La Mia Passione: Afscheid

Vandaag deel twee uit mijn persoonlijke serie La Mia Passione. Als fan van The Passion maak ik dit jaar mijn eigen versie om op deze manier zo lang mogelijk van het spektakel te genieten en dat op mijn eigen creatieve manier. Eerst zal ik nog even kort uitleggen wat ik ga doen en en hoe ik het maak.
Tijdens het inscannen van mijn jeugdfoto’s en het delen ervan op mijn facebook, luisterde ik naar het interview op NPO Radio 2 met, de regisseur van The Passion, David Grifhorst over het aanstaande spektakel in Leeuwarden. Hij was zo enorm enthousiast, dat het bijna leek alsof zelfs de radio stond te juichen. Nu was alleen nog maar bekend gemaakt waar The Passion zou zijn, dus het zou nog wachten worden op hoe de rolverdeling is. De laatste keer werd het bekend gemaakt op 2 januari. Ja dan moet je wat he? Dus daarom het volgende:

In de serie met blogs vertel ik een ervaring of avontuur over of uit mijn leven, vanaf het moment dat mijn ouders elkaar leren kennen. Dit vul ik aan met foto’s en om het voor mij zo ‘Passion’-mogelijk te maken, zoek ik 1 nummer uit die dat verhaal omlijst qua titel en songtekst. Het kan van alles zijn aan muziek, dus je bent gewaarschuwd. Een leuke uitdaging voor mezelf en nog meer, wat een geweldig naslagwerk voor mezelf!

Afscheid

Klaasje en Peppo waren tot over hun oren verliefd op elkaar. De taal was moeilijk, maar ze redden zich aardig met handen en voeten. Hij had speciaal voor haar 2 woordenboeken gehaald, Bulgaars – Duits en Duits – Nederlands. Op haar beurt had zij Nederlands – Duits en Duits – Bulgaars aangeschaft. Hoe omslachtig deed ook leek, dit was voor hun een manier om met elkaar te spreken. Een Bulgaars – Nederlands woordenboek (en andersom) was er gewoonweg niet, dus dan maar via het Duits.
Papa & Mama1971

Peppo was ook vlot al kind aan huis bij Klaasje thuis. Hij kon goed opschieten met haar moeder en haar broers en zussen. Klaasje trommelde graag haar zussen of vriendinnen op om Peppo maar te volgen als hij elders een optreden had. Ze zagen elkaar zo vaak mogelijk. Bij optredens in Nederland, maar ook volgden ze naar Duitsland. Als ze maar bij elkaar konden zijn.
Met familie Mama's kant

Er zat een flink tempo in de ontwikkeling van hun prille geluk. Peppo had Klaasje gevraagd of ze ook bij hem wilde komen, in Sofia. Natuurlijk wilde ze dat. Eerder was ze op vakantie geweest in Italië en Spanje. Bulgarije daar kende ze niets van, dat was achter dat IJzeren Gordijn, wat moest ze verwachten?
Ze nam vakantie en ging die kant op. Wat een gastvrije en lieve ouders had hij. Ze maakte ook kennis met zijn broer, zijn oom en tante en een neef. Door iedereen werd ze met open armen ontvangen.

Bulgarije an sich was echter wel een grote schok voor haar. Ze was zelf in de oorlog geboren en had in de 27 jaar, die zij oud was, Nederland weer opgebouwd zien worden. In Bulgarije liep alles behoorlijk achter, de gebouwen en wegen waren vaak oud en vervallen. Daarbij speelde het dictatuur. Om bij haar geliefde te zijn had ze al een visum aan moeten vragen en eenmaal daar moesten ze naar de politie om te melden dat ze er was en daarvoor nog de nodige formulieren in te vullen. Van te voren had het allemaal best wel spannend geleken, maar dan voor een vakantie. Zou ze daar willen wonen?
Klaasje zei niet in Bulgarije te willen wonen, dat zou als een stap terug voelen. Peppo beloofde daarom zijn best te gaan te doen om naar Nederland te kunnen emigreren. Dat bleek niet zonder slag of stoot te gaan. Ze gingen informeren via de politie in Franeker en in Sofia en via de Nederlandse en Bulgaarse ambassades en mijn Klaasje nam ook haar baas in vertrouwen. Alles werd uit de kast getrokken.

Papa en Mama Sofia

Papa en Mama Sofia

Deze periode was echter pittig. Ze wilden zo graag bij elkaar zijn, maar steeds moest de een de ander weer achter laten. Ze hadden echter een rotsvast vertrouwen in elkaar en in de toekomst. Om Peppo in Nederland te krijgen zouden ze eigenlijk het beste kunnen trouwen. Dan wel in Nederland. Om hem echter in Nederland te krijgen was echter zo gemakkelijk nog niet. Via omwegen en mazen in de wetten wisten ze elkaar echter in Duitsland wel weer te zien. Ze genoten ervan, want juist dit was een belangrijke periode. Ook al was Peppo dan alleen naar Duitsland afgereisd, Klaasje kwam nooit meer alleen. Ze had geen familie of vriendin mee. Wie ze wel mee had wisten Klaasje en Peppo namelijk zelf ook nog niet. Wat ze wel wisten, diegene die met Klaasje mee was, was reeds familie van hen beide…

In dit hoofdstuk staat Afscheid het meest centraal. In eerste instantie had ik voor het origineel gekozen tot ik de volgende versie tegenkwam. Ik vind ‘m niet mooier, maar in dit verhaal wel geschikter als duet.

Zie hier het eerste deel in: La Mia Passione: La Dolce Vita