Vaderdag: Frau Fran und ihr Vater


“Hallo Mein Liebling,

Da ist dein Schatzi wieder! Het is vaderdag zie, dus ik dacht om even op de lijn te komen. Ja even een blogje van mij, hoe leuk is dat?! Voor deze keer heb ik maar een onderwerp, een onderwerp van ONS! Vandaag treedt Mein Mannschaft namelijk voor het eerst aan op het WK Voetbal in Rusland. Om 17:00 uur spelen ze tegen Mexico (makkie).

Anderen die meelezen zullen nu wellicht denken dat dit een vreemd onderwerp is, het WK Voetbal en dan ook nog voor Duitsland. Nee, het is echt niet zo dat dit nu maar zo is omdat Nederland niet meedoet. Nee, sinds 2006 is het Duitsland geworden waar ik voor juich. Wat begon met een grapje op het EK van 2004, dat mijn collega klaagde over dat hij niet op het werk kon praten over het voetbal omdat niemand er iets mee had, dat groeide weer eens uit zoals dat vaker bij mij gebeurt. Alle planten (inclusief de kunstplanten) krijg ik kapot, maar verder…. Als iemand weet hoe ze zaken moet laten groeien, dan ben ik dat wel. Je moet mijn omvang eens zien pap, dan zie je hoe bedreven ik in het groeien ben! Nee geintje hoor.

Goed, die collega had me in 2004 gevraagd wie het EK zou winnen. Grapje vond ik, en noemde Griekenland. Het werd nog waar ook. Daarop dacht die collega dat ik stiekem meer van voetbal wist dan ik zei, maar het was en is echt niet zo! In 2006 wilde hij van me weten wie het WK zou winnen. Ja, ik met mijn Duitsland-liefde, ik kon er niet onderuit en zei dus dat onze Oosterburen het gingen worden. Door zijn reactie zag ik hoe gevoelig het in het voetballen lag om juist Duitsland te noemen en dan kennen we mij he pap? Ja hoor, ik stak het niet onder stoelen of banken en ik joeg alle Oranjetjers de kast op. Natuurlijk, behalve mij kennen we jou ook pap, jij steunde me aan alle kanten en als het kon gooide je nog wat olie op het vuur ook.

Wat begon bij die collega begon uit de hand te lopen. Na iedere wedstrijd las ik wedstrijdverslagen, mengde die hier en daar wat, schreef mezelf erbij in als zijnde de Mascotte-coach van Die Mannschaft en tadaaaa…. Jij deed de foto’s! Ging het eerst alleen naar die collega, het ging vlot verder. Dus ik knalde de boel op Hyves en iedereen die het las vond het geweldig. Dat groeide dus door. Al vlot kreeg ik de bijnaam Frau Fran. Het jaar erop verhuisde ik naar Zoetermeer en was niet van plan om het nogmaals te doen, met die collega had ik ook geen contact meer. Toch werd er naar gevraagd en dus gingen we (ja jij ook) door.

Je werd ziek en overleed. In 2012 was er weer een EK. Tijdens je ziekte had ik al gezegd ermee te gaan stoppen, maar je schudde je hoofd, ‘Nee, jij kan het alleen ook. Pak dat Photoshoppen nu eens op!’ Ik ging wel verder, maar het Photoshoppen daar had ik geen zin in. Mijn Duitse merchandising stalde ik wel uit. De hele flat was oranje versierd tijdens het WK van 2014, maar bij mij was alles Duits. Ik lieg niet als ik zeg dat je me zo goed voorzien hebt van spullen dat ik meer versieringen van Duitsland heb dan de gemiddelde oranje-fan van Nederland. Ik begon in 2014 al een maand voor het WK. Dat viel op en ik werd uitgenodigd bij de Duitse Ambassade om wedstrijden te komen kijken. Mama had het geweldig gevonden en was speciaal bij me komen logeren om eens mee te gaan. Op weg naar huis zei ze, ‘Papa zou trots op je zijn!’

Het vorige EK en nu op het WK deed/doet Nederland niet mee. De lol is er wel een beetje af daardoor, want ik kan de Oranjetjers niet op de kast jagen. De andere kant, ik kan ze ook niet feliciteren als ze eens een wedstrijd hebben gewonnen, want dat hoort erbij. Het moet sportief zijn en blijven.

Inmiddels Photoshop ik wel pap, jou taak heb ik er nu dus wel bij. Toch blijf ik je wel missen, al is het niet in de idioterie hiervan. Nee, er is een moment en dat vind ik nog altijd een lastige. Dat is na een wedstrijd van Mein Mannschaft. Voorheen belde je me om de wedstrijd even door te nemen. Nu blijft de telefoon stil. Ik heb het ongeveer een kwartiertje lastig, maar dan verschijn je op je wolk naast me en hoor ik je lachen en zeggen, ‘Du bist verrückt, Schatzi’ en dan is het ook weer goed.

Nou Liebling, ik moet me voorbereiden op de wedstrijd van vandaag, dus ik ga je weer verlaten. Ik wens je toch een fijne wedstrijd, en zoals we voor en na de wedstrijd altijd tegen elkaar zeiden: ‘Deutschland, Deutschland über alles!’

Ich Liebe Dich Vati!

Een dikke kus,

Dein Schatzi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.