Pour Paris: Mylene Farmer – Désenchantée

francefran Ja ik zou 7 dagen muziek op mijn fb plaatsen, maar dat leek me voor vandaag niet gepast. Alhoewel, er zijn legio nummers die ik zou kunnen plaatsen.
Na het nieuws van gisteravond over de aanslagen in Parijs kan ik eerlijk zeggen, dat ik best wel ontgoocheld ben. Zoals ik op mijn facebook schreef: “Parijs. Eng. Wereld.” Waar gaat dit heen? Waarom kunnen andere religies elkaar moeilijk accepteren? Als religies zo’n kwaad zijn, kunnen ze dan maar niet beter allemaal verboden worden? Mijn strijdt voor acceptatie en respect, maar wat doen ze? Geef dan zelf het goede voorbeeld in plaats van elkaar, en vooral onschuldige mensen, om te brengen!

Op mijn 8ste ofzo had ik een gesprek met mijn Beppe (Grootmoeder), naarmate ze ouder werd begon ze te geloven en legde mij veel uit over God. Hij was vooral heel goed en wilde juist het allerbeste voor alle mensen. Dus begreep ik de oorlogen niet. Wat ik nooit zal vergeten was dat we het over de oorlogen kregen en ze zei ‘Op een dag komt God op de wolken en dan scheidt hij de kwade mensen van de goede!’ Vandaag heb ik gedacht, laat hem dan nu maar komen!
We willen dit toch niet? We willen ons toch veilig voelen, geaccepteerd en gerespecteerd worden? We willen de wereld toch goed doorgeven aan de generaties na ons?
En weet je wat vandaag echt pas f*cking pijn deed? Dat ik bij mijn moeder was en ze zei ‘Ik ben in de oorlog geboren en het lijkt dat ik ook in de oorlog weer weg ga.’ De tranen sprongen me in de ogen, zo heftig vond ik dat!

Wat ik wel mooi vond, dat men massaal de Franse vlag over hun profielfoto zette. Ja ik geloof dat liefde sterker is dan haat, dus dit voelt als dat we ons verenigen. Het is jammer dat het nu om deze reden is. Het was mooier geweest als we dat massaal hadden gedaan omdat ze bijvoorbeeld in Frankrijk hét medicijn voor een levensbedreigende ziekte hadden ontdekt ofzo. Dus uit trots en niet uit pijn en verdriet.

Op de terugweg in de trein zat ik muziek te luisteren. Ik wist dat ik Mylene Farmer in het rijtje van de muziek zou doen op fb, met het nummer dat kwam ook. Maar die doe ik niet. Die zal ik later wel eens plaatsen. Toch doe ik wel Mylene Farmer vandaag, juist omdat het Frans is en nog meer om de tekst van het nummer! Het nummer is Désenchantée. Je zal wellicht de cover van Kate Ryan beter kennen, maar die is me te dance. Dit nummer is qua muziek ook wel druk, maar naar mijn mening hoor je daar de strijdvaardigheid in. De songtekst dan, ik ga het niet moeilijk maken, ik heb de vertaling namelijk gevonden:

Zwemmen in de troebele wateren
Van de volgende dagen
Hier op het einde wachten
Zweven in de te zware lucht
Van het bijna niets
Naar wie de hand uit te steken?

Als ik van grote hoogte moet vallen
Hoop ik dat de val langzaam zal zijn
Ik heb geen rust gevonden
Behalve in de onverschilligheid
Toch hoop ik de onschuld terug te vinden
Maar niets betekent iets, en niets kan

Alles bestaat uit chaos
Om mij heen
Al mijn idealen zijn gebroken woorden …
Ik zoek een ziel die
Me zal kunnen helpen
Ik behoor tot
Een generatie die uit de betovering is gerukt
Die is ontluisterd

Wie zou me kunnen verhinderen
Om alles te horen
Als het verstand ineenstort?
In welke moederschoot kan ik veiligheid vinden?
Wie wil er ons
Binnen in zich wiegen?

Als de dood een mysterie is
En het leven niets zachtaardigs heeft
Als de hemel een hel heeft
Kan de hemel me snel verwachten
Zeg me
Hoe ik het moet aanpakken in deze tijd van tegengestelde winden
Niets betekent meer iets, en niets kan meer

Hier dus Mylene Farmer met Désenchantée. Expres in de live-versie. Dit omdat ze goede shows geeft, maar nog meer omdat ik me niet wil laten bang maken om naar een concert te gaan!

Als je de mond word gesnoerd

Ik ben lekker bezig met de dingen die ik moet doen, en plotseling laat mijn mobiel me weten dat er een berichtje is. Ik verwacht een antwoord op een app en dus kijk ik snel. Dan zie ik dat het een pushbericht is en lees: ‘Terreuraanslag in Parijs’. Ik loop naar de televisie, zet hem aan en zap meteen naar het nieuws. Een aanslag op de redactie van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo. Twee gemaskerde mannen openden met kalashnikovs het vuur op de redactie. Ze riepen dat ze de profeet kwamen wreken en schoten 10 journalisten dood en 2 agenten. Er zijn nog 24 gewonden waarvan 4 zwaar gewond. Ook las ik dat het druk was op de redactie, omdat er vandaag om 10:00 uur vergaderd zou worden. Wellicht hebben ze dat geweten, toen ze om 11:30 uur naar binnen stormden.

Stomverbaasd zit ik te kijken en luister ik naar wat er gezegd word. Het tijdschrift lag vaker onder vuur bij de Moslims vanwege het plaatsen van spotprenten. Voor hoofdredacteur en uitgever Stéphane Charbonnier was de vrijheid van meningsuiting heilig en de humor moest sterker zijn dan de haat. Hij liet zich niets zeggen en was niet bang. Ik lees dat hij in een interview in de Volkskrant nog laconiek deed over de bedreigingen. Hij had gezegd: ‘Ik heb meer kans op een fietsongeluk, dan dat ik de nieuwe Mohammed Merah – de man die in 2012 in Toulouse zeven mensen doodde- tegen het lijf loop’. Hij zal dit dus nooit hebben zien aankomen en moest dit samen met die andere 9 journalisten en 2 agenten dus met de dood bekopen.

Lees meer