Best Friend 4Ever: Melle!

mioHij zal vaker voor gaan komen in mijn verhalen, dus ik bedacht om maar eens een hoofdstuk te wijden aan de beste vriend die ik in mijn leven heb gekend, Melle! De vriendschap is nooit over gegaan, maar Melle woont nu in mijn hart. Hij overleed in 2000 na een ziekbed, aan AIDS. Onze vriendschap begon in 1994. We leerden elkaar kennen via onze wederzijdse vriendin Daisy. We hadden bij haar afgesproken op een donderdagmiddag. Daisy en ik hadden samen geluncht omdat we beide vrij waren, maar Melle zou laat in de middag komen. Daisy kreeg echter een telefoontje van haar moeder die met de griep in bed lag. Daisy bedacht zich geen moment en besloot gelijk naar haar moeder te gaan. Gezien er nog geen mobiels waren zou ik bij haar blijven en op Melle wachten. Ik wist dat Melle gay was, dus we wisten ook dat dit geen idiote opzet van Daisy was.
Lees meer

Huiselijk Geweld

Snapshot_20140116_29 Voor diegene die me persoonlijk kennen of ook langer kennen, die kennen mijn verhaal. Ik heb er over nagedacht of ik het hier wel of niet zou plaatsen, maar het is nu wel duidelijk dat ik doe. Tot nu toe heb ik er hier nog niet over gesproken. Wellicht geeft dat een idee dat ik een jubelende persoonlijkheid ben die het allemaal maar voor de wind gaat. Niets is wat het lijkt. Nu kan ik wel zeggen, ik heb het meeste hierin wel verwerkt en ben weer mijn oude ik. Oké, een enkele keer komen de littekens bloot te liggen, maar ik mag niet klagen. Inmiddels zet ik mijn ellende om in mijn kracht. Dit houd in dat ik bezig ben om mijn verhaal op te schrijven en ik wil en zal het uitbrengen ook. Dit om slachtoffers te kunnen helpen, maar ook mensen uit de omgeving van een (vermoedelijk) slachtoffer op dingen die ze zouden kunnen kunnen herkennen. Voor nu daarom een deel van mijn verhaal:
Lees meer

Spinnen

spin Zo lang ik me kan heugen loop ik gillend weg voor spinnen. Op de lagere school werd ik er erg mee gepest en dit is niet bepaald bevorderlijk voor me geweest. Het maakt niet uit hoe groot de spin is of hoe het eruit ziet, ik raak(te) behoorlijk in paniek. Nu niet meer zo erg als vroeger. Voorheen zat ik in een ander vertrek als er een spin in mijn woonkamer aanwezig was, wachtend tot diegene kwam die ik had gebeld om mij te komen redden. Eigenlijk wel frapant, want die spin had mijn hele woonkamer dan voor zichzelf! Dat zette me te denken. Dus ben ik inmiddels zo dapper dat ik Tos er dan eerst op afgooi. Tos is echter een kater op leeftijd en heeft nu niet meer zo’n zin om te spelen, dus die blijft er tegenwoordig naast zitten om te vergelijken wie er meer haren heeft, hij of die spin. Dus moest ik iets anders doen als zelfstandige vrouw. Tegenwoordig durf ik dan het harige monster met mijn rode monster (lees: stofzuiger) op te zuigen! Daarna laat ik nog wel de stofzuiger 5 minuten doorbrullen en maak ik ondertussen een prop en die laat ik vastzuigen in de stofzuigermond. Vervolgens timmer ik die nog iets vaster als ik het apparaat heb uitgezet. Daarna bel ik iemand, of diegene zin heeft in koffie bij mij. Na de eerste kop koffie zeg ik dan, ‘Joh, ik krijg het niet voor elkaar om mijn stofzuigerzak te verschonen, wil jij eens kijken?’ Et voila, probleem van de spin is dan opgelost!
Lees meer

My BFF Floor!

IMG_1128 Zo lang ik me kan herinneren is Floor al in mijn leven. We zijn samen opgegroeid en altijd is ze er voor voor mij, en kom ik geregeld bij haar. Waar ik ook naartoe ga, het maakt niet uit, ze is er! Ik lach heel wat met haar af, maar af en toe laat ik haar ook mijn tranen wel eens zien, al komt dat aanzienlijk minder voor. Ik kondig mijn bezoek bij haar nooit aan, en iedere keer is ze blij verrast als ik er ben. Ik heb haar trouwens zelf de naam Floor gegeven, maar iedereen kent haar en iedereen heeft ook wel met haar te maken! Waarom ik haar niet op mijn facebook heb? Dat gaat niet, want Floor heet in het Duits ‘Boden’, in het Frans ‘Étage’, in het Spaans ‘Piso’, in het Italiaans ‘Piano’ en dus in het oer-Hollands gewoon ‘VLOER’! Kortgezegd, ik struikel nog al eens, vandaar die innige band die we hebben. Ze vangt me altijd weer keurig op, wat ik grote klasse vind!
Lees meer

Mam, hoe was ik als kind?

Android 739 Als ik bij mijn moeder ben dan willen we het nog wel eens over vroeger hebben. Heerlijk vind ik het. Over haar jeugd, over mijn jeugd, de herinneringen aan verloren dierbaren. Het is altijd erg ontspannen. Onlangs vroeg ik eens ‘Mam, hoe was ik als klein kind?’, want in de regel hadden we het over mijn pubertijd. Mijn moeder begon te lachen, ‘Waar wil je dat ik begin?’ Ojee, ik was gewaarschuwd. En ja hoor, ze begon meteen. Dacht ik zelf vanaf mijn vierde jaar, nee! Mijn moeder begon bij mijn babytijd! Nu moet ik de eerste baby met humor nog ontdekken, maar volgens mijn moeder zat de humor er bij mij vroeg in.
Lees meer

1 127 128 129 130 131 135