03: Theezakje-Talk!

Zo na de beladen hoofdstukken uit mijn persoonlijke serie La Mia Passione, nu weer even iets luchtigers. Het is weer tijd voor Theezakje-Talk. Hier heb ik al 2 delen in gemaakt en dus vragen beantwoord. Nu drink ik echter maar 3 verschillende smaken en ik kwam niet verder dan 40 verschillende vragen.
Dus ik dacht om Pickwick even een berichtje te doen via Facebook, et voila, ik kreeg alle vragen per email toegestuurd. En ook binnen een korte tijd, een paar uur. Is dat service of niet? Hoeveel vragen er in totaal zijn? Ja…. Nee, dat ga ik nu niet zeggen, pas aan het einde van mijn blog.

Goed. Ik ga er weer even voor zitten met Pickwick. Daar ga ik weer.
Lees meer

01: Theezakje-Talk!

Sinds een tijdje ben ik weer helemaal aan de thee. Nu moet ik zeggen, ik heb mijn favorieten. Ik ben niet zo van de fruitsmaken, maar meer van de kruiden. Mint vind ik geweldig, maar ook kaneel en zoethout. Het is dus meestal Marocco Mint van Lipton en de laatste tijd ben ik ook weer helemaal aan Pickwicks Sterrenmunt. Bij de laatste is me iets opgevallen, al schijnt het er al langer te zijn. Er staan namelijk vragen op de labels van het zakje. Nu ben ik wel zo nieuwsgierig dat ik altijd kijk en stiekem ook wel teleurgesteld ben als ik het labeltje pak met daarop dat ik een vraag kan insturen. Dan wil ik ook een vraag!

Natuurlijk zal het van Pickwick de bedoeling zijn om eens een ander gesprek aan te roeren (is handig als je geen suiker, of melk, in de thee hebt) met die vragen. Of om stiltes op te vangen met zo’n vraag. Nu kom ik voor beide niet in aanmerking. Meestal drink ik mijn thee als ik alleen ben. En verder ben ik wel zo spraakzaam dat ik niet aan de vraag toe kom.

Daarom bedacht ik, ik ga een blogpost hierover maken! Op het moment dat ik dit zit te tikken drink ik het ook. Hoe compleet kan ik het maken? Daar ga ik dan:

“Dyezzie geïnterviewd door de Sterrenmunt van Pickwick”

Welke naam zou je jezelf geven als je mocht veranderen?

Deze is wel gemakkelijk. Ik ben gaan bloggen onder een andere naam. Mijn echte naam is Franka. Dyezzie komt uit mijn tweede naam Nadyezdha, naar de naam van mijn Bulgaarse oma. Dit heb ik zelf dus aangepast. Mijn opa noemde oma namelijk altijd “Nadyez”, Zelf bedacht ik dat het afgekort naar Dyez nog handiger was geweest en heb ik het weer verkleind naar Dyezzie.

Waar zou jij meer tijd aan willen besteden?

Sowieso aan het schrijven. En nu ik het Photoshoppen heb ik ontdekt, doe ik dat ook erg graag. Eigenlijk zou ik in z’n geheel graag nog meer fotograferen.

In welk boek zou jij de hoofdpersoon willen zijn?

Ik zou graag Victoria willen zijn uit de Berlijntrilogie van Jenny Glanflied. Een geweldige serie. Hotel Quadriga is het eerste deel begint nog in het Duitse keizerrijk en gaat over de Eerste Wereldoorlog richting de Twee. Victoria is deel twee en gaat over de Tweede Wereldoorlog. Het derde deel is Verdeelde Stad en gaat over de wederopbouw van Berlijn, de verdeling van de stad en loopt tot aan de val van de muur. Het is al een oudere serie, maar hij blijft geweldig! 

Wanneer komt het kind in jezelf weer boven? 

Dat zit bij mij best wel bovenin. Ik hou het wel hoog, want het brengt onbevangenheid en nieuwsgierigheid. Ik heb er ooit een kort verhaal over geschreven. Klik maar op de link: Hobbelpaard. Het is niet heel lang en onderaan staat een leuke foto van mij met mijn hobbelpaard.

Van wie kreeg je allemaal vlinders in je buik? 

Dat waren er wel een aantal! Ik ga geen namen noemen van mijn liefdes, want gezien dit een blog is kan ik dat gezien de privacy niet maken. Daarbij zal het anderen dan weer weinig zeggen, dus namen van beroemdheden noemen is leuker!

Het begon met John Travolta als Danny Zuko in Grease, daarna kwamen: Modern Talking-zanger Thomas Anders, later de latino zanger Luis Miguel, Andrew Ridgeley van Wham!, John Taylor van Duran Duran,  van The Cure: Simon Gallup, Porl Thompson en uiteraard Robert Smith, Dave Gahan van Depeche Mode, Billy Idol, Johnny Depp, Gedeon Burkhard (hij speelde Alex Brandtner in Commissaris Rex), Ricky Martin, Antonio Banderas, Adam Lambert en  Richard Z. Kruspe van Rammstein. Degene die me echt de meeste vlinders bezorgde was George Michael. Pas toen hij allang uit Wham! was. In random volgorde:


Als je alle tijd van de wereld had, wat zou je dan doen? 

Dan zou ik een culinaire reis maken door Italië. Zo eentje waar je zelf alleen maar les krijgt, dus niet alleen eten. Maar echt het hele land door, om uit alle streken de beste dingen te leren maken.

Heb je vandaag een leugentje om bestwil verteld?

Nee dat heb ik niet gedaan.

Welke gave zou je willen hebben?

Nou eigenlijk wel een hele gave!

Wat is jou ultieme geluksmoment?

Gewoon tevreden zijn ben wie ik ben en en wat ik heb.

Als jij een glazen bol had, wat zou je daar graag in willen zien? 

Eigenlijk over hoe snel ik een baan heb en wat en waar het dan is.

Wat is iets dat eigenlijk niemand van je weet? 

Dat, wanneer ik overleden zou zijn en ik voor de de keus zou staan om gereïncarneerd te worden, ik vriendelijk bedank. Ik vind het namelijk verschrikkelijk wat de mensheid de wereld aandoet. Dat geven we door aan de generaties na ons…

Wat is je grootste blunder?

Tja, ik struikel regelmatig en lig dan languit. Ook loop ik nog wel eens ergens tegenop, zoals gisteren tegen een verkeersbord. Of ik klap een stoeltje in het o.v. naar beneden en ga zitten terwijl dat stoeltje weer terug geklapt is. Ik heb het ook al eens gehad dat ik een theezakje in een kop soep hing, en dat stinkt kan ik melden. Ik heb de afstandsbediening al eens in mijn tas gehad in plaats van mijn telefoon. Ik heb ook wel eens een vrij ranzig en grof gedicht (een collega en ik waren de vele seksuele opmerkingen van een andere collega zat) verzonden aan al mijn mailcontacten. Eigenlijk kan ik nog wel even doorgaan, maar dit is toch wel genoeg zo. Trouwens bij al mijn blunders heb ik zelf de grootste lol!

Waar voel je jezelf het meest op je gemak?

Ja, dat is toch wel lekker thuis met mijn eigen dingen. In een panty, met een lange rok en een lekkere warme trui aan.

Welke stempels zou jij in je paspoort willen hebben? 

Als ik ooit de loterij zou winnen zou ik wel een Antarctica-reis willen doen. Dat lijkt me echt geweldig.

Wat is de meest vreemde plek waar je ooit hebt geslapen?

Verschillende keren voor het postkantoor. Dan zat ik weer eens in de rij voor kaarten voor een concert van Madonna, Robbie Williams, Pink Floyd of U2. Voor de laatste was wellicht het meest vreemd, want die kaarten haalde ik voor anderen.

Wat zou je uitvinden als alles te realiseren was?

Met een moeder met Alzheimer toch als eerste een geneesmiddel daarvoor. Maar verder ook een geneesmiddel voor alle andere aandoeningen. Van die middelen dan waarbij je binnen 2 dagen de oude bent. Verder zou ik uitvinden dat de wereld ook weer helemaal gezond zou raken. Gezondheid gaat toch boven alles en dat geldt voor alles wat leeft op aarde, inclusief de aarde!

Met wie zou je het liefst dit kopje thee drinken?

Eigenlijk best wel voor de hand liggend. Maar toch met de dierbaren die me zijn ontgaan. Tenslotte kan ik de rest gewoon vragen om een kopje thee met me te drinken, maar hen niet.

Goed, dit waren de vragen voor nu. Er zaten een paar bij die voor mij niet realistisch genoeg waren. Heb ik weer eens nieuwe vragen, dan doe ik een nieuw interview!

Wordt dus vervolgd!

Verkouden

Al ruim een week had ik last van hoofdpijn. Niet heel zwaar, maar zeurderig. Steeds boven mijn ogen en iedere keer als ik maar iets voorover hing dan werd het heftiger. Voor mij een waarschuwing dat het niet goed zat met mijn holtes, dus ik begon al met de neusspray. Woensdagmorgen was het echter niet leuk meer. In plaats van die zeurderige hoofdpijn kreeg ik een migraine-aanval. Niets aan de hand, daar heb ik medicijnen voor, daarom nam ik zo’n pil in en ging nog even liggen. ’s Middags moest ik even de deur uit en inmiddels was de hoofdpijn verdwenen. Eerlijk is eerlijk, ik was wel verkouden aan het worden. Eenmaal thuis besloot ik dus om rustig aan te gaan doen en ging in bed tv liggen kijken. Mike opperde nog dat ik zo de volgende dag niet de deur uit kon gaan, maar ik was verkouden en had geen griep.

De volgende dag ging ik vroeg de deur uit. Zwaar verkouden inmiddels, dat wel. Ondanks alle middeltjes die ik had gedaan de avond ervoor. Zoals een rauwe ui naast mijn bed en mijn voetzolen insmeren met dampo. Ook smeerde ik dampo in mijn hals en Mike smeerde het nog even bovenin op mijn rug. Dat moet een lucht zijn geweest in combinatie met die ui, maar zelf rook ik dat niet.

Eenmaal in de trein was het een heus orkest van hoesters en proesters. Ik zat in beide groepen, want als ik meedoe dan ook voor de volle mep en tevens maak ik niet graag onderscheid. Aan het begin van de reis viel het ook nog mee, maar toen de zon eenmaal op kwam en het licht werd ging mijn geproest flink los. Als een nies je dwars zit moet je in het licht kijken zeggen ze, nou ik baalde wel even van die zon zo vol in mijn gezicht kan ik melden.
Inmiddels was er een meneer voor me komen te zitten. Stiekem moest ik lachen toen ik hem 5x hoorde proesten. Moeder Natuur bedacht echter even leuk te doen en nog geen kwartier later ging ik er overheen met 8x proesten. Na de zesde keer had de meneer zich omgedraaid en zei dat ik had gewonnen. Toch moest ik nog 2x, en mijn neus tussendoor snuiten had ook niet geholpen. De meneer draaide zich nogmaals om en vroeg hoe het ging. Al lachend zei ik dat het weer ging en hij hier maar eens overheen moest zien te komen.

Ik bleef de hele dag gewoon doorgaan en was blij weer in de trein naar huis te zitten. Uiteraard ging ik door met mijn gehoest en geproest. Ik had net weer een niesbui toen de conductrice aan de andere kant de coupé in kwam. Op het moment dat ze bij mij was en ik haar mijn kaart gaf vroeg ze bezorgd of het ging. Ik knikte, waarop ze zei, ‘O ik dacht dat je zat te huilen.’ Dat was het niet het geval en ik vertelde haar dat het door mijn niesbui was gekomen dat ik nog betraande ogen had. Hierop zei ze lachend, ‘O was jij dat?! Ik hoorde je al!’ Daar voelde ik me niet echt beter door, maar moest wel glimlachen. Eenmaal thuis ben ik weer vlug naar bed gegaan.

Koorts heb ik geen moment gehad, maar ik ben echt behoorlijk verkouden te noemen. De kriebelhoest speelt me parten, al is dat metname ’s nachts. Mijn loopneus is pas echt vervelend. Contstant voel ik mijn neus lopen. Goed, het is dan wel los, maar leuk is het niet.

Optimistisch en creatief als ik ben heb ik uiteraard voor de laatste wel een oplossing. Ik ben maar blij dat ik een vrouw ben zeg maar, want als man had ik die dingen niet nodig gehad. Het was wel even beetje bijknippen, want in zijn geheel kon mijn neusje het niet aan. Goed, als ik naar buiten ga kijkt men me ietwat gek aan, maar of men nu aan me kan horen dat ik verkouden ben of het aan mijn waterige ogen ziet, of zo… Tampons zijn dé oplossing in deze!

verkouden

Ik Ben Gewoon Een Transgrenzer

img317 Dat inscannen van alle foto’s roept heel veel herinneringen bij me op. Dus het is tijd om weer eens een te delen met jullie. Ik heb net de foto’s van de vakantie in Italië ingescand en daar was hij dan. Mijn echte naam is Franka. Vroeger vond ik mijn naam niet leuk, want je hoorde die naam nooit. Waarom moest ik dan net zo heten? Ik begreep het niet zo op mijn zesde. Wat een rotnaam had ik! Tot dat ene moment, daar op vakanite in Italië. Ik was al gek op spaghetti. Waarom dat wist niemand, maar ik vond het top! Ook dat antwoord kwam op mijn eerste vakantie naar Italië.

Het gebeurde aan het strand. Ik was druk aan het spelen en bemoeide me met alles en iedereen zoals alleen een kind kan doen van zes jaar. Opeens hoorde ik mijn naam “Franka”. Nieuwsgierig als ik was moest ik weten waar het vandaan kwam, dus ik ging op onderzoek uit. Al snel stuitte ik op 2 Franka’s buiten mij. Nah, maar dat was leuk! De meisjes waren van mijn leeftijd, en al sprak ik geen woord Italiaans ik maakte bekend dat ik ook Franka was. Er ontstond een vriendschap en ik nam de meisjes mee naar mijn ouders. Trots vroeg ik, ‘Weten jullie wie dit zijn?’ Nee, dat wisten ze niet. Waarop ik vertelde dat zij ook Franka waren. Ik vond het geweldig! Mijn ouders vertelden me dat Franka inderdaad een Italiaanse naam was. Dat begreep ik niet met mijn zes jaar, op de manier die zij hadden uitgelegd, ik begreep het heel anders! Ik wist opeens waarom ik zo gek op spaghetti was.

Na de vakantie kwam het uit. We waren bij Beppe en zij vroeg hoe onze vakantie was geweest. Ik zei dat het leuk was geweest en daarbij, ‘En weet je Beppe wat het leukste van alles was?’ Nee, dat wist Beppe niet. En daarop zei ik, ‘Nou, ik ben dus Italiaans!’ Mijn Beppe was verbaasd en vroeg hoe ik daar dan aan kwam. Ik vertelde trots over mijn 2 vriendinnen op het strand en dat zij ook Franka’s waren, en Papa en Mama me hadden gezegd dat Franka’s Italiaans waren. Mijn Beppe was verrast maar begreep me wel en vond het leuk.

Daarna zei Beppe vaak tegen me, ‘Leuk, daar is onze kleine Italiaan weer!’ Ja, ik voelde me zo begrepen en waardeerde mijn Beppe, want mijn ouders hadden daarna wel gezegd dat ik niet Italiaans was. Beppe was de oudste en dus wist zij het ’t beste in mijn ogen. Als zij het zei dan moest ik dus wel gewoon Italiaans zijn! Tja, ik was immers gek op spaghetti en waar had dat dan vandaan moeten komen?

Later is het goed gekomen met me, dat wel. Alhoewel, niet dat de Duitse keuken nu mijn favoriet is, maar ik ben meer Duits dan men zou denken 😉 ….

Bij De Anesthesist

img451 Vanmorgen moest ik naar de afdeling anesthesie in het ziekenhuis. In maart word ik geopereerd aan een hallux valgus aan mijn linker grote teen. Ik was thuis al klaar en besloot om te gaan lopen. Dat zou wel kunnen bedacht ik, al moest ik dan wel doorlopen, want ik wist niet exact hoe lang ik daarover zou doen. Niets loos, ik was er 8:25 uur en mijn afspraak was pas om 8:45 uur. Ik mocht in de wachtkamer gaan zitten en pakte een tijdschrift. Dat bleek niet nodig, want ik werd meteen geroepen. Niet zo maar geroepen, maar met ‘Ja he? Dyezzie!’ Ik keek op, daar stond Lodewijk! Die kende ik nog uit Friesland.

Vroeger zat hij in dezelfde stad als ik op school, maar niet op dezelfde school als ik. We hadden wel dezelfde woonplaats. Ieder meisje wist wie hij was, was Lodewijk was namelijk erg mooi en alle meisjes waren wel verliefd op hem en ik dus ook. Hij had echter een vriendin. Hij zat bij mijn vader op tekenles en daardoor wist hij ook wie ik was, want hij kwam altijd trouw naar de openingen van een expositie. Echt contact hebben we echter nooit gehad, nog minder verkering. Hij zal vermoed hebben dat ik hem leuk vond, maar ja, dat vonden dus alle meisjes van Lodewijk.

Elf jaar geleden moest ik echter in het ziekenhuis zijn voor mijn sterilisatie en ging ik onder narcose. Ik schrok, want de anesthesist deed zijn mondkapje even naar beneden en zei ‘Dyezzie, jij hier?’ Het was gek om hem juist daar tegen te komen. Na de operatie kwam ik bij op de uitslaapkamer en daar was hij op dat moment ook. Ik dacht dat niemand door had dat ik wakker was, dus ik gaf even een seintje. Lodewijk kwam naar mijn bed en vroeg hoe ik me voelde. Ik antwoordde, ‘Best wel gek eigenlijk. Als tiener heb ik er vaak van gedroomd om naast jou wakker te worden. Nu komt mijn droom wel erg idioot uit, het is ook niet hoe ik er destijds over droomde!’ Hij schoot in de lach en zei, ‘Zo, jij bent goed wakker dame!’ Hij regelde dat ik werd opgehaald en dat was het.

En dan vanmorgen, daar was Lodewijk weer. Het zal grappig geleken hebben voor de andere meneer die zat te wachten, want ik kreeg een hand en 3 zoenen van dus de anesthesist. We liepen naar het kamertje en namen alles door. Daarna zaten we nog even te praten. Dat het nu nog gekker was dat we elkaar nu in het Haagse tegenkwamen. Ik vertelde over Mike en dat ik in Den Haag woon. Hij vertelde dat hij in Rijswijk woont en getrouwd is met Marcel. Ik was verrast en zette grote ogen op. Ja, ik had nog steeds die grote ogen zei hij lachend. We spraken nog even over vroeger, want ja, ik was toch op tijd geweest en namen daarna afscheid.

Fluitend liep ik later door de regen naar huis. Eerlijk, ik vond het wel fijn om te horen dat hij gay is. Viel hij nooit op mij, maar hij valt gewoon niet op welke vrouw dan ook! Mijn dag was goed 🙂

1 2 3 4 5