Geheimen Achter De Voordeur

Snapshot_20140116_29 Volgend jaar wil en ga ik mijn boek uitbrengen, Geheimen Achter De Voordeur. Het zal gaan over Huiselijk Geweld. Waarom zo iets heftigs? Het is mijn persoonlijke verhaal, vorige week ook al een blog over gemaakt. Na de nodige hulp hierin om mijn leven weer op de rit te krijgen heb ik besloten om mijn droom te gaan waarmaken, namelijk een boek uit te brengen. Eerlijk is eerlijk, ik wil een andere kant op qua schrijven, maar door mijn ervaring is dit mijn eerste missie geworden om andere slachtoffers te kunnen helpen, maar ook zeer zeker de omgeving van de slachtoffers, want juist zij kunnen een hele belangrijke rol gaan spelen! Voor nu geef ik jullie een voorproefje. De namen zijn allemaal veranderd.

 
Het was eind juni 2012 en ik was nog getrouwd met Ernst. Door een burnout zat ik thuis en had ik hulp gezocht via de huisarts bij de GGZ. Zo kwam ik uit bij Willeke, mijn psychologe. Het bleek dat mijn huisarts vermoedens had gekregen en nog voor mijn intake had hij dit al kenbaar gemaakt bij de GGZ. Willeke wist dus exact welke snaren bij mij te moeten raken tijdens die intake en zo gebeurde het dat ik daar na bijna 4 jaar brak en mijn grootste geheim eruit gooide. Ja, ik werd thuis mishandeld door Ernst. Ze noemde het ook letterlijk “Huiselijk Geweld”, maar dat vond ik niet! Dat gebeurde bij anderen, dat was dit heus niet. Gezien ik nooit iemand hier over had verteld kreeg ik van haar de opdracht om nu langzaam mijn omgeving in te lichten. Daarop heb ik 4 personen in vertrouwen genomen, aan meer was ik niet toe. De eerste die ik in vertrouwen had genomen was Liza. Liza was mijn Reikimaster en ik kwam al 3 jaar bij haar. Ik wist dat ze vermoedens had, want ze had wel eens gepeild. In plaats van dat ik open durfde te zijn, nam ik afstand van haar. Tot ik dus contact opnam en kort vertelde dat ik wilde praten en haar om hulp vroeg. Liza bood aan om me op te pikken en een stuk te gaan rijden. Zo gezegd zo gedaan en ik vertelde mijn verhaal. Samen hebben we zitten huilen en opeens zei ze: ‘Ik las het tussen de zinnen door van je verhalen Dyez, fijn dat je me in vertrouwen neemt!’ Dat laatste daar had ik op dat moment het meeste aan. Liza woonde op loopafstand en we spraken af dat ik bij haar mijn vluchtadres mocht hebben als het nodig zou zijn. Zodra mijn ex van huis was pakte ik al kleine dingen in die me dierbaar waren en die verhuisde ik al naar haar toe. Denk dan aan belangrijke papieren, kleding, foto’s en sieraden. 
 
In de tweede sessie met Willeke vroeg ze of ik Ernst al gemeld had dat ik wilde gaan scheiden. Dat had ik nog niet, want ik was bang voor zijn reactie. Ze zei dat dit goed was, mijn situatie was besproken in het team en dat voorzichtigheid geboden was, gezien Ernst een narcist was en ik kreeg een uitleg wat dat precies inhield. Alles herkende ik, het was mijn verhaal inderdaad. We bespraken hierop hoe ik alles aan moest pakken en hoe ik me op moest stellen richting hem. Dit voor mijn eigen veiligheid en om zo ongeschonden mogelijk uit de strijd te komen, want link was het zeker gezien dit soort mensen erg onvoorspelbaar zijn. We werkten heel bewust naar het moment dat ik Ernst zou zeggen te willen gaan scheiden en dat deed ik dan ook op de afgesproken dag. Willeke was trots en wilde daarop weten hoeveel mensen ik al in vertrouwen had genomen over de reden van onze scheiding. Dat ik zou gaan scheiden had ik wel gemeld, maar niet het waarom! Met haar erbij waren dat er dus maar 5, en ik kreeg de opdracht om dat flink uit te gaan breiden. Daar lag echter een groot probleem, dat durfde ik niet. Bovendien was dat ook iets, dankzij mijn verhuizing en Ernst, had ik was mijn netwerk beperkt tot aan een minimum. Ja op Social Media had ik een netwerk, maar in real life dus amper. Na mijn afspraak met Willeke ging ik aansluitend naar Liza. We dronken koffie en onder de koffie vroeg Liza of ik een rune-steen wilde trekken. Ja dat wilde ik wel. Vervolgens gleed ik met mijn hand in het zakje van de rune-stenen en voelde ik even alvorens ik een steen pakte, ‘schaamte’ was het. Die was behoorlijk raak gezien mijn gesprek over dat ik meer mensen in vertrouwen moest nemen zoals besproken was bij Willeke en dat vertelde ik aan Liza. Ze legde haar handen op de mijne en zei: ‘Lieverd, het is logisch dat je schaamte groot is, maar hier kon en kan je niets aan doen! Jij hoeft je niet te schamen, maar Ernst, denk daar eens over na!’
 
Mijn omgeving in vertrouwen gaan nemen, maar hoe en nog meer, wie?! Twee dagen heb er mee rondgelopen en nagedacht. Het antwoord was opeens daar, al heb ik nog een paar minuten getwijfeld, moest dit wel, was dit niet ‘te’, zou mijn social media-netwerk niet denken dat ik medelijden zocht, ik wilde helemaal geen slachtoffer zijn namelijk. Ik stak een sigaret op en opende mijn facebook, ik had 2 weken ervoor mijn status al veranderd in ‘vrijgezel’ en dus zo verteld dat ik ging scheiden. Sommigen hadden hier al verbaasd op gereageerd, en ik was ontzettend benieuwd hoe men nu zou gaan reageren. Zou ik niet uitgekotst worden? Volgens Ernst deed de meerderheid van mijn omgeving dat bij mij en daarom maakte mijn idee me extra nerveus. Terwijl ik mijn sigaret oprookte formuleerde ik in gedachte het stuk wat zou gaan plaatsen. Nadat hij uit was gedrukt riep ik mezelf tot de orde: ‘Toe Dyez, NU!’ Als een bezetene zat ik te tikken en lette ik niet op wat ik schreef. Op het moment dat mijn stuk klaar was checkte ik het op tikfouten en wonderwel klopte het, ik liet het zo. Ik pakte nog een sigaret en zweefde mijn wijsvinger boven de enter-knop. Nog even en het zou openbaar op facebook staan, weer de twijfel… Ik sloot mijn ogen en liet mijn wijsvinger zakken: ENTER!! En bam, daar stond het:  

‘Lieve Vrienden en Familie op mijn fb,
Onlangs heb ik jullie via hier laten weten dat ik ga scheiden.Sommigen van jullie hebben me al gevraagd waarom dit is en zagen dit niet aankomen. Die vraag heb ik bewust nog niet beantwoord, omdat ik me schaam. Nu ga ik het wel doen, in het kort en wil ik om dezelfde reden van schaamte nog geen vragen beantwoorden. Huiselijk geweld, je denkt dat het een ander overkomt, maar het is mij overkomen. Dit is dus de reden waarom ik me negatief uitlaat over mijn aanstaande ex, en soms ook ‘gekke uitspraken’ heb. Inmiddels heb ik hulp via een psycholoog en de opdracht gekregen om mijn omgeving in vertrouwen te nemen, maar dit vind ik moeilijk. Daarom nu maar in 1x, dan heb ik die stap maar genomen. Wat ik aan jullie wil vragen is geduld, steun en ook hulp. Alvast bedankt! Liefs Dyezzie’

Eerst durfde ik niet te kijken en sloot mijn fb. Toch gaf mijn mobiel aan dat ik een bericht had op mijn fb. Ik kon het niet laten en keek. Het was een bericht van Liza:

‘Lieve Dyezzie, 
Meid, ik zit hier met tranen in mijn ogen, wat ben ik ongelofelijk trots op je dat je openbaar deelt! Tot nu toe wisten maar 5 personen het en je wilde over je schaamte heen stappen. Dit is een mega-stap. Wat ik nog wil toevoegen bedoel ik aan al je contacten hier op fb: Mocht Dyezzie te lang stil zijn op fb zoek dan contact met haar. Dyez, hou jij ook je fb goed bij, dan kunnen we allemaal een oogje in zeil richting jou houden Lieverd. Nog even volhouden en dan ben je er echt van verlost. Ik wens je alvast een geweldige en vooral zonnige toekomst toe. Liefs Liza’ 

Eronder stroomden nog heel veel reacties binnen. Hartverwarmend, respectvol en van alle kanten kwam hulp. Facebook werd erg belangrijk voor me in die tijd. Alleen een smiley was al genoeg om te plaatsen, zo wist men dat ik veilig was.
 
Hoe je in zo’n situatie beland en nog belangrijker, hoe je eruit komt beschrijf ik dus in mijn boek. Het is soms erg pittig om erover te schrijven, maar ik wil en ga niet wijken. Na alle hulp die ik heb gehad, is dit de puntjes op de i zetten. Nog belangrijker is dat ik hoop anderen te kunnen helpen. Huiselijk geweld daar kies je niet voor, dat overkomt je! Mocht je benieuwd zijn geworden laat het dan weten via een pb of email, dan hou ik je op de hoogte van mijn vorderingen.

Ik heb overigens heel veel met muziek en let altijd op de teksten. Aan veel nummers heb ik veel gehad in die tijd, om een paar te noemen: Woman in Chains van Tears For Fears, The Beautiful Ones van Prince, Superwoman van Alicia Keys, Freedom van George Michael en nog meer. Toch was het nummer wat me er doorheen scheurde van dichterbij huis. Opgegroeid in Friesland, daar komt deze band ook vandaan, Twarres, met She Couldn’t Laugh:

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.