Het Gay-ft Niet

George_Michael_01 Als tiener was ik groot fan van Wham!, niet van George Michael overigens. Nee, ik was gek op Andrew Ridgeley. O wat vond ik hem mooi! Mijn meisjeskamer werd voorzien van allemaal Wham!-posters, maar George daar had ik niet veel mee. Dus kwam ik met het handige plan om George van de posters af te knippen en te ruilen voor Andrew, gezien mijn vriendinnen wel voor George gingen. Probleem opgelost. Wham!  ging uit elkaar, George solo en van Andrew hoorde je niets meer. Het soloalbum van George Michael vond ik trouwens erg goed, hij was nog steeds geen postermateriaal voor Mio. Tot het album Listen Without Prejudice.
Lees meer

Rode Neus Maar Niet Heus!

Mikelolo Onlangs had ik het al over mijn spinnenangst. Nu heb ik echter nog iets en dat vind ik doodeng! Behalve de arachnofobie heb ik ook last van de coulrofobie. Wat dat is hoor ik bijna denken. Coulrofobie is angst voor clowns! Ik vind ze helemaal niets! Hoe dit is ontstaan. Dat weet ik eigenlijk niet meer zo goed, maar ik denk dat de basis toch ligt bij de doodsimpele Bassie en Adriaan.
Lees meer

Taaldingetjes

IMG_3961 Had ik het de vorige keer over mijn vader qua taal, nu eens over mezelf. Ik ben namelijk in Friesland opgegroeid. Op zich niet wereldschokkend en qua taal heb ik niet dezelfde lastige dingen als mijn vader. Toch kan men aan mij horen dat ik uit Friesland kom, de 1 wel, de ander niet. De laatste categorie heb ik dan sneller een band mee, want ik heb liever niet dat ik er op word gewezen, maar oké. Het gebeurt wel eens dat ik iets zeg en dat ze me hier in het Haagse gek staan aan te kijken, ‘Wat zeg jij dan?’, en dan verduidelijk ik mij en zeg ik wat ik bedoel. Dan blijkt dus dat ik een Friese, en in de meeste gevallen komen de uitspraken uit Leeuwarden, uitdrukking heb omgebogen naar een Nederlandse. Ik zet ze hier uitsluitend in het Nederlands neer:
Lees meer

Mijn Jeugddroom Die Nooit Uitkwam

476 Als klein meisje was ik het type ‘Dromertje’. Altijd waren het prettige dromen, want ik had een afkeer van boosheid, spanning en agressie. Toch droomde ik er niet van om te trouwen met een prins, want ik had al een grote hang naar vrijheid. Op mijn negende heb ik uit voorzorg een brief naar de Prinsen van Oranje gestuurd. Hierin schreef ik onder andere: dat ik later niet graag benaderd zou worden door 1 van de prinsen, dat mijn bloed ook rood was en niet blauw, ik ook niet bereid was om nieuw bloed te krijgen en als laatste dat geel mijn lievelingskleur was. Dat was niet in verband met het bloed, maar met hun achternaam. Of dit op die leeftijd grootheidswaanzin was? Welnee, ik voorzag een hele andere toekomst voor mij!
Lees meer

De Serveteur

486 Mijn vader is Bulgaars. Hij is daar geboren en getogen en kwam op zijn 29ste definitief naar Nederland. Hij had mijn moeder een jaar 2 ervoor ontmoet toen hij als pianist in een band in Franeker was neergestreken. Ze kregen verkering en de liefde hield ook stand ondanks die afstand. En daar diende ik mij aan. Dus er werd bedacht hoe mijn vader definitief naar ons landje kon komen. Hij sprak in die tijd echter nog geen woord Nederlands, maar was bezig het te leren. In begin jaren 70 bestond een woordenboek Bulgaars – Nederlands niet, dus leerde mijn vader Bulgaars – Duits en daarna Duits – Nederlands. Hij moest toch iets tenslotte. Nu is het Nederlands niet echt heel gemakkelijk, en aan mijn vader kon je duidelijk horen dat hij “uit het buitenland” kwam. Kijk, ik ben ermee opgegroeid en ik hoorde dat niet. Dat komt omdat je er aan gewend raakt. Ik was 15 jaar toen ik er via anderen op gewezen werd dat mijn vader de “H” niet kon zeggen en daar de “G” van maakte. Om maar even een klein voorbeeld te noemen.
Lees meer

1 126 127 128 129 130 135