I.M.: Papa

Lieve Papa, of beter: Halloooo Mein Liebling!

Dat laatste is ons Vader/Dochter-dingetje, dus ik sluit straks ook op ongeveer die manier af.

papaenik01 Ja Pap, we zijn alweer een jaar verder. Dan bedoel ik vanaf jou geboortedag, 26 januari, bekeken, want die hou ik aan om je een (openbaar) briefje te schrijven. Het verdriet dat jij er niet bent dat slijt wel. Zoals jij zelf dan zei “Het leven gaat door”, dat is zo. Mijn leven stopt niet, omdat jou leven is gestopt. Ik ben nog op deze wereld en jij nu in die andere. Ja, ik geloof echt dat je het er goed hebt en ook dat je me steunt of soms even bijstuurt.

486 Het afgelopen jaar heeft heel vaak een couplet uit een liedje in mijn hoofd gezeten. Het zal je niet verbazen dat het uit het liedje van Stef Bos was, “Papa”. Welk stukje het was?
Vroeger kon je streng zijn
En god ik heb je soms gehaat
Maar jouw woorden
Ze liggen op mijn lippen
En ik praat nu
Zoals jij vroeger praatte

Ik hoor je nu keihard lachen op die wolk van je. Ja het is letterlijk, wij weten dat. Het is echt zo, dat vind ik niet alleen, dat hoor ik ook van anderen die jou en mij kennen “Meid wat lijk jij op je pa qua karakter!’ Oké Oké, ik geef toe dat ik op mijn 16de zei nooit zo te worden, maar ja, het is wel zo. Niet in alles natuurlijk, ik ben nog steeds wel meer mijn eigen ik. Weet je nog dat ene gesprek, ik was inmiddels 34 jaar, tussen ons? Jij zei dat ik veranderd was in mijn nadeel en ik zei alleen dat je een spreekfout maakte. Je keek me met vragende ogen aan en ik zei: ‘Ik ben veranderd in mijn voordeel, maar in jou nadeel! Ik weet nu dat ik het niet altijd eens hoef te zijn met je, ik ben mijn eigen persoon, jij bent je eigen persoon. Ik ben je kind, niet je kopie!’ Je zuchtte even diep, onder de indruk omdat je van mij zo’n antwoord niet gewend was, en stak toen je duim omhoog. Daarna hebben we gesproken, we hebben uren gesproken. Over de dingen in het leven, onze verschillende kijk op zaken en besproken dat we van elkaar kunnen leren, maar elkaar niet onze mening hoefden op te leggen. Dat gesprek had indruk gemaakt, want 5 jaar later, tijdens je ziekte, begon jij er weer over.

img914 Inmiddels merk ik dus inderdaad dat ik op je lijk. Neem alleen maar het creatieve. Dat was vroeger al zo, want wat zat ik vaak op zolder bij je in je reklamestudio te tekenen.
Je optimisme heb ik ook. Wij begonnen onze dag al zingend, wat niet altijd gewaardeerd werd door de anderen, maar goed. Dat vonden wij dan wel weer erg leuk. Gewoon vrolijk blijven, ook al voel je je anders.
Realistisch zijn, dat heb ik later pas geleerd en ik ben er minder bedreven in dan jij, dat wel. Maar nu met de gezondheid van Mama merk ik toch dat ik juist diegene ben met de realistische kijk op alles.
Wat me ook op is gevallen, dat komt door het inscannen van de foto’s van vroeger. Is hoe ik van heel veel foto’s afzonderlijk een eigen verhaal kan maken. Buiten dat ik nog veel weet, kan ik als dat nodig is, ook van een foto een compleet nieuw verhaal maken. Dat is ook wel heel erg jou, die levendige en kleurrijke fantasie.
Anderen niet veroordelen. Daar was ik vroeger wel goed in en je hebt me er met de regelmaat een preek over gegeven. Dat is goed geweest, die preken zijn goed aangeslagen bij me. Daar ben ik je dan ook dankbaar voor.
De laatste die ik nu benoem is wellicht een minder goede eigenschap, maar ik heb ‘m écht van jou! In Papa’s Meisje 1 & 2 heb ik duidelijk uitgelegd waarom ik je erfenis heb verworpen. Inderdaad, als mensen beledigend, of kwetsend deden naar of over je geliefden dan brak je met diegene die het had gedaan. Dat heb ik ook gedaan, omdat het in deze om jou ging. Want hypocriet, dat zijn we beide zeker niet, zo hebben Mama en jij me ook opgevoed.

img913 Mooie dingen eigenlijk, ik ben er zelf erg blij mee. Wat ik eerder schreef, het verdriet slijt wel. Soms kan ik je nog wel eens erg missen, omdat ik je niet kan bellen of even naar je toe kan gaan. Ik had gewoon Mike zo graag aan je voorgesteld om maar iets te noemen. Jawel, ik weet dat je op je wolk zit en alles meekrijgt. Sterker nog, ik geloof ook zeker dat je mij dus het juiste zetje hebt gegeven richting Mike. Dat bleek wel toen hij me spontaan een kus op mijn neus gaf toen we elkaar net hadden leren kennen. Hij kon nooit weten dat het (ook) zo’n Vader/Dochter-dingetje van ons was.
Mike maande me ook tot rust na de ruzie laatst met Alex over mijn bloggen en wat wel en niet mocht. Gelukkig heeft hij er ook meer verstand van dan Alex. Hij steunt me altijd, hierin helemaal! Kijk maar.

papaenik Goed Papa, ik ga afsluiten voor nu. Wat ik over je schrijf, hoe vaak ik de link naar je site nog zal delen, ik mag dat, want ik ben blij dat nog te hebben en zo trots dat ik dat graag deel. Jou achternaam is ook mijn achternaam en jou bloed stroomt ook door mijn aderen. Verder ben ik dankbaar dat jij mijn vader bent om hoe je was. Al kan ik je niet bellen of naar je toe, je bent gewoon om me heen op je wolk, dat voel ik. Maar meer nog ben je in me aanwezig, altijd en overal! Wat men ook zegt of doet, dat kunnen ze me nooit afnemen.

Papa Ik Hou Van Jou!

Liefs en Kussen,

Dein Schatzi!

5 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.