La Mia Passione: Happy

Een nieuwe aflevering van mijn eigen La Mia Passione. Gebaseerd op The Passion, die over een kleine week is geweest in Leeuwarden. Ik weet nu dat ik niet ga, waar ik best wel van baal. Ja ik moet werken, en het gaat een race tegen de klok worden. Dat ga ik nooit redden om de volgende morgen met de trein vanuit Leeuwarden weer in Den Haag te zijn om 9:00 uur. Het meest jammere vind ik dat het logeren bij Johan en Gerben niet doorgaat. Had ik deel 10 speciaal voor Gerben gemaakt en was ik, op zijn verzoek, zo positief geweest over Friesland… Voor niets, dacht ik in eerste instantie. Maar daar ben ik al op terug gekomen. Nu ga ik in juli bij ze logeren, en dan hebben we de gratis dvd ook wel binnen, dus gaan we dan gewoon nagenieten van The Passion. Gezien ik in deel 10 zo positief over Friesland ben geweest, blijf ik dan gelijk een week, maar dat heb ik de heren nog niet verteld. Alle goede dingen komen langzaam immers ­čśë

Dacht je net, “Gratis op dvd?” Ja echt, die kun je aanvragen. Het is gratis, maar je kunt ook een (kleine) donatie doen. Zo houden we The Passion tenslotte in stand. Kijk voor meer informatie op de site van de EO, en vul het formulier in.

Voor nu ga ik weer verder met mijn versie…

Happy 

Het was zeer zeker niet wennen om weer alleen te zijn. Om eerlijk te zijn genoot ik er van. Wellicht speelde mee omdat ik wist wat ik had gehad, dat ik dit dubbel zo waardeerde. Ik genoot echt van de meest idiote dingen. Bijvoorbeeld de muziek keihard aan te zetten en dan te playbacken en te dansen in de woonkamer. Of ik zat een dag op de bank of hing in de hangmat, en dan een boek lezen. Het was zo ver dat ik eindelijk weer begon verhalen te schrijven. Wat ik ook graag deed was in bad gaan. En dan niet een half uurtje. Nee hoor, ik goot steeds weer warm water bij en dan zat ik gerust twee en half uur. Wat ik ook deed was iedere keer zeer uitgebreid voor mij alleen koken. Nee hoor, niet een pan vol voor een aantal dagen. Ik sloeg de rest op in de vriezer. Ok├ę, niet de carbonara, maar dat was ook niet nodig, dat at ik in 1x op. Had ik jaren aardappelen, groente vlees gehad, daar kwam ik niet meer aan. Avonden kon ik in mijn kookboeken zitten snuffelen en idee├źn op doen. Nee, ik hield me nooit aan recepten.

Zo nu en dan ging ik wel weg, maar het liefst was ik ’s avonds toch thuis. Hanna moest me er soms echt uittrekken. Voor mama maakte ik wel alle tijd. Ik haalde haar met de regelmaat op en dan bleef ze gezellig een weekje. Dan praten we veel, keken films en gingen we de stad in. Mama was een shop-monster en ik een shop-hater, dus dat matchte lekker. Niet dat mama zich een moer van mijn commentaren aantrok. Die zag overal de humor van in als ik weer eens tegen een verkoopster een opmerking maakte als, ‘Dat staat haar helemaal niet! Wie kent mijn moeder beter, jij of ik?’ Al schaterlachend schoot mama dan terug de kleedkamer in.
We gingen ook geregeld zitten, want mama werd toch ouder en kon niet meer zo lang lopen.
Op tweede kerstdag zijn we eens samen naar Den Haag gegaan. Ik werkte in Den Haag en wist genoeg leuke tentjes. Nee, mama wilde shoppen. En echt hoor, dan is het Spui lang, geloof mij! Zelfs De Bijenkorf leek een landgoed an sich, maar mama genoot volop!

Mama vertelde me dat ze nog een wens had. Ze zou zo graag met mij een paar dagen naar Berlijn willen. Mijn ouders en ik hadden met zijn drie├źn een binding met Berlijn. Dat is ons geheim gebleven. We genoten die midweek van Berlijn. Speciaal voor mama had ik een hotel centraal gelegen aan d├ę straat van Berlijn geregeld. Het was aan de wereldberoemde Kurf├╝rstendamm, of zoals het (ook door ons) wordt genoemd, de Ku’damm.

Bij het arriveren in het hotel straalde mama. Juist daar! Als we uit ons raam keken dan keken we zo de straat op. Het was zo heerlijk. In die dagen zijn we naar Zoo Berlin geweest, ik liet haar Checkpoint Charlie zien, we gingen naar De Reichstag (al wilde mama niet naar boven), uiteraard liepen we onder het Quadriga van de Brandenburger Tor door richting het Oosten en we zochten een restaurantje op in de wijk Friendenau, dat is een stadsdeel van het Berlijnse district Tempelhof-Sch├Âneberg. Daar hadden we speciale herinneringen tenslotte. Verder zaten we veel aan de Ku’damm. Toch echt mama’s grote favoriet.
Sinds papa was overleden had ik geleerd om alles uit te praten. Met mama wilde ik ook nog een aantal dingen bespreken en dat deden we. Het was een mooi en zeer goed gesprek. Nu achteraf ben ik zo blij dat ik dat heb gedaan, al wist ik toen nog niet wat er zou gaan gebeuren.

Eenmaal thuis begon ik me langzaamaan weer eens op het liefdespad te begeven. Voorzichtig en met kleine stappen. Was de stap maar klein, het voelde niet goed met iemand en ik stopte. Althans, ik wilde stoppen, maar daar was het heerschap niet blij mee. Van een goede vriend kreeg ik het advies om hem te laten stoppen. Hoe moest ik dat doen dan? Zijn antwoord was simpel, ‘Hem het bloed onder de nagels vandaan halen!’ Dat deed ik en hij maakte het uit. Klus geklaard! Nu besloot ik om alleen te blijven, ik had er geen zin meer in. Liet mij maar lekker ’s avonds lang in bad gaan en in mijn pyjama op de bank een boek lezen, dan was ik gelukkig.

Had ik dat allemaal goed bedacht, zo kwam ik Biagio tegen via mijn facebook. Hij was Italiaans en woonde in Amsterdam. We hadden het leuk samen en zagen elkaar regelmatig, maar zo wel hij als ik wilde geen vastigheid meer. Het was goed zo. Toch vroeg hij of we samen een kerstdag zouden vieren. Nou goed, 1 kerstdag kon wel. De volgende dag haalde ik mama op en daar wilde ik hem dan niet bij hebben. Mama wilde de 30ste weer naar huis in verband met het vuurwerk en haar kat. Biagio nodigde me uit om oud & nieuw bij hem in Amsterdam te vieren met vrienden in een discotheek. Dat vond ik wel leuk. De klapper kwam echter in de zomervakantie. Biagio ging 3 weken naar zijn familie in Itali├ź. Na een week belde hij en werd ik uitgenodigd om de laatste week bij hem en zijn familie. Daar schrok ik van, dat wilde ik niet! Het werd me te close. Nu kon ik niet, want ik moest die week met mama mee naar het ziekenhuis. Daarna zou ze met mij mee voor een weekje.

Na de vakantie zijn Biagio en ik gestopt om elkaar te zien. Ik wilde geen vaste relatie. Voor mij was het goed zoals het was. Bovendien zou er een heftige periode gaan aanbreken….

De zomerhit van toen paste overigens uitstekend bij me… ­čÖé

Zie ook in deze serie:
Deel 1: La Mia Passione: La Dolce Vita
Deel 2: La Mia Passione: Afscheid
Deel 3: La Mia Passione: Franca Tiamo
Deel 4: La Mia Passione: Feeling Good
Deel 5: La Mia Passione: Father and Daughter
Deel 6: La Mia Passione: Innocent
Deel 7: La Mia Passione: L’Italiano
Deel 8: La Mia Passione: Fighter
Deel 9: La Mia Passione: Family Time
Deel 10: La Mia Passione: In Nije Dei *SPESJALE EDYSJE*
Deel 11: La Mia Passione: Bicycle Race
Deel 12: La Mia Passione: Music
Deel 13: La Mia Passione: The Lovecats
Deel 14: La Mia Passione: Living On My Own
Deel 15: La Mia Passione: In This Life
Deel 16: La Mia Passione: I Don’t Care
Deel 17: La Mia Passione: Vlieg Met Me Mee Naar De Regenboog
Deel 18: La Mia Passione: Behind The Mask
Deel 19: La Mia Passione: Seemann
Deel 20: La Mia Passione: Human Nature
Deel 21: La Mia Passione: Superwoman

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.