Mijn Vader En Zijn Schoonmoeder

img096In de regel is de schoonmoeder niet de grootste lieveling die erbij zit zeg maar, maar in geval van mijn vader was dat toch anders. Mijn vader die verhuisde van Sofia naar Franeker om bij zijn grote liefde mijn moeder te zijn. Een afstand van ongeveer 2400 km. Op het moment dat hij kwam sprak hij nog niet goed Nederlands. Ik heb hem later wel eens gevraagd hoe dat was en hij vertelde dat hij zich in die periode wel eens onzeker voelde. Begon men keihard te lachen dan dacht hij wel eens dat het om hem ging, terwijl er een mop was verteld. Hij heeft zich echter nooit eenzaam gevoeld. Hij kon het goed vinden met de zussen en broers van mijn moeder en hij kreeg een bijzondere band met Beppe.

Mijn vader was dol op haar en dat liet hij merken door haar te halen en te brengen als ze bij ons at en dan iedere keer een andere route naar huis te rijden zodat ze wat meer van Franeker zag, gezien ze niet meer goed ter been was. Ook haalde hij graag een geintje bij haar uit. De leukste is wel dat ze eigenlijk nog even naar de bank moest voor geld, maar dat kon niet.

Ze zaten al in de auto en mijn vader vroeg waarom het niet kon. Mijn Beppe vertelde dat het niet kon omdat zij op dat moment haar pantoffels gewoon had aangehouden en dus geen schoenen bij zich had. Dat maakte volgens mijn vader niets uit en hij reed naar de bank en ze gingen naar de balie aldaar. Mijn Beppe gaf aan geld op te willen nemen en het meisje achter de balie ging bezig het geld te regelen. Tja, en mijn vader kende vele mensen door zijn cursus en zo ook dat meisje. Hij had naar haar geknipoogd en zei: ‘Juffrouw, ik denk niet dat het een probleem is, maar mijn schoonmoeder dacht van wel. Ze heeft namelijk haar pantoffels nog aan en niet gewone schoenen.’ Het meisje begreep het en speelde mee. Ze had mijn Beppe aangekeken en zei: ‘O mevrouw dan mag ik eigenlijk het geld niet meegeven, tenzij ik toestemming krijg van de directeur.’ Jullie begrijpen, mijn Beppe had wel in haar pantoffels door de grond willen zakken daar bij de balie. Snel zei mijn vader dan ook dat het een grapje was en kon ze er al snel om lachen.

Hoeveel mijn vader van zijn schoonmoeder heeft gehouden bleek wel nadat ze was overleden. Zelf had ik een hele hechte band met Beppe en mij (ik was 12 of 13 jaar) was verboden op zolder te komen waar mijn vader toen zijn studio had. Na een paar weken riep hij me en moest ik meekomen naar de zolder. Daar stond zijn schildersezel met een doek over een schilderij. Ik mocht het zien en hij liet me de doek verwijderen. Daar zag ik het portret van mijn Beppe in aquarel en barstte spontaan in janken uit. Ik vond het geweldig! Hij vertelde echter dat het even weg zou zijn voor een expositie, maar dat het daarna bij ons thuis kwam te hangen.

De opening van de expositie brak aan en er stond een stuk over in de krant. Dan ben ik nu foto’s aan het scannen en vind ik dit. Ik zie mijn trotse vader en weet zeker dat mijn Beppe toen heel trots op haar wolk heeft gezeten, omdat ze samen met haar grappige schoonzoon in de krant stond!

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.