Het Strand Voor Mij Alleen!

“Huh?! In deze tijd van het jaar met deze zomer?”, zul je denken. Ja echt, ik had het strand van Scheveningen voor mij alleen! Als je denkt dat het onmogelijk is, dat is het niet. Je moet er echter wel iets voor over hebben.
Gisteravond bedacht ik dat ik de zon wel wilde zien opkomen op Scheveningen. Dus ik keek hoe laat ik zou moeten opstaan. Mijn wekker stond op half vijf en vijf minuten later stond ik te douchen, daarna ben ik me aan gaan kleden, heb mijn spullen gepakt en om half zes zat ik op de fiets.

Ik heb de foto’s (nog) niet bewerkt, ik laat ze nu zo zien zoals ze zijn gemaakt. Later zal ik sommige wel bewerken….

Door het centrum fietsend werd ik op Noordeinde (101) meteen getrakteerd op twee prachtige beelden in de etalage van Smelik & Stokking. Ze zijn van de Franse beeldhouwster Fran├žoise Abraham. En zeg zelf, als je niet vrolijk bent, dan wordt je dat wel van deze schitterende beelden!

Daar moest ik wel even een foto van maken. Ook even van Den Haag dat heel langzaam ontwaakt:

Het was echt heerlijk fietsen. Gezien de temperaturen had ik het niet nodig gevonden om een vestje aan te trekken, maar dat viel tegen om die tijd. Het was toch best wel fris te noemen. Het enige wat hielp was stevig door fietsen. Inmiddels ken ik de route ook goed genoeg, dus het was gemakkelijk om te fietsen. Ja natuurlijk, ik moest wel even foto voor mijn Facebook maken. Al was dat meer met de stille boodschap dat ik later live zou gaan….

Eenmaal op het strand genoot ik meteen van het geluid en de geur van de zee. Gezien ik nog live op Facebook was ben ik eerst richting de zee gelopen. Het voelde nog een fris aan en ik verwachtte koud water aan mijn voeten. Niets was echter minder waar, het water was heerlijk!

Jammer genoeg had ik mijn corrigerende badpak niet mee, dus dat is voor de volgende keer. Toch, dat creatieve brein van mij, dat laat me nooit in de steek! Ik ben dus wel degelijk even kopje onder gegaan. Echt hoor, ik ben zo gek nog niet!

Daarna ging de camera uit en was het tijd om foto’s te maken. Wat zo heerlijk is om deze tijd, het licht is geweldig mooi!



En dat was nog niet alles….



Ik had een handdoek mee en ben ook even gaan zitten. Het strand was nog helemaal verlaten. Zo kon ik lekker even mediteren en even bidden naar mijn dierbaren die ik mis. Ik moest ze tenslotte nog bedanken! Nee, ik ben niet gelovig. Toch bid ik wel eens, alleen naar mijn dierbaren die dus al over zijn. Van hen weet ik zeker dat ze bestaan hebben namelijk.




Het werd tijd om door de branding terug te wandelen. Even later liep ik weer het strand op. Wat ik echter jammer vind? Als je graag naar het strand gaat, ruim dan wel je eigen rotzooi op! Er staan voldoende prullenbakken. Zit je dat te vol, zorg dan dat je zelf al een tas bij je hebt waar je de rotzooi in kunt doen en gooi het thuis weg. Peuken kun je uitdrukken in het zand, maar gooi die ook in de eigen tas. Zo blijft het strand mooi voor iedereen. Dat is een kwestie van fatsoen, maar dat ontbreekt er nogal eens aan. Triest!
De onderste foto is helemaal schandalig. Een energie-drink. Dat heeft dus duidelijk niet gewerkt zal ik maar zeggen….

Trouwens, je ruimt de troep niet alleen voor jezelf op. Er zijn namelijk meer levende wezens die van het strand genieten….

Ik liep terug en maakte nog een paar foto’s. De eerste vond ik wel vaag. Waarom in het Duits? De rest stond in het Nederlands. Echt vertrouwen doen ze die Duitsers schijnbaar dus nog niet echt. Mijn hart bloedde stiekem wel een beetje, maar goed, ik weet wel beter.



Helemaal zen liep ik even later het strand af, terug naar mijn fiets….

Ach op de terugweg stopte ik ook nog een aantal keer….


Den Haag was nog niet volledig ontwaakt….

Maar al met al, het strand voor je alleen hebben kan dus wel met deze temperaturen. Je moet er echter iets voor over hebben!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.