Ik Ben Onvergetelijk! ;-)

010412Gisteravond kreeg ik een appje van een goede vriend van me. Ik las:
Deze gek heeft op mijn facebook gekeken (hij doet maar, want voor niet-vrienden is alles afgeschermd) omdat hij ineens bij ‘mensen die je misschien kent’ staat. #wildejeditnietonthouden
Daarboven stond een foto met een schermafbeelding van de facebookpagina van Ernst. Inderdaad, mijn ex met losse handjes. Nu maakt het mij weinig uit. Ik gebruik mijn echte naam niet op het www. Mij kan hij dus niet vinden en dus is hij vrienden van me gaan opzoeken om te kijken of hij me kan vinden. Wat een eer!

Vanmorgen zat ik nog even te appen met die goede vriend, want eerlijk is eerlijk, ik was toch wel nieuwsgierig. Toch wil ik niet op zijn pagina gaan kijken, want dan sta ik ook bij hem tussen de mensen die hij misschien kent. Nu werkt die vriend echter als speurneus en dus had ik in no time schermafbeeldingen van mijn ex zijn facebook-pagina. Ha, hij heeft weer eens een nieuwe vriendin (lees: boksbal). Dat verklaarde veel.

De meest valse dingen kwamen in me op. Heb ik ooit wraak op hem genomen? Het antwoord is NEE! Wellicht was het gezien de geschiedenis logisch geweest, maar ik zie wraak als een slechte emotie. Destijds heb ik het ook alleen bij een melding bij de politie gelaten. Vaak heb ik gehoord dat ik hem er niet mee weg moest laten komen, en dat is aan 1 kant ook zo. Toch heb ik het niet gedaan, omdat ik voor mezelf heb gekozen. Had ik een aangifte gedaan dan had ik nog langer aan hem vast gezeten en dat weigerde ik. Daarbij moest ik met mezelf aan de slag en dat koste genoeg tijd.

Toch is het door me heen gegaan, zal ik kijken op zijn pagina? Ik weet dat hij binnen no time een vriendschapsverzoek zal doen dan. De psycholoog benoemde hem destijds als een narcist en dat soort mensen vinden zichzelf het beste en de meest grandioze wezens die er bestaan. Tja, best leuk om te doen. Dan ziet hij namelijk bij mij hoe gelukkig ik ben, ik een geweldige liefde heb, ik mijn leven weer heb opgepakt en dat ik goed in mijn vel zit. Maar nee, toch niet. Alhoewel, hij zal dan ook mijn blogs kunnen lezen ook die waar ik open ben over het huiselijk geweld en ik dus de vloer met hem aanveeg.

Daarop schoot mijn wraak-kanaal in volle vaart open. Hem toevoegen op mijn facebook…. De leukste uitspraken die ik kon doen schoten me te binnen. “Hallo Baddertje”, “Nee, mijn liefde geeft me hooguit een haarkleur-spoeling, geen hersen-spoeling”, “Ik heb je hooguit toegevoegd om iedereen een beeld van je te geven” Dat soort dingen.
Als profielfoto kan ik de foto instellen die ik hierboven heb staan. Wat trouwens niet een echte bloedneus was. Dat verhaal kun je hier lezen! Wat ook leuk kan worden, mijn vrienden die hem (her)kennen. Dan hoef ik niets te doen, dan wordt hij vanzelf door het slijk gehaald.

Nee, ik doe het niet. Ik verlaag me niet tot dat niveau. Ik leef mijn leven, ben gelukkig en vrij van die idioot. Maar ik heb genoten van mijn eigen slechte gedachten over hem. Hij moet nog even geduld hebben, maar tzt ziet hij mijn www-naam in de boekwinkel en een eer voor hem, hij heeft de hoofdrol in dat boek! Dat is geen wraak, dat is anderen helpen die in zo’n zelfde uitzichtloze situatie zitten als ik toen! Zie je, wraak hoeft niet altijd een slechte emotie te zijn.

Hieronder 3 links van eerder geplaatste blogs van me die gaan over het huiselijk geweld:
Huiselijk Geweld 1
Huiselijk Geweld 2
Huiselijk Geweld 3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.