Koningsdag

Vandaag viert het hele land Koningsdag. Mocht het je ontgaan zijn, wat ik me niet kan indenken, dit jaar viert onze Koning zijn 50ste verjaardag. Aan de vooravond van zijn verjaardag werd het interview wat Wilfried de Jong met hem had uitgezonden. Het was een persoonlijk interview, wat ging over zijn leven tot nu toe. Gisteravond heb ik dat niet bekeken, maar vanmorgen wel. Ik wilde eerst de reacties namelijk afwachten, want dan wist ik waar ik op moest letten. De reacties die ik las en hoorde waren allemaal erg lovend. Kortom, ik ben er vanmorgen even voor gaan zitten.

Wat mij opviel was de gastvrijheid. In de hal was al een kort gesprekje en eenmaal in de bibliotheek kreeg men een korte uitleg van welke boeken er stonden, kwam het persoonlijke verhaal over dat de koning eens niet kon slapen en besloot Max Havelaar van Multatuli te gaan lezen, want dan zou hij wel in slaap vallen. Hij las het boek echter toen in een keer uit, wat hem destijds toen het op zijn boekenlijst had gestaan niet was gelukt. Dat vond ik meteen al zo’n moment dat het persoonlijk maakte. De Koning is ook maar een mens en heeft dus ook wel eens moeite om de slaap te vatten. Daarna werden er foto’s bekeken. Erg leuk. Al met al een goede binnenkomer.

Daarna werd stil gestaan bij zijn leven van zijn geboorte tot nu. De manier van interviewen van Wilfried de Jong vond ik erg prettig. Goed, dat wist ik wel, want eerder keek ik graag naar de programma’s 24 Uur Met en Zomergasten. Op mij kwam het erg ontspannen en persoonlijk over. Ja het interview in 2013 ging natuurlijk om het komende Koningschap wat zou komen, wellicht was het daardoor strakker. Dit vond ik veel ontspannender. Ergens las ik een reactie van iemand dat het interview met de Koning wel een 24 Uur Met had mogen zijn. Die mening deel ik.

Wat ik erg mooi vond was het feit dat hij de beveiligers van zijn kinderen vertelde dat het om hun veiligheid gaat en hij niet wil weten wat ze doen. Er zijn dus dingen die ze niet aan hun ouders vertellen. Daarbij zei hij wel dat er tegenwoordig een kans is dat ze gefilmd worden, want nu bestaan er smartphones en die problemen had hij
niet in zijn jeugd. Waar ik wel door geraakt was, was wat hij zei over de pubertijd bij zijn dochters. Hij hoopt dat ze in hun pubertijd harder zullen vechten (zelf had hij de mogelijkheid niet met zijn depressieve vader), en dat dat beter is voor de relatie na de pubertijd. Waarom ik daardoor geraakt was, was omdat ik destijds een nachtmerrie van een puberdochter voor mijn ouders was en inderdaad, onze band is heel veel beter geworden na die tijd!

Verder vond ik het gewoon een prachtig interview en is mijn beeld over de Koning als persoon bijgesteld. Hoe hij sprak over het ongeluk en overlijden van zijn broer. Hoe dat voor een moeder is en hoe hij de steun van het volk zo kan waarderen. Zijn optreden naar de nabestaanden van de ramp met de MH17. Dat hij zei dat iedereen daar “je en jou” zegt en dat dat goed was, fantastisch ook, want dat was een teken van vertrouwen. Eerlijk, we treffen het in mijn ogen met zo’n Koning!

Verder ben ik deze Koningsdag alleen even boodschappen gaan doen. Ik heb niets met de dag meer. Vroeger wel, en ik spendeerde dat graag bij mijn oom, tante en nicht in Zaandam. Eerst vaak met mijn vriendin Janet. Later maakte ik alleen met mijn nicht Zaandam onveilig. We gingen overdag met mijn oom en tante naar de vrijmarkt en daarna sliepen we even, fristen ons op, gingen uit eten bij de Griek en dan was het stappen geblazen! Het waren geweldige Koninginnedagen, want ja, toen hadden we nog geen Koning.

Ook heb ik eens zelf op de vrijmarkt in Franeker gezeten. Ik zou mijn eiegn stap-geld wel bij elkaar verdienen. Nu voorzag ik gouden bergen, maar ik bleek een slechte verkoopster. Zo had ik een van de twee Bulgaarse serviezen van aardewerk verkocht. De ene was vrij rustig beschilderd, de andere was bonter. Op het moment dat mijn vader een kijkje kwam nemen vertelde ik dat het ene verkocht had. Mijn vader reageerde vrij kalm, ‘Schatzi luister eens, dat wat je al verkocht hebt was geen Bulgaars aardewerk, maar aardewerk uit Makkum!’ Ja en dat ligt niet zo heel ver van Franeker. Althans, heel Bulgarije ligt verder van Franeker dan Makkum. Maar goed, ik had het maar mooi verkocht. Dat was trouwens het enige wat ik verkocht had die dag, dus om lekker te stappen heeft papa me extra geld gegeven. De vrijmarkt was dus eens en nooit weer voor me!

Goh, over mijn vader en de Koning gesproken…. Ik heb papa eens een belofte gedaan. Dat heb ik nog nooit in orde gemaakt, want ik vond het iets too much van alles. Na dit interview durf ik het echter wel aan. Daarover later meer….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.