Uit De Hak Of Op De Hak?

287746098058160 Eind 2013 leerde ik Biagio kennen. Biagio woonde sinds 10 jaar in Amsterdam en woonde daarvoor in Rome, waar hij ook geboren was. Er bloeide iets moois op tussen hem en mij en we zagen elkaar ieder weekend, bij hem of bij mij thuis. Natuurlijk had hij een zwaar Italiaans accent en ging er qua taal geregeld iets mis. Zou iemand anders zich om de haverklap hebben rot gelachen, ik had dat totaal niet. Dat zal zijn gekomen omdat ik zelf een Bulgaarse vader had die veel fouten maakte in de taal. Ik hoorde het gewoon niet, ik was het gewend. Dat zal het bij Biagio ook zijn geweest. Bij de grootste uitglijders corrigeerde ik hem wel. Niet van harte trouwens. Ik had er zelf een hekel aan als men mijn vader corrigeerde. Dat nam ik namelijk op als ‘kleinerend’.

Ik vertelde Biagio echter eens dat ik op het werk een Italiaanse cateraar had. Standaard, als hij iets culinairs op het werk leverde riep ik, “Daar is mooiste Italiaan uit Den Haag weer!” Standaard riep hij dan, “Oh he Dyez, jij-e moete niet segge, jij-e make mij verre-legen!” Dat verhaal vertelde ik eens aan Biagio en hij vond het geweldig. Met oud en nieuw was zijn Italiaanse vriend Umberto er ook. Umberto sprak totaal geen Nederlands, dus ging ik over in het Engels, “Oh hey Dyez, you-e muste not say-e that, you-e make-e mie shy-e!” Dit uitikken is wel even anders trouwens. In het echt klonk het lekker vlot. Beide heren vonden me dan ook fantastisch Engels met een Italiaans accent spreken, want ik wist dit de hele avond vol te houden. Wat hadden we een lol, want ik was die avond zogenaamd de enige van de Italianen die Engels sprak. Het mooiste van alles, ik sprak dus geen woord Italiaans!

Nu ik toch bezig ben. Biagio had wel een erg leuke taal-uitglijder. Die ga ik jullie niet onthouden. Hij was bij mij in het weekend en ik maakte op zondagmorgen een verse banaan/sinaasappel-shake. Hij vond het heerlijk, hij kon deze combinatie niet en zei toen, “Ikke make ook-e froutmix, maarre danne ik doe-e banane enne aarde-appel.” Ik keek op van mijn ontbijt en dacht, ‘Whauw, aardappel. Apart!’ en ik vroeg bloedserieus, “Die heb je dan eerst gekookt, neem ik aan?” Hij keek me met grote ogen aan en ik zag hem denken ‘Gekookt?’ Die blik zei veel en ik vroeg bloedserieus, “Bedoel je geen aardbeien in plaats van de aardappel?” “Ja, ik bedoele die kleine rode, isse dat aardebeien?”. Ik stond op en haalde een aardappel uit de keuken, “Dit is een aardappel.” We keken elkaar heel even serieus aan en schoten toen keihard in de lach. We kennen mij, dus hij heeft het uiteraard nog lang moeten horen. Ja, dat zit bij de prijs inbegrepen, dat hoort bij mij.

Toch is het verhaal van de Allora’s het meest grappig. Het enige aandeel wat Biago erin had was dat hij het woord wel erg vaak gebruikte. Hij gebruikte het als koppelwoord in de zin van ‘dus’ en dan kwam de rest van zijn verhaal. Het woord ‘Allora’ wordt (ik heb het opgezocht) voor meerdere dingen gebruikt. Hier volgt een rijtje waar het woord onder andere voor wordt gebruikt: toen, dan, hierna, toentertijd, ooit, vervolgens, daarna en dus. Wellicht voor nog wel meer woorden ook, die in dat rijtje passen. Biagio gebruikte het vaak voor het woord ‘dus’. Ik gaf echter in een melige bui een andere betekenis aan dat woord.

Het was secretaresse-dag 2014. Ik was op mijn werk en er lagen 15 boeketten te wachten om opgehaald te worden door p&o. Lindsey zat bij me die dag en het was rustig. Rebecca kwam langs en bleef even staan babbelen. Even later kwam ook Henriëtte aanlopen. We wisten alle drie, als Henriëtte er was dan moesten we serieus zijn, want zij had moeite met lachen. Ze keek naar de boeketten en vroeg waarom er zo veel waren. Lindsey vertelde over de secretaresse-dag. Henriëtte pakte een boeket en wees naar een bloem, “Ik vind dit een prachtige bloem, weet 1 van jullie de naam?” Lindsey en Rebecca konden haar niet helpen. Ik sloot mijn mobiel, Biagio had een berichtje gedaan. Geïnspireerd door hem stond ik op en keek naar de bloem, “Dat is een Allora, van oorsprong veel te vinden in Italië, voornamelijk in de hak.” Voorzichtig deed Henriëtte een glimlach en zei tegen mijn collega’s, “We hebben een heuse kenner. Knap zeg! Bedankt. Kun je het voor me opschrijven?” Ik keek Lindsey strak aan en zei, schrijf maar op en ik begon te spellen, “A-L-L-O-R-A”. Lindsey schreef het op en gaf Henriëtte het briefje. Blij met het briefje riep Henriëtte bijna vrolijk, “Super! Bedankt!” en liep weg.

Nadat de glazen tussendeuren dicht waren en de liftdeuren erachter waren gesloten zei Rebecca, “Dyez, doe normaal! Jij hebt toch niets met bloemen zeg je altijd, hoe wist je dan deze naam en zelfs de afkomst?” Ik gaf een brede glimlach, “Jullie kennen me toch beter? Ik hou wel van een geintje. Jullie geloofden me ook echt?!” We hebben ons rot gelachen. De hele week en de week erop was Henriëtte nog aardig tegen me, tot na het weekend daarop. Ze was waarschijnlijk bij de bloemist gaan vragen naar de Allora-bloem en had ontdekt dat de bloem totaal niet bestond en al helemaal niet uit de Italiaanse hak kwam, maar dat ik haar op de hak had genomen!

Zoek de Allora! ;-)

Zoek de Allora! 😉

1 April!

foekje01 Voor diegene die me goed kennen, die weten dat ik wel van een geintje hou. Op 1 april ben ik dan ook op mijn hoede. Vorige week las ik dat Ola zou stoppen met de raket-ijsjes. Ik las het en bedacht dat 1 april eraan zat te komen en liet dat zo. Mike las later ook dat bericht en die zei, ‘Heb je het gelezen, Ola stopt met de raket-ijsjes!’ Nuchter dat ik ben zei ik, ‘Zou het geen 1 April-grap zijn? Het is volgende week namelijk 1 april.’ Dat was het gesprek, verder hadden we het er niet over. Later die avond bleek dat Ola uitgegleden was over hun eigen grap. Ja mooi geformuleerd ook, was niet eens de mijne, jammer.

Toch heb ik wel eens een geintje uitgehaald, meer dan eens ook. In mijn tienerjaren waren mijn ouders eens op bezoek bij vrienden. Mijn vader had de nodige geintjes al uitgehaald die dag, zoals dat mijn veters los zaten (ik droeg laarzen die dag, dus mis), ik had iets in mijn haar (klopte, ik had een staartje in en daarin 2 Chinese eetstokjes gestoken, dus ook die kwam niet over), en hij riep opeens, ‘Wie heeft er zout in mijn koffie gedaan?!’ Waarop ik zei, ‘Ik! Het is 1 april, wie maakt nu een geintje met wie?!’ Ik wist dat het een geintje was, want zoals mijn vader mijn gezicht kon lezen, kon ik dat bij hem. Hij staakte zijn pogingen, maar mijn klapper kwam dus die avond…
Zij zaten dus bij die vrienden en ik belde en vroeg gehaast, ‘Mag ik papa, snel?’ Vlot kreeg ik mijn vader aan de lijn die wilde weten wat er was. ‘Papa, hier staan een Bulgaarse man en mevrouw voor de deur. Ze zeggen dat ze op bezoek komen en dat opa en oma ze gestuurd hebben. Althans, dat haal ik eruit.’ Mijn opa en oma uit Bulgarije hadden dat de zomer ervoor ook gepresteerd, dus het had gekund. Ik hoorde mijn vader schelden en hij vroeg waar die mensen nu waren. ‘Ik heb ze binnen gelaten, want ze hebben zo’n reis gemaakt, en dus heb ik koffie gezet,’ zei ik kalm. Het enige wat mijn vader zei was, ‘Ik kom eraan!’ YEAHHHH! Nog geen kwartier later kwam hij binnenstuiven en vroeg waar ze waren. Ik lag op de bank een film te kijken en gierde het uit, ‘1 APRIL PAPA!’ ‘Kwal!’, riep hij, en hij was net zo vlot weer weg. Ik belde die vrienden weer, vroeg naar mijn moeder vertelde wat ik had gedaan. Ze vond mijn grap geweldig, maar raadde me wel aan om tijdig naar bed te gaan. De volgende morgen bij het ontbijt hebben we er smakelijk om gelachen en mijn vader zei dat hij het wel een goede grap vond.

Het was 1998, en mijn vader vroeg me of ik hem wilde helpen met iets. Dat wilde ik wel, het was begin maart en hij vroeg me of ik hem kon helpen met een 1 april-grap voor zijn cursisten. Dat kon ik, ik zou gaan nadenken. Een paar dagen erna ging ik naar mijn vader voor “een gesprek onder 4 ogen”. Mijn moeder liet ons even met rust.
‘Weet je wat gaat werken?’, vroeg ik mijn vader. Hij was benieuwd. ‘Een bekende Nederlander!’, was mijn antwoord. ‘Hoe doe ik dat?’ wilde hij weten. ‘Kijk, een grote hit van afgelopen jaar was Nije Dei van De Kast. Je hebt nog een week en je kondigt bij alle cursussen aan dat er volgende week woensdag een extra cursus modeltekenen zal zijn. Dit omdat het model geen tijd heeft op vrijdag. Dan zeg je dat men de kans heeft om een bekende Nederlander naakt te zien, maar je noemt geen naam! En denk erom, je noemt nog minder de datum van die dag! Men wordt nieuwsgierig en willen weten wie het is. Je laat per ongeluk aan de meest “spraakzame” vallen dat het de zanger is van De Kast. Dan loopt het wel’, zei ik. ‘Dat geloof niemand!’, riep hij lachend. ‘Wedden om een etentje bij de pizzaria?’, daagde ik hem uit. Hij nam de weddenschap aan.
Het was 1 april en zei onder de lunch, ‘Normaal heb ik max zo’n 12 personen in 1 groep voor het modeltekenen en voor vanavond zit ik op 27 die zich voor deze extra les hebben opgegeven!’ ‘Lasagne!’, is wat ik heb geroepen. Na het eten ging ik met mijn vader mee naar de cursus. We waren extra vroeg gegaan. Men kwam binnen en de vrouw van mijn voormalig docent kwam bij me zitten, ‘Echt he, wil jij Syb ook naakt zien?’ Ik lachtte en zij knipoogde. Het werd tijd en mijn vader vroeg of ik de speciale gast wilde halen. ‘Ik?!’, riep ik “verschrikt” uit. Mijn vader zei, ‘Hallo, we weten toch allemaal waarom jij vanavond mee bent!’ Iedereen lachte, schoorvoetend stond ik op en liep de ruimte uit. In de hal wachte ik op mijn vader. Hij kwam eraan en ik hoorde ‘m zeggen, ‘Ik haal ‘m zelf wel, die durft natuurlijk niet!’ Hij sloot de deur en telde tot 10, hij opende de deur en samen riepen we keihard: ‘1 APRIL!!!!’ De verontwaardiging was daar, maar niet lang. De vrouw van mijn voormalig docent riep uit, ‘Oh wat stom! Vader en dochter, ik had het moeten weten toen ik Dyez zag!’ Daarna was het lang onrustig, begon de normale les en hebben we een gezellige avond gehad. Mijn vader had 2 enorme taarten gehaald voor bij de koffie.

Vorig jaar had ik een geintje met Mike. Hij was aan het werk en ik stuurde hem dit appje:
neussie

Ja, het was onze 1ste april samen en hij kende me nog niet op die manier. In deze blog lees je het hele verhaal. Natuurlijk was het niet echt, het was immers op 1 april.

Dit jaar heb ik niets gedaan. Nee, ik wil het goed voor kunnen bereiden, dus ik doe dit niet ieder jaar. Mocht je echter hulp willen helpen volgend jaar, ik help graag 😉

Mijn ‘Struikelactie’ op: 1 APRIL!!

010412 Ach, op mijn facebook staat deze foto met de tekst: “Ik sta bekend om mijn struikelen en nu dan eens bewijs. Het was een flinke klap. Inmiddels is het bloeden gestopt en de boel weer schoon, maar kom niet aan mijn neus, f*ck wat een pijn!!” 1 iemand vroeg of dit een 1 april grap was. Mijn antwoord: “Je zou het bijna denken! Ik mag dan wel humor hebben, maar niet zo erg dat ik dit doe. Zou wel erg naar zijn!” Oké, ik heb humor, en wél zo erg dat ik dit doe. Het is dus echt zo naar! Hahahahaha, en een lol dat ik heb gehad! Al tijdens het maken. So Sorry, maar wel bedankt voor jullie beterschapswensen! Om jullie te belonen hier de Making Of! Het is echt mega-simpel, daarom ook alleen geschikt voor de foto. Anders komt er meer kijken en ben je veel langer bezig. Dit duurt ongeveer een minuutje of 10, dat is inclusief het maken van de foto’s.
Lees meer

Mijn favoriete geintje…

Angelwings Het is bijna 1 april en eerlijk is heerlijk, ik vind het leuk om een ander in de maling te nemen. Dat kan ik op een flauwe manier doen, een gekke manier (dan zet ik mezelf ook bewust voor joker) of op een shockerende manier. Mijn volgende ervaring komt uit de laatste categorie en deed ik met behulp van Remi, de vriend van Melle. Het was niet eens op 1 april, maar over mijn 1 april-grappen ben ik niet zo tevreden als over de volgende actie. Deze vergde namelijk iets meer voorbereiding, gezien Remi en ik op elkaar ingespeeld moesten zijn.
Lees meer

1 2