Het Gay-ft Niet

George_Michael_01 Als tiener was ik groot fan van Wham!, niet van George Michael overigens. Nee, ik was gek op Andrew Ridgeley. O wat vond ik hem mooi! Mijn meisjeskamer werd voorzien van allemaal Wham!-posters, maar George daar had ik niet veel mee. Dus kwam ik met het handige plan om George van de posters af te knippen en te ruilen voor Andrew, gezien mijn vriendinnen wel voor George gingen. Probleem opgelost. Wham!  ging uit elkaar, George solo en van Andrew hoorde je niets meer. Het soloalbum van George Michael vond ik trouwens erg goed, hij was nog steeds geen postermateriaal voor Mio. Tot het album Listen Without Prejudice.

George Michael liet zich niet veel zien, maar opeens zag ik een foto van hem en wat was de man mooi opgedroogd! Hij werd opslag ‘de-voor-mij-mooiste-man-ter-wereld!’ Af en toe gingen er geluiden op dat hij gay was, maar dit geloofde ik nooit.
Een aantal jaren later leerde ik Melle kennen via onze wederzijdse vriendin Daisy. Ze had me wel eens verteld dat Melle  beeldschoon was, maar gay. Alsof het lot er mee speelde zou Melle die middag ook bij haar komen, alleen moest zij opeens weg. In die tijd was de gsm nog niet echt in opmars. Ik zou bij haar blijven wachten op Melle en de situatie uitleggen. Een half uur later werd er in alle haast een fiets voor haar raam gegooid en ging de bel. Het was gaan hozen, dus ik opende snel de deur. Daar was Melle, hij rende naar binnen en ontdekte al vlot dat Daisy niet thuis was. Hij zag er niet heel spectaculair uit kan ik melden, maar eerder als een verzopen kat. Snel legde ik hem de situatie uit en bood aan om koffie te zetten, dan kon hij zijn broek wel even uitdoen en over de kachel hangen. Hij trok zijn broek uit en zijn jas en drapeerde ze over de kachel en pakte een handdoek om zijn gezicht en haren te drogen. De oploskoffie was klaar en ik draaide me om, om te vragen hoe hij zijn koffie dronk. Daar stond hij, in zijn short en shirt. We keken elkaar aan en wisten beide niets te zeggen. Hij begon met ‘ehhhh’ en ik moest lachen en zei vrolijk: ‘O joh, ik weet dat mijn buurjongen meer succes bij jou zal hebben dan ik!’ Die opmerking brak het ijs en een uurtje later leek onze vriendschap er al eentje te zijn die al jaren bestond.

De vriendschap met Melle was hecht en ook erg close, wij vertelden elkaar alles en al snel was een vlotte blik voldoende om te weten wat de ander dacht. Mensen om ons heen dachten vaak dat we een setje waren, maar tussen ons is nooit een spoortje van verliefdheid  geweest. Daarbij hadden we nog een overeenkomst ook, we vielen op dezelfde mannen! Zo ook George Michael. Eigenlijk had Me, zoals ik Melle al vlot noemde, vaker succes. Volgens hem was George dan ook gay, want zoiets was wel eens in de media geweest. Ik geloofde het echter niet, dit was gewoon een roddel en hij was zo naïef om het te geloven. Hij opperde wel dat de mannen die we beide aantrekkelijk vonden in 80% van de gevallen toch echt ‘meer belangstelling voor mijn buurjongen hadden, dan voor mij!’ Het waren mijn eigen woorden die hij regelmatig terug liet komen. 

Het was april 1998. Het was duidelijk mijn dag niet.  Mijn hoofd voelde ellendig aan en ik wist dat er een migraineaanval aan zat te komen. Op weg naar mijn werk kreeg ik een lekke band, waardoor ik te laat op mijn werk kwam. Op de terugweg moest ik lopen en halverwege bedachten de weergoden dat ik wel zou afkoelen van een goede regenbui. Thuis zette ik mijn fiets in de schuur en trok ik mijn natte kleding in de badkamer uit. Ik besloot om even te gaan liggen en nam 2 paracetamol in. Ongeveer drie kwartier later werd ik wakker en voelde ik me iets beter. Nu bleek ook nog dat mijn menstruatie was begonnen, het kon er nog wel bij ook. Het leek me een strak plan om de rest van de dag gewoon in bed te blijven, dan kon er weinig ergs meer gebeuren. Die plannen wijzigde ik vlot toen Melle me belde om me uit te nodigen voor het eten bij hem en zijn vriend Remi. Ik moest alleen nog even douchen, maar zou er met uurtje  zijn, zo beloofde ik hem. Hij vroeg nog of ik het nieuws al had gehoord, en dat had ik niet. Dat moest ik nog maar even luisteren voor ik kwam. Hoewel ik nieuwsgierig van nature ben, besloot ik toch om eerst te douchen. Het was bijna zes uur toen ik klaar was en gezien ik eerst het nieuws moest bekijken besloot ik dat te doen. En daar was het…. George Michael was gearresteerd in een park in Beverly Hills toen hij op het toilet een oneerbaar voorstel deed bij, zo bleek, een undercoveragent. Het was nu officieel, George Michael was gay! Mijn dag was compleet! 

Melle zwaaide vrolijk de deur open en riep iets vrolijks als ‘Ik zei het toch!’ en dat was het punt waarop ik brak door de afgelopen ellendige dag, dus ik barstte in janken uit. Daar stond ik voor de deur te huilen als een klein kind. De heren schrokken zich wild en eenmaal in de huiskamer vertelde ik hortend en stotend hoe mijn dag was geweest en hoe ellendig ik me voelde, om af te sluiten met: ‘En dan George Michael. Dat mijn buurjongen toch meer succes bij hem zal hebben dan ik…. Dat was even too much voor vandaag!’ Even was het stil en daarop barstten we alle drie in een keihard lachen uit waarbij er bij ons alle drie rijkelijk tranen vloeiden van het lachen! Nog voor het eten hebben we een fles bubbels open getrokken om te vieren dat George Michael nu ook eindelijk zijn ‘Freedom’ had. Voor mij is en blijft George toch ‘de-voor-mij-mooiste-man-ter-wereld!’

Oja, Freedom is niet mijn favoriete song van George, dat is en blijft deze:

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.