La Mia Passione: La Dolce Vita

Een nieuw wekelijks terugkomend item op mijn blog, La Mia Passione! Ik zal kort uitleggen hoe ik hieraan kom en wat ik ga doen.

Gisteren werd bekend dat The Passion 2017 in Leeuwarden zal zijn. Nu ben ik erg fan van The Passion. Ik ben verder niet gelovig, en in mijn ogen hoeft dat ook niet om ervan te kunnen genieten. Ik geniet van het creatieve spektakel, de bestaande liedjes die het verhaal gaan maken en hoe het in beeld wordt gebracht. In mijn blog The Passion 2016 leg ik nog verder uit hoe veel ik ervan geniet.

Nu zat ik mijn jeugdfoto’s in te scannen, en druk te delen op mijn facebook, toen ik ge├»nspireerd werd door het interview met David Grifhorst op NPO Radio 2 over het aanstaande spektakel in Leeuwarden. Zo ontstond mijn idee, om mijn persoonlijke versie te gaan maken! Dan niet over mijn laatste uren zoals The Passion dat wel doet over Jezus. Nee, ik maak zo mijn levensverhaal, daarom heb ik de naam ook aangepast. Ik heb voor de naam gekozen La Mia Passione, omdat op die manier het woord ‘Passion’ erin voorkomt en het mijn knipoog is naar het katholieke geloof, waar ik als kind vreemde ervaringen mee had.

Steeds vertel ik een ervaring of avontuur over of uit mijn leven, vanaf mijn begin af aan. Dit vul ik aan met foto’s en om het voor mij zo ‘Passion’-mogelijk te maken, zoek ik 1 nummer uit die dat verhaal omlijst qua titel en songtekst. Het kan van alles zijn en oud of nieuw en van rock naar schlager. Leuke uitdaging voor mezelf en nog meer, wat een geweldig naslagwerk voor mezelf!

La Dolce Vita

Ik begin bij de kennismaking van mijn ouders. Tja, er moest wel iets gebeuren immers voor ik zou ontstaan. Dus ik zal u de schuldigen meteen maar aanwijzen. Doen ze in The Passion pas op het laatst, maar ik begin er liever mee dan is dat meteen helder.

Mama 1970 liep tegen het einde. Klaasje ging graag met haar zussen en vriendinnen stappen in de Bar Dancing La Dolce Vita in Franeker. De bardancing had vaak live-muziek, en zo’n band speelde daar dan een maand lang. Met de regelmaat traden er Italiaanse bands op en de dames waren wel onder de indruk van die Zuidelijke heren. Ze hadden ook vaak contact met de bandleden. Niet dat daar liefde uitgroeide voor Klaasje, want dat wilde niet zo vlotten. Ze proosten met oud en nieuw op een gezond en gelukkig nieuwjaar en dat hun wensen mochten uitkomen.

Papa Eind 1970. Peppo Wassilew speelde als pianist en zanger in de band ‘Louis Duwell’ van saxofonist Lajos Dudas. Het waren vijf Bulgaarse jongens die Europa in waren getrokken. Ze hadden in Hoorn gespeeld en hoopten op nog meer optredens in Nederland. Ze kregen de uitnoding om in januari naar Franeker te komen, om voor een maand lang ’s avonds te spelen in Bar Dancing La Dolce Vita. Franeker, daar hadden de heren nog nooit van gehoord, maar er moest geld op de plank komen, dus gingen namen ze op opdracht aan.

Optutten Het was het eerste weekend van 1971. Bulgaarse heren in hun bardancing. Klaasje was nieuwsgierig en maakte een grapje naar haar zussen dat ze die Bulgaarse yoghurt wel even wilde proeven. Ze waren druk bezig om zich leuk aan te kleden, hun make-up te doen en hun haren leuk op te steken. Bulgaren, dat was eens iets anders dan Italianen. Bulgarije een communistisch land, achter dat IJzeren Gordijn. Ze vonden het spannend.
Het was tijd en de dames vertrokken naar hun bardancing. Hier en daar nog vrienden de beste wensen doen, al een drankje nemend en in afwachting van de Bulgaren.

Hotel FrieslandPeppo en de rest van de band waren in Franeker aangekomen en hadden even een wandeling gemaakt om het stadje een beetje te verkennen. Was dit een stadje, dit was toch gewoon een dorp. Het leek wel gewoon een wijk bij wat hij gewend was in Sofia. Dat was pas een stad! Ze vonden het er maar een dooie boel, er was echt weinig te doen. Dit zou een lange maand gaan worden!
De Louis Duwell-band werd aangekondigt voor hun eerste optreden in Bar Dancing La Dolce Vita. Ze begonnen en de stemming zat er direct lekker in. Het optreden ging heerlijk en alle bandleden genoten met volle teugen. Peppo zat achter zijn piano en zag vanuit zijn ooghoeken een mooie dame aan haar drankje nippen en dacht, ‘Haar wil ik spreken!’

Klaasje en haar zussen stonden te kijken naar het optreden en vonden de muziek erg lekker. Ze stonden een beetje van hun drankjes te nippen en een beetje te swingen. Hadden haar zussen oog voor de hele omgeving, Klaasjes blik bleef hangen, want ‘Wat een mooie pianist!’ Ze zag dat hij haar af en toe ook aankeek. Zou hij haar ook leuk vinden? Ze kon het wellicht proberen?
In de pauze zat de band even te borrelen. Klaasje was verlegen, maar haar zus Tinie was dat niet en zo werd er vlot kennis gemaakt. Al vlot zaten alle zussen bij de band en werd het gezellig. Na het optreden wisten ze elkaar ook weer te vinden.
lduwell

Peppo vertelde dat hij graag schilderde en tekende. Tinie haakte voor Klaasje in en zei dat haar zus dat ook graag deed. Hierop wilde Peppo dan wel eens werk van Klaasje zien. Tja, en nu? Dat was helemaal niet zo! Toch spraken ze af en Klaasje legde het uit dat Tinie een grapje had gemaakt. Peppo vond het niet erg, hij was weg van haar. Klaasje was ook helemaal weg van hem. Mooier kon 1971 niet beginnen, want de twee kregen verkering. Peppo speelde de sterren van de hemel daar in dat stille plaatsje Franeker voor zijn liefste. Klaasje genoot ondertussen iedere avond van de optredens van de band, met uitsluitend oog hebbend voor haar ‘Bulgaarse yoghurt’ Peppo!