De Week Van Dyez


De laatste dag van de week en daar ben ik weer! Zoals ik op Facebook al had verteld, vanmorgen is mijn dag begonnen met het kijken van een flimklassieker. Daar kom ik straks op terug, maar echt waar, ik heb de film echt voor het eerst in mijn leven gezien vandaag!

Wat was het lekker weer van de week. Ideaal weer om te gaan lopen. Ik heb de mazzel dat mijn collega het ook heerlijk vind om te lopen. Ze woont op de helft en dus spreken we wel af om te gaan lopen. Als ik bijna bij haar ben dan app ik dat ik eraan kom. Dan wacht ik op de brug. Van de week leverde de onderstaande foto op. Het is een kruispunt voor een van de ingangen van het Zuiderpark in het Haagsche.
Zoals ik eerder al eens heb geschreven, ik ben toch wel een slaaf van mijn stappenteller aan het worden. De kopfoto is een screanshot van hoeveel stappen ik ongeveer zet om naar en van mijn werk te lopen. Ik heb expres mijn mobiel niet bij me gedragen op mijn werk, dat geeft een zo eerlijk mogelijk beeld.

Afgelopen week moest ik voor controle bij de huisarts zijn. Ik vertelde over mijn nieuwe verslaving. Normaal zijn artsen niet zo dol op verslavingen, maar mijn verslaving aan mijn stappenteller, die werd goed gekeurd. Wel kreeg ik het advies om niet dagelijks die afstand af te leggen. Een of twee keer per week was genoeg. Het is tenslotte 11 kilometer wat ik dan loop.
Een leuk detail, ik kom langs de Haagse Markt. Op een maandag, woensdag, vrijdag of zaterdag kan ik bij een vroege dienst altijd mijn Ultra Hippe Duitse Boodschappenkar meenemen om even groenten en fruit in te slaan. Ja, dat zou ik best wel kunnen doen!

Gisteren was het ook fantastisch weer, maar ik besloot naar mijn collega te fietsen, de fiets daar neer te zetten en dan zouden we samen lopen. Het was pas op het werk toen het gesprek op films kwam. Er is een grote filmklassieker die ik dus nog nooit had gezien. Dat was Bambi! Ja echt, die mocht ik als kind niet kijken, want hij was erg verdrietig werd me gezegd. Nu was ik zo’n meisje dat als grote held Heidi had en ik al overstuur was geweest toen ze Opa-Berg moest verlaten om naar Frankfurt te gaan om Klara gezelschap te houden. Ja echt, ik was in tranen toen. Ik jank trouwens zo maar bij een film of serie, want ik zit er vaak helemaal in.

Goed, mijn collega heeft kleine kinderen en had naar huis gebeld. Ja ze hadden Bambi op dvd en ik kon hem meteen wel meenemen als we terugliepen. Eenmaal thuis had ik zin om de film gelijk te kijken, maar Wie Is De Mol won en daarna Mol-talk. Ik besloot het te bewaren voor vanmorgen. Ja natuurlijk huilde ik. Ach als zijn moeder wordt neergeschoten…. Het was trouwens mooi in beeld gebracht, want je ziet het niet.

Nu stond op de dvd ook “Achter de schermen bij Bambi” en ik ben dol op Making-Offs van animatiefilms. Dus dat heb ik ook bekeken. Ik wist het niet, maar Bambi is de eerste film van Walt Disney geweest waar het verlies van de dood in voorkomt.
Dat achter de schermen ging trouwens over de bijeenkomsten van de transcripties. Deze zijn later speciaal ingesproken hiervoor. Het was heel leuk en boeiend om zo meer te weten te komen over de opbouw van de film. Men was er in 1937 al aan begonnen en men nam de tijd. Echter, door de tweede wereld oorlog werd hij vlotter afgemaakt en kwam hij in 1942 uit. Achteraf vonden de makers wel dat ze er meer aan hadden kunnen toevoegen, maar juist doordat de film nu zo is zoals hij is, komt de boodschap geweldig over.
Ik ben blij dat ik de film nu gezien heb.

Dat was het weer voor deze week. Ik ga weer even kleuren.

Adios

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.