La Mia Passione: Living On My Own

Goh, dit is deel 14 al in mijn persoonlijke blogserie. Ik schiet lekker op. Alhoewel, ik ben op de helft zo ongeveer, dus ik mag wel even door tikken.

Deze persoonlijke blogserie komt naar mijn liefde voor The Passion. Ik wilde langer voorpret hebben, dus schrijf persoonlijke verhalen vanaf de kennismaking van mijn ouders. Daarbij voeg ik foto’s toe en uiteraard aan het einde ook een liedje.
Deze week werd eindelijk de gehele cast bekend. Daar heb ik gisteren de blog De Cast van The Passion 2017! over geschreven.
Oh op 13 april is het pas zo ver. In Leeuwarden! Zou er een Fries liedje inzitten? Ik denk zelf van wel, maar ik zeg nog even niet welke ik denk, want deze staat ook op mijn lijst voor deze serie. Niet voor dit hoofdstuk trouwens. Nu heb ik een ander liedje uitgekozen.

Living On My Own

 

De tijd was gekomen dat ik mijn vleugels uit sloeg en ik op mezelf ging wonen. Nouja, op mezelf. Ik ging samenwonen met mijn toenmalige vriend Ubbo. Hij was 4 jaar ouder dan ik en woonde al op zichzelf, dus ik trok bij hem in. Het was een geweldige tijd, die 2 jaar, maar er was iets en ik vond dat ik moest stoppen. De kinderwens. Hij had hem wel, ik niet. Een tussenweg was er niet, dus het hield op. Ik ga geen foto’s delen met hem er op, dat doe ik niet ivm de privacy. Maar wel foto’s met ons hondje Bella (Ja echt dat was haar naam):

Ik ging op kamers wonen vlakbij de binnenstad van Leeuwarden. De huisgenoot naast me was Steven. Hij was in Leeuwarden komen wonen voor zijn studie, maar kwam uit Brabant. We hadden samen de grootste lol. Afwassen deden we dagelijks samen en dan konden de huisgenoten die een verdieping hoger woonden meegenieten van de lol die we hadden. Hadden we eens sjans met uitgaan en vonden we het niets, dan hielpen we elkaar. We gingen ook samen boodschappen doen, gewoon omdat het zo gezellig was. De kassameisjes begonnen al te lachen als we binnen kwamen, want we hadden hele verhalen en dan ruilden we van spraak. Hij werd dan Fries en ik Brabants.
We hadden nog iets waar we ontzettend veel lol mee hebben gehad. Ik had allemaal oude cassettebandjes, zelfs die uit mijn jongere jaren, en Steven viste Bert en Ernie eruit. We gingen luisteren en bij De Tijgerjacht vroeg Ernie of we mee deden. Natuurlijk deden wij mee. Door mijn kamer, door zijn kamer en via de trap naar boven. We hadden een lol. Het gebeurde dus dat we De Tijgerjacht vaker deden, ook met andere vrienden erbij, maar dat was wel dringen op de trap. Het grappige is, ik vond het geluidsfragment op YouTube. Dan kunnen jullie De Tijgerjacht ook eens doen.

Via een goede vriendin van me leerde ik Melle kennen. Je kunt in Best Friend 4Ever: Melle! lezen hoe dit begon. Tussen Melle en mij ontstond een hele hechte vriendschap, we vertrouwen elkaar alles toe. Ook met Melle zijn geliefde, Remi, kon ik het uitstekend vinden. We kwamen geregeld bij elkaar over de vloer en al vlot werden hun vrienden Ed, Gideon en Patrick ook vrienden van mij. Melle deed modellen werk en was met de regelmaat weg en dan at ik standaard met Remi, bij hun thuis of bij mij. Ik was overigens de enige die op kamers woonde, maar daar zaten we wel vaak. Een wilde tijd brak aan. Een van veel stappen, alcohol en drugs. Voor ons was het allemaal “Lang-Leve-De-Lol!”.

Waar we overigens het meest uit gingen was in Amsterdam, Rotterdam en Utrecht. Ook sloegen we de Love Parade in Berlijn niet over. We hadden het voor elkaar gekregen dat we op de wagens stonden en niet liepen. Heerlijk was het. Alleen waren we de week ernaar helemaal gaar. Daar moesten we flink van bijkomen, dus dan dronken we uitsluitend water en aten we de hele week fruit en groente.

Ik ging geregeld naar mijn ouders, en vertelde wel hoe leuk we het met zijn allen hadden. Niet over de alcohol en zeker niet over de drugs. Ze hebben het ook niet door gehad, want veel later heb ik het mijn ouders wel verteld. Het was overigens Melle geweest die had gezien dat het met mij de foute kant op begon te gaan en hij greep in en liet me afkicken.
Mijn ouders waren echter wel bezorgd om mij. Ik leefde er maar op los, maar een degelijke kantoorbaan daar was ik niet naar op zoek. Ik werkte bij het schoonmaakbedrijf van familie van me en ik vond het heerlijk zo veel tijd over te hebben. Ik verdiende net genoeg, dus ik vond het prima.

Vanaf het begin van de vriendschap wist ik trouwens dat “Het Zwaard Van Damocles” boven onze hoofden hing. Ja zo noemde ik dat. Remi wist het ook, de rest niet, op Melle na. Het ging namelijk om Melle. Hij was seropositief en moest best streng leven door de medicatie. Melle nam het niet zo nauw en het ging altijd prima.

Met Remi (en Melle! Maar dat moet je weten, anders zie je hem niet.)

Tot het noodlot toesloeg. Niet bij Melle overigens, maar daarover in de volgende blog…

Zie ook in deze serie:
Deel 1: La Mia Passione: La Dolce Vita
Deel 2: La Mia Passione: Afscheid
Deel 3: La Mia Passione: Franca Tiamo
Deel 4: La Mia Passione: Feeling Good
Deel 5: La Mia Passione: Father and Daughter
Deel 6: La Mia Passione: Innocent
Deel 7: La Mia Passione: L’Italiano
Deel 8: La Mia Passione: Fighter
Deel 9: La Mia Passione: Family Time
Deel 10: La Mia Passione: In Nije Dei *SPESJALE EDYSJE*
Deel 11: La Mia Passione: Bicycle Race
Deel 12: La Mia Passione: Music
Deel 13: La Mia Passione: The Lovecats