SUPERVONDST BIJ DE FOTO’S!

img510Op dit moment ben ik bezig met het inscannen van de foto’s van mijn vader. Er zit van alles tussen, ook foto’s toen hij net naar Nederland kwam. Mijn vader was niet in Nederland met en na mijn geboorte. Ik ben in januari geboren, en hij kwam pas in juni. Dat was definitief, omdat mijn ouders meteen trouwden hoefde hij niet terug naar Bulgarije. In de tussentijd correspondeerden mijn ouders met elkaar.

Mijn supervondst maakte me wel even emotioneel, ik ben er zo blij mee! De foto’s gaan natuurlijk op hun kop onder de scanner en opeens zag ik op een foto een tekst staan. Ik keek even, en het stond er in het Nederlands! Hij leerde net Nederlands in die tijd, wat het juist nu zo leuk maakt.

Dat ik het ook net vandaag tegenkom. Vandaag 23 december is het 4 jaar geleden dat hij gecremeerd werd. Het is net of hij me liet weten dat hij even bij me is. Ik ben als een kind zo blij! Hier de voor- en achterkant van die ene foto, klik op de foto om het te vergroten. Oh wat was hij blij met zijn meiden!

Verrast Door Vader & Dochter Vassilev

475659759266792 Gisteren schreef ik al dat ik bezig ben met mijn boek. Daar zullen ook herinneringen met mijn vader in voor komen. Toch moest ik kiezen, want ik heb nog al eens herinneringen aan mijn vader. Het volgende verhaal zit ver voor de tijdlijn in het boek, dus daarom komt het er niet in. Toch is is deze te mooi om jullie te onthouden. Deze is namelijk verrassend en enorm dankbaar!

Ik woonde net samen met Idsert in Groningen en leerde daardoor ook zijn “film-vrienden” kennen. Daar zat Kim tussen. We zaten eens een avond te chatten toen ze vroeg of zij Rik mocht toevoegen aan het gesprek. Ik kende een Rik, maar geloofde niet dat zij die ook zou kennen, dus ik hield het af. Ineens was Kim offline, maar hoe toevallig, Rik kwam net online. Zoals altijd groette ik vrolijk “Hey jij, ikke hier!” Hij groette terug met “Hallo Ikke, wie ben je?” Dat vond ik raar, dus ik schreef terug dat ik Dyez was en hij gaf aan me niet te kennen. Dat vond ik een apart grapje, en dat gaf ik aan. Daarop schreef hij dat hij geen grapje maakte en hij dacht dat ik de verkeerde voor me had, meteen daarop kreeg ik een foto. Nee, dat was niet de Rik die ik bedoelde. Opeens linkte ik Kim. Hij bleek haar inderdaad te kennen. Kim bleek dus toch hem toegevoegd te hebben, maar was zelf vertrokken toen ze las dat ik dat niet wilde. Ik chatte nog even met Rik door, want het gesprek was erg gezellig.

We zaten leuk te chatten, ook over Kim, en hij vertelde dat hij haar die avond via het www had gevonden en ze waren gaan chatten. We kwamen op woonplaatsen uit en hij schreef dat hij uit Maldegem, België, kwam. Hij schrok toen ik schreef dat ik in Groningen woonde en vroeg waar Kim dan vandaan kwam. Ja ook uit Groningen! Dat was dan jammer voor Kim, hij zocht liever een dame dichterbij.
We chatten nog verder en de hobby’s kwamen ter sprake. Hij vertelde dat hij graag tekende en schilderde en vroeg of ik wat werk wilde zien van hem. Jazeker, wilde ik dat en ik vond het ook oprecht goed. Dat vond hij zo’n tof compliment. Hij kocht namelijk wel geregeld het Nederlandse tijdschrift Atelier, of ik dat blad kende. Ja, ik kende dat blad, maar schreef niet hoe ik dat kende. Een van zijn favoriete schilders uit dat blad was Peter Vassilev. Ehhhh… Oké! Hij vroeg of ik die ook kende. Ja die kende ik ook. Ik twijfelde, wat zou ik doen? Ik vond dit echter zo leuk en zette de scanner aan, scande mijn paspoort in en verzond het document. Daaronder schreef ik: “Peter Vassilev is mijn vader. Ik heb je net het bewijs al doorgestuurd 🙂 ” Dat vond hij GEWELDIG! Ja, ik niet minder! Hij vertelde honderduit en liet me nog meer werk zien. We hielden contact erna.

Het weekend erop was ik bij mijn vader en vertelde bovenstaand verhaal. Ik opende mijn hotmailmessenger en liet het hem zien. Ook mijn vader was onder de indruk van zijn werk, al had hij zoals gewoonlijk zijn kritiek wel. Ik zei dat als we weer eens richting die studievriend van Idsert, in Breda, gingen we er langs wilden gaan.
Dat was al vlot het geval en mijn vader gaf me materiaal voor Rik mee als cadeau. Het was ontzettend leuk en we werden door hem en zijn ouders heel hartelijk ontvangen en kregen allemaal lekkers voorgeschoteld. Daarna bleven we contact houden.

Een ruim jaar erna belde mijn vader mij op een maandagavond en vroeg wat ik het weekend zou gaan doen. Ik had nog geen idee en Idsert had zijn jaarlijkse weekend met zijn oude studievrienden. Hij vroeg of ik zin had om een weekend met hem weg te gaan. Ja, dat leek me leuk en ik wilde weten waar hij naartoe wilde. Mijn vader vertelde dat we op vrijdag naar Brugge gingen, dan zaterdag naar Rik en zondag weer naar huis. Hij wilde Rik verrassen en zou hem zaterdag dan een persoonlijke workshop geven, maar het moest dus wel een verrassing zijn! Prima, ik vond het geweldig. Meteen deed ik mijn pc aan en jahoor, Rik was online. Ik schreef dat ik het weekend in de buurt zou zijn en vroeg of hij thuis was. Rik had inmiddels een vriendin, Lieve, en woonde net samen. Ja zij waren thuis en hij vond het leuk om mij voor te stellen, maar Idsert zou toch weg zijn dat weekend? Ik schreef dat het zo was, maar dat ik met een goede vriend zou fotograferen in Brugge. Hij vond het prima en we spraken af voor de zaterdagmorgen om tien uur.

Het weekend brak aan. Op zaterdagmorgen zaten we vroeg aan het ontbijt en rond half tien vertrokken we naar Maldegem. Exact om tien uur belde ik aan. Rik deed open en vroeg zich af waar die goede vriend was. Ik lachtte naar mijn vader, die naast me was gaan staan tegen de muur aan. Hij kwam naar voren en zei, “Hallo Rik, ik ben Peter!” Rik keek hem ongelovig aan en kon eerst weinig zeggen. Daarna riep hij, “Maar ECHT he?!” Hij riep Lieve erbij en we maakten kennis met haar en volgden hen naar binnen. Rik kon het niet bevatten. We gingen zitten en mijn vader zei, “Eerst koffie en daarna ga ik met jou aan de slag jongeman!” Rik had thuis zijn atelier en mijn vader had zijn eigen materiaal meegenomen. Lieve en ik zijn naar Brugge gegaan en hebben ons daar prima vermaakt. Toen we tegen de avond thuis kwamen had Rik een hoogrode kleur van alle inspanningen, maar o wat had hij genoten! We aten daar en zijn ’s avonds laat weer naar Brugge gegaan, want onder het eten bedacht Rik nog wat vragen, die mijn vader na het eten nog geduldig beantwoordde.

Niet alleen Rik had hiervan genoten, Lieve ook, ik ook en als meeste mijn vader zelf! De werken die Rik me erna doorstuurde en ook naar mijn vader doorstuurde, daar had mijn vader aanzienlijk minder kritiek op!

Interview Peter Vassilev Lourens Magazine 2009

11In juni was ik druk met het inpakken van mijn inboedel om bij Mike in te gaan trekken. Hierbij kwam ik het blad Lourens JC Magazine Fall 2009 tegen. Het was niet moeilijk voor me om te bedenken waarom ik dit bewaard had. Mijn vader had namelijk en interview met ze gehad en liet dat destijds trots aan me weten. Ik kreeg ook 2 exemplaren van het blad. Beide heb ik nog steeds. Toch heb ik eerst contact gezocht met het blad om te vragen of ik dit interview mocht plaatsen op mijn blog. Zo schreef ik:

Geachte Redactie,

Voor mij ligt het magazine Lourens JC van fall 2009 (Regio Noord Holland). Afgelopen vrijdag vond ik het exemplaar toen ik thuis aan het inpakken was wegens mijn verhuizing. Dat ik dit heb bewaard is omdat hierin een interview staat met mijn vader Peter Vassilev. Mijn vader is in december 2011 overleden en u begrijpt dat dit voor mij zeer waardevol is.

Nu heb ik een vraag. Zelf blog ik graag, veelal over mijn persoonlijke dingen. Hierin heb ik het af en toe ook over mijn vader en ook over zijn werk als kunstschilder. Nu ik dit item weer zag zou ik het item graag willen gebruiken voor mijn blog. Dit is dus ook mijn vraag of ik dit mag doen?

In afwachting van uw antwoord.

Met vriendelijke groet,

Franka Vassilev

En dit was het antwoord:

Hallo Franka,

Je vader was een bijzonder man, die ik zelf een paar keer heb mogen ontmoeten. Uiteraard mag je de content gebruiken!
Succes met je blog

Met vriendelijke groeten,

Fred Nicolai
Uitgever

En ja, dat was mijn vader zeker, een bijzonder man! Voor mij omdat hij mijn vader is. Maar ook zeer zeker in zijn werk. Hier heb ik dus toestemming voor.

Het is klein, maar klik op de foto’s met tekst en vergroot het een keer, dan kun je het duidelijk lezen. Anders wist ik het even niet te doen. Ja, zo technisch is ze dan nu net weer niet 😉

Veel plezier met het lezen van het interview!

Papa01

Papa02

Papa03

Papa04

Papa05

Papa06

1 2 3 4