. Na vele heren weg geswiped te hebben zag ik een foto van een leuk type. Hij kwam uit Den Haag en zijn naam was Mike. Hij was de eerste die mijn goedkeuring kreeg. Zijn hele profiel had me aangesproken, zijn foto’s ook en wat me vooral opviel was zijn creativiteit. Ik legde mijn telefoon weg en ging even aan de slag in huis, want er moest nog schoongemaakt worden. Na een poosje hoorde ik een apart geluid. Het bleek mijn mobiel en ik had een bericht op Tinder. Nieuwsgierig opende ik het…

We zaten dus al vlot te chatten en al vlug hadden we elkaar op Facebook en gingen we via de messenger door met chatten. We hadden het over afspreken om iets te gaan drinken en dat zou dan in het weekend worden, want ik had op donderdagavond een afspraak. Die zei af en aangemoedigd door Sis besloot ik Mike een berichtje te doen om te vragen of hij zin had om iets te gaan drinken die avond. Al vlug had ik antwoord en hij zei “Ja”! Als een speer vloog ik de douche in, maakte me op en stond ik te dubben over wat ik aan zou trekken. Ik belde sis weer voor kledingadvies nu die onder de tafel lag van het lachen door mijn zenuwen.

op het moment dat ik bij de halte kwam reed de Randstadrail net weg en zou ik dus vijf minuten later in het Stadshart van Zoetermeer zijn. Dat appte ik Mike vlug door. Hij bleek er al te zijn. O ik was nerveus en riep mezelf maar toe tijdens het ritje dat het gewoon leuk en gezellig wat drinken zou zijn, want ik wilde immers geen vaste relatie?

Om een lang verhaal flink in te korten, het klikte van alle kanten en de vonk sloeg over. Het ging echter niet meteen “aan” tussen ons die avond. Op vrijdag kreeg ik een berichtje van hem. Zijn zoon, Nick was dat weekend bij hem, maar die zou gaan logeren bij zijn tante, dus of ik zaterdag en/of zondag tijd had. We spraken af voor zaterdagmiddag om te wandelen op het Scheveninger strand. Nu moest ik ’s morgens weg en ik kwam ’s middags thuis en kreeg bericht van Mike dat hij iets voor me had gemaakt en of hij boven mocht komen? Ja dat mocht, maar o ik moest dan snel mijn huisje nog even schoonmaken en douchen, weer aankleden en opmaken. Ik begon met het laatste en nam gelijk de douche uit, daarna opmaken en aankleden, het bed verschonen (ja echt), een doekje erdoor en nog even stofzuigen. Bij het laatste belde Sis, want ik had een bericht gestuurd. Hij lag weer dubbel van het lachen door mijn zenuwen. Ik kon niet lang praten en dat begreep hij. Ik trok als laatste het toilet door en op dat moment ging de bel. Daar was Mike, maar ik had het allemaal gered!

De wandeling was leuk en daarna gingen we nog wat drinken in Zoetermeer. Hij bracht me laat thuis en de volgende morgen zou hij me om zes uur ophalen, omdat we de zon op zouden zien komen in Meijendel. Daarna lunchten we bij hem, keken we een film en bracht hij me weer thuis, omdat ik naar mijn vrijwilligerswerk moest en hij moest Nick terug naar huis brengen. Rond een uurtje of half acht die avond kreeg ik een berichtje van Mike. Of het goed was of hij nog even langskwam om me een knuffel te geven. Natuurlijk was dat goed. Later kwam hij en gaf me in de hal een knuffel. Daarop zei hij, ‘Zo dat was het, dan ga ik weer naar huis!’ Ik moet vrij onnozel hebben gekeken en hij begon hard te lachen. Hij kwam mee en vanaf die avond rekenen we onze datum….

Het fraaiste van alles, en daarom kies ik voor dit nummer van Savage Garden, ik bleek zes jaar lang om de hoek bij Mike te hebben gewerkt. Sinds de zomer werkte ik daar niet meer omdat ik eruit moest. Wat erg grappig was, ik ben 6 jaar lang, 2x per dag voor de deur van Mike zijn langs gelopen! Ja, en dan ontmoet je elkaar dus via Tinder 😉

Zie ook in deze serie:
Deel 1: La Mia Passione: La Dolce Vita
Deel 2: La Mia Passione: Afscheid
Deel 3: La Mia Passione: Franca Tiamo
Deel 4: La Mia Passione: Feeling Good
Deel 5: La Mia Passione: Father and Daughter
Deel 6: La Mia Passione: Innocent
Deel 7: La Mia Passione: L’Italiano
Deel 8: La Mia Passione: Fighter
Deel 9: La Mia Passione: Family Time
Deel 10: La Mia Passione: In Nije Dei *SPESJALE EDYSJE*
Deel 11: La Mia Passione: Bicycle Race
Deel 12: La Mia Passione: Music
Deel 13: La Mia Passione: The Lovecats
Deel 14: La Mia Passione: Living On My Own
Deel 15: La Mia Passione: In This Life
Deel 16: La Mia Passione: I Don’t Care
Deel 17: La Mia Passione: Vlieg Met Me Mee Naar De Regenboog
Deel 18: La Mia Passione: Behind The Mask
Deel 19: La Mia Passione: Seemann
Deel 20: La Mia Passione: Human Nature
Deel 21: La Mia Passione: Superwoman
Deel 22: La Mia Passione: Happy

La Mia Passione: Happy

Een nieuwe aflevering van mijn eigen La Mia Passione. Gebaseerd op The Passion, die over een kleine week is geweest in Leeuwarden. Ik weet nu dat ik niet ga, waar ik best wel van baal. Ja ik moet werken, en het gaat een race tegen de klok worden. Dat ga ik nooit redden om de volgende morgen met de trein vanuit Leeuwarden weer in Den Haag te zijn om 9:00 uur. Het meest jammere vind ik dat het logeren bij Johan en Gerben niet doorgaat. Had ik deel 10 speciaal voor Gerben gemaakt en was ik, op zijn verzoek, zo positief geweest over Friesland… Voor niets, dacht ik in eerste instantie. Maar daar ben ik al op terug gekomen. Nu ga ik in juli bij ze logeren, en dan hebben we de gratis dvd ook wel binnen, dus gaan we dan gewoon nagenieten van The Passion. Gezien ik in deel 10 zo positief over Friesland ben geweest, blijf ik dan gelijk een week, maar dat heb ik de heren nog niet verteld. Alle goede dingen komen langzaam immers 😉

Dacht je net, “Gratis op dvd?” Ja echt, die kun je aanvragen. Het is gratis, maar je kunt ook een (kleine) donatie doen. Zo houden we The Passion tenslotte in stand. Kijk voor meer informatie op de site van de EO, en vul het formulier in.

Voor nu ga ik weer verder met mijn versie…

Happy 

Het was zeer zeker niet wennen om weer alleen te zijn. Om eerlijk te zijn genoot ik er van. Wellicht speelde mee omdat ik wist wat ik had gehad, dat ik dit dubbel zo waardeerde. Ik genoot echt van de meest idiote dingen. Bijvoorbeeld de muziek keihard aan te zetten en dan te playbacken en te dansen in de woonkamer. Of ik zat een dag op de bank of hing in de hangmat, en dan een boek lezen. Het was zo ver dat ik eindelijk weer begon verhalen te schrijven. Wat ik ook graag deed was in bad gaan. En dan niet een half uurtje. Nee hoor, ik goot steeds weer warm water bij en dan zat ik gerust twee en half uur. Wat ik ook deed was iedere keer zeer uitgebreid voor mij alleen koken. Nee hoor, niet een pan vol voor een aantal dagen. Ik sloeg de rest op in de vriezer. Oké, niet de carbonara, maar dat was ook niet nodig, dat at ik in 1x op. Had ik jaren aardappelen, groente vlees gehad, daar kwam ik niet meer aan. Avonden kon ik in mijn kookboeken zitten snuffelen en ideeën op doen. Nee, ik hield me nooit aan recepten.

Zo nu en dan ging ik wel weg, maar het liefst was ik ’s avonds toch thuis. Hanna moest me er soms echt uittrekken. Voor mama maakte ik wel alle tijd. Ik haalde haar met de regelmaat op en dan bleef ze gezellig een weekje. Dan praten we veel, keken films en gingen we de stad in. Mama was een shop-monster en ik een shop-hater, dus dat matchte lekker. Niet dat mama zich een moer van mijn commentaren aantrok. Die zag overal de humor van in als ik weer eens tegen een verkoopster een opmerking maakte als, ‘Dat staat haar helemaal niet! Wie kent mijn moeder beter, jij of ik?’ Al schaterlachend schoot mama dan terug de kleedkamer in.
We gingen ook geregeld zitten, want mama werd toch ouder en kon niet meer zo lang lopen.
Op tweede kerstdag zijn we eens samen naar Den Haag gegaan. Ik werkte in Den Haag en wist genoeg leuke tentjes. Nee, mama wilde shoppen. En echt hoor, dan is het Spui lang, geloof mij! Zelfs De Bijenkorf leek een landgoed an sich, maar mama genoot volop!

Mama vertelde me dat ze nog een wens had. Ze zou zo graag met mij een paar dagen naar Berlijn willen. Mijn ouders en ik hadden met zijn drieën een binding met Berlijn. Dat is ons geheim gebleven. We genoten die midweek van Berlijn. Speciaal voor mama had ik een hotel centraal gelegen aan dé straat van Berlijn geregeld. Het was aan de wereldberoemde Kurfürstendamm, of zoals het (ook door ons) wordt genoemd, de Ku’damm.

Bij het arriveren in het hotel straalde mama. Juist daar! Als we uit ons raam keken dan keken we zo de straat op. Het was zo heerlijk. In die dagen zijn we naar Zoo Berlin geweest, ik liet haar Checkpoint Charlie zien, we gingen naar De Reichstag (al wilde mama niet naar boven), uiteraard liepen we onder het Quadriga van de Brandenburger Tor door richting het Oosten en we zochten een restaurantje op in de wijk Friendenau, dat is een stadsdeel van het Berlijnse district Tempelhof-Schöneberg. Daar hadden we speciale herinneringen tenslotte. Verder zaten we veel aan de Ku’damm. Toch echt mama’s grote favoriet.
Sinds papa was overleden had ik geleerd om alles uit te praten. Met mama wilde ik ook nog een aantal dingen bespreken en dat deden we. Het was een mooi en zeer goed gesprek. Nu achteraf ben ik zo blij dat ik dat heb gedaan, al wist ik toen nog niet wat er zou gaan gebeuren.

Eenmaal thuis begon ik me langzaamaan weer eens op het liefdespad te begeven. Voorzichtig en met kleine stappen. Was de stap maar klein, het voelde niet goed met iemand en ik stopte. Althans, ik wilde stoppen, maar daar was het heerschap niet blij mee. Van een goede vriend kreeg ik het advies om hem te laten stoppen. Hoe moest ik dat doen dan? Zijn antwoord was simpel, ‘Hem het bloed onder de nagels vandaan halen!’ Dat deed ik en hij maakte het uit. Klus geklaard! Nu besloot ik om alleen te blijven, ik had er geen zin meer in. Liet mij maar lekker ’s avonds lang in bad gaan en in mijn pyjama op de bank een boek lezen, dan was ik gelukkig.

Had ik dat allemaal goed bedacht, zo kwam ik Biagio tegen via mijn facebook. Hij was Italiaans en woonde in Amsterdam. We hadden het leuk samen en zagen elkaar regelmatig, maar zo wel hij als ik wilde geen vastigheid meer. Het was goed zo. Toch vroeg hij of we samen een kerstdag zouden vieren. Nou goed, 1 kerstdag kon wel. De volgende dag haalde ik mama op en daar wilde ik hem dan niet bij hebben. Mama wilde de 30ste weer naar huis in verband met het vuurwerk en haar kat. Biagio nodigde me uit om oud & nieuw bij hem in Amsterdam te vieren met vrienden in een discotheek. Dat vond ik wel leuk. De klapper kwam echter in de zomervakantie. Biagio ging 3 weken naar zijn familie in Italië. Na een week belde hij en werd ik uitgenodigd om de laatste week bij hem en zijn familie. Daar schrok ik van, dat wilde ik niet! Het werd me te close. Nu kon ik niet, want ik moest die week met mama mee naar het ziekenhuis. Daarna zou ze met mij mee voor een weekje.

Na de vakantie zijn Biagio en ik gestopt om elkaar te zien. Ik wilde geen vaste relatie. Voor mij was het goed zoals het was. Bovendien zou er een heftige periode gaan aanbreken….

De zomerhit van toen paste overigens uitstekend bij me… 🙂

Zie ook in deze serie:
Deel 1: La Mia Passione: La Dolce Vita
Deel 2: La Mia Passione: Afscheid
Deel 3: La Mia Passione: Franca Tiamo
Deel 4: La Mia Passione: Feeling Good
Deel 5: La Mia Passione: Father and Daughter
Deel 6: La Mia Passione: Innocent
Deel 7: La Mia Passione: L’Italiano
Deel 8: La Mia Passione: Fighter
Deel 9: La Mia Passione: Family Time
Deel 10: La Mia Passione: In Nije Dei *SPESJALE EDYSJE*
Deel 11: La Mia Passione: Bicycle Race
Deel 12: La Mia Passione: Music
Deel 13: La Mia Passione: The Lovecats
Deel 14: La Mia Passione: Living On My Own
Deel 15: La Mia Passione: In This Life
Deel 16: La Mia Passione: I Don’t Care
Deel 17: La Mia Passione: Vlieg Met Me Mee Naar De Regenboog
Deel 18: La Mia Passione: Behind The Mask
Deel 19: La Mia Passione: Seemann
Deel 20: La Mia Passione: Human Nature
Deel 21: La Mia Passione: Superwoman

1 2 3 4 20