My Special ThanX To Paul Turner!

pt02 Wellicht denk je na deze titel gelezen te hebben “Waar ken ik die naam toch van?” Dat zal ik je zeggen, de naam Paul Turner ken je van The Voice Of Holland seizoen 2 (2011/2012). De stoelen van Van Velzen en Nick en Simon draaiden en hij koos voor Van Velzen als coach. Na de Battle te winnen ging hij door na de Liveshows en schopte het daar tot aan de finale. Hij lag er als eerste uit en werd dus vierde. Dat was even in een notedop over hem bij TVOH. Hoe je hem waarschijnlijk zult kennen? Hij is een Engelsman. Nadat hij doorging na de auditie hoorde je anderen wel zeggen: ‘Het is toch “De Voois of HOLLAND”?’ Hij had een flinke bos blonde krullen en hij was erg aanwezig door zijn vrolijke en onbevangen houding. Ja, herinner je je hem weer?

Waarom mijn blog over hem? Wellicht apart, maar zonder hem persoonlijk te kennen heeft hij ontzettend veel voor me betekend en daarom wil ik hem bedanken. Of ik hem nu persoonlijk ken? Nee, maar als je verder leest leg ik uit waarom ik hem wil bedanken. Hier mijn persoonlijke verhaal:

TVOH begon dat seizoen op 23 september 2011. In die tijd was ik nog getrouwd met, zoals ik in andere blogs wel heb verteld, de man die me tiranniseerde. Behalve dat was echter aan het begin van de zomer bekend geworden dat mijn vader ongeneeslijk ziek was van kanker. Dat voorjaar had ik mijn vader eerlijk willen vertellen dat ik thuis te maken had met huiselijk geweld, maar het weekend dat ik er was was hij nogal afwezig. Ik was bezorgd over hem en dat hield me tegen om iets te zeggen. Uiteindelijk hoorde ik datzelfde weekend dat het kanker was. Kortom, ik zat om zo te noemen in de zwartste periode van mijn leven.

Op 7 oktober deed Paul mee aan de Blind Audition en al vond ik hem niet de sterkste zanger, hij raakte iets bij me wat door mezelf best wel ver was weggestopt, namelijk mijn vrolijkheid! Ik moest om hem lachen en mijn ex raakte daardoor iets gefrustreerd en begon: ‘Hij had niet door gemoeten, zijn zang was niet goed en het is geen Hollander zoals de titel van het programma zegt.’ Het was echt niet zo dat ik vlinders in mijn buik van Paul kreeg, maar mijn ex was behalve jaloers ook erg kinderachtig.

Nadat Paul de Battle ook had gewonnen en dus door ging naar de Liveshows had ik opeens wekelijks een lichtpuntje in mijn leven. Wat ik zag bij hem daar leerde ik namelijk wel van. Ik bedoel het lef om mee te doen al, hij doorstond alle kritiek, hij was een doorzetter en hij kwam onbevangen, positief en blij over. Van de laatste moest ik toegeven dat ik die ook in me had, maar ik was behoorlijk down en in mezelf gekeerd geraakt door de laatste 3 jaar. Het was voor mij geweldig dat ik toch wekelijks een lichtpuntje had gevonden. Dit hield namelijk in dat ik mijn diep weggestopte positieve inslag weer langzaam begon te voelen.

Op een zaterdag in november zaten mijn vader en ik samen in zijn atelier. De week ervoor had ik hem wel verteld dat mijn relatie niet goed was, niet over het huiselijk geweld, maar dat ik door alles nu geen scheiding aankon. We spraken af dat ik dat zou doen zodra ik het aankon. Die week spraken we echter over muziek en ik vertelde over TVOH. Mijn vader keek dat niet. Ik liet hem Paul zien en vertelde erbij dat hij me een positief gevoel gaf. Hij vond zijn act goed, zijn commentaar was letterlijk: ‘Hij is een echte performer, dat zie je zo! Heerlijk ook om te horen dat hij jou een positief gevoel geeft. Dat kan ik me voorstellen en dat kun je nu wel gebruiken!’

Het dieptepunt moest echter nog komen. In december van 2011 verloor ik mijn vader. Toch liep TVOH door tot en met 20 januari. Ja dat was de finale-avond. Wat ik nooit had gedaan en daarna ook nooit weer heb gedaan bij dit soort shows, ik stemde een paar keer per sms voor Paul. Ik had hem zo de titel gegund en het was mijn manier om te bedanken en hem iets cadeau te doen. Klein weetje namelijk, op die finale-avond was ik namelijk jarig.

De volgende video is niet TVOH, maar uit Life 4 You. Eerlijk is (H-)eerlijk, ik vind deze zo goed van ‘m gedaan. Oké, ik hou ook van Queen en Don’t Stop Me Now is van mijn favorieten. Maar die kwam op mijn weg naar herstel wel goed uit en deze heb ik erg vaak bekeken!

Kort erop ging echter het lampje in mijn leven uit, de burn-out. Die dagen waren lang en eenzaam. Aan mijn ex had ik niets. Toch zocht ik soms wel even via YouTube naar de filmpjes van Paul bij de TVOH. Nee dat haalde me niet uit mijn diepe dal, maar het was fijn als ik even kon lachen en een positief iets te voelen.
Niet lang erna was er hulp en gooide ik mijn verhaal eruit naar de psychologe. Het ging allemaal best vlug, zo ook dat ik mijn ex meedeelde te willen scheiden. Ik kon niet gelijk weg, dus dit was nog een spannende periode, maar weer greep ik naar de filmpjes van Paul. Ik zag zijn lef en doorzettingsvermogen en dat gaf me houvast in de laatste periode dat ik bij mijn ex woonde. Ja echt, ik was nog een lamgeslagen vogeltje.
Erna, op moeilijke momenten, greep ik opnieuw naar zijn filmpjes op youtube. Ik had meteen hulp gezocht en kreeg ook traumaverwerking en als ik eens thuiskwam en alleen nog maar kon huilen, dan… hop, ging youtube weer aan. Ik ben nooit een type geweest die lid werd van een fanclub en dat deed ik toen ook niet. Nee zelfs niet bij Rammstein, waar ik groot fan van ben. Mede daardoor waarschijnlijk, verloor ik Paul uit het oog. Tot dit jaar!

Met Linda

Met Linda

Ik kwam via een goede vriend in contact met Linda Patrona de la Ophelia. Ik mocht namelijk als Conchita op de boot bij haar. We hadden elkaar ook op facebook en zo zat ik eens op haar pagina en ik zag een link naar de site van de fansite van Paul. Ik kon het niet laten vroeg via de messenger of ze Paul Turner van The Voice bedoelde en hoe ze hem kende. Linda’s antwoord was verrassend. Ze kende hem persoonlijk en beheerde ook de fanclub. Natuurlijk wilde ik weten hoe het met hem ging en wat hij nu deed. Ik vertelde haar ook bovenstaand verhaal en dat ik hem dankbaar ben.
pt01

En onlangs kreeg ik zo’n leuk nieuwtje te horen van Linda. Op 4 november aanstaande verschijnt er namelijk een boek van Paul Turner: Mijn strijd tegen de kilo’s! Dat boek zal gaan over zijn strijd tegen de kilo’s en over zijn persoonlijke leven. Eerlijk, ik ben erg nieuwsgierig en ik heb er zin in. Zoals hij altijd op mij is overgekomen zal het eerlijk, maar vrolijk en positief boek zijn. Ja dit is pure reclame van me voor Paul. Ik vind dat ik dit mag doen. Want wat hij, toch onbewust, voor mij heeft gedaan daar ben ik hem erg dankbaar voor. In die zin is hij voor mij dus gewoon de grootste winnaar van The Voice! En dat het meeste door gewoon zichzelf te zijn.

Especialy to Paul from me:

Dear Paul,
Thank you for being just you. You’ve brighten up my days when my life has turned black, with youre performance at The Voice Of Holland. With a lot of help from my loved ones, professionals and your clips i can say i’ve found myself again and i’m positive and laughing. I’ve said thank you to the firsth two, and now i have the chance to thank you also. I’m greatfull to everybody who has helped me! About myself and how well i’m doing right now, i just wat to say especialy to you: “Don’t Stop Me Now” 😀
ThanX again!
Dyeznatprelaxmio

Speciaal bedankt voor de foto’s: Linda Patrona de la Ophelia. Dankjewel hiervoor Linda! XX

10 reacties

  • Geen woord te veel hoor! 😀 ;*

  • Andere omstandigheden, maar ik zat destijds ook in 1 van de zwartste perioden in mijn leven. Mooi te lezen dat Paul zo veel mensen heeft kunnen helpen met zijn vrolijke verschijning/persoonlijkheid in The Voice (en meer) 🙂 Ik heb bewondering voor je dat je je kracht weer hebt gevonden. Mooi geschreven! xx

    • Dankjewel Indra. Je zal het wel herkennen van toen bij de TVOH dat je je kon verheugen op zijn optreden en de blijdschap als hij door was. En ja, hoe geweldig is dat hij door zijn verschijning/persoonlijkheid zo veel voor anderen heeft kunnen betekenen. Dat is al een gave!
      XX

  • Ik herken het enorm…niet dat ik toen in zo’n situatie zat, maar hij gaf me energie en vrolijkheid waardoor ik er weer even tegenaan kon. Mooi geschreven! En ook ik grijp terug naar filmpjes….al deed het mij het meest om hem meerdere keren in real life te ontmoeten…Paul is een oprechte lieve schat..

  • Ontroerend, mooi! En zo trots dat jij dit openbaar deelt, want er zijn zovelen verschillende verhalen waarbij Paul -onbewust- heel veel inspiratie, vrolijkheid en another way of living heeft gegeven. Xxx

    • Dankjewel Linda! Jij wist het deels al, maar nu dus uitgebreid. Ja, wat waar is mag gezegd worden. Hij was echt mijn lichtpunt en daar kon ik me aan optrekken. Hij spiegelde, want sommige dingen van hem die had ik in mijn aard, maar waren in die tijd erg ver weg. Grappig, staat er trouwens niet bij, maar toen ik net bij mijn ex weg was en bij mijn moeder logeerde zei ze: ‘Het eerste wat je weer terughebt is je positiviteit!’ Ik hoef niet meer te zeggen denk ik?! XX

  • Pingback: Boekpresentatie Paul Turner Mijn Strijd Tegen De Kilo's - dyezzie.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.