Dyezcember

Eindelijk, het is december! Ik hou er dus van. Nu ben ik al meer een liefhebster van de koudere seizoenen, dan van de warme. Op kou kun je je tenslotte beter kleden dan op de hitte. Alles gaat dan zo vlot plakken. Daarnaast heb ik een lichte en gevoelige huid, dus ik ben verplicht om me in te smeren. Nee, geef mij maar de kou! Goed, ik hou niet van veel wind, dat is een Fries trauma van me denk ik. Toch fiets ik vrolijk door complete wolkbreuken. Dat kan nu ook weer, want mijn jas is weer waterdicht. Onlangs ontdekte ik dat dit niet meer het geval was. Wat wil je, ik was mijn winterjas regelmatig en dan houdt dat eens op. Dus op naar de Kruidvat en een flesje Harmisol gehaald. Mijn jas en die van Mike in de wasmachine gedaan en het flesje geleegd in het spoelbakje. Een kind kan de was doen, en ik dus helemaal. Beide jassen zijn weer waterdicht! Ideaal!

Maar goed, het is december. Ik ben niet jarig deze maand, maar ik vind de aanloop naar kerst zo ontzettend fijn. Sinterklaas vind ik niets. Oké, het snoepgoed vind ik wel fijn, vooral die muizen en kikkers…. Oh! Dit jaar heb ik maar 1 zo’n zakje genuttigd. Al had ik dat zakje binnen 20 minuten leeg, dat dan weer wel. Nu had ik nog een zakje in huis, maar die zou ik de volgende dag aan de kids van mijn collega geven. Raar maar waar, ik kan dat! Dat komt omdat ik het nog leuker vind om blije gezichten te zien als iets geef. Komende week is die collega trouwens zelf aan de beurt, want ik had haar met de lootjes op het werk. En ik kwam iets tegen en daar stond haar naam zo waar in neonletters op, dus dat meegenomen en ik was klaar. Wat voor mij lekker is, want ik ben iemand die dat soort dingen vaak nog op het laatste moment moet regelen. 

Nu zei ik wel niets met Sinterklaas te hebben, maar ja…. voor het goede doel vind ik het wel heel leuk om de hulp van de Sint te zijn en dus was ik Piet. Een zwarte inderdaad. Kinderen waren niet de doelgroep, dementerende ouderen wel. En die hebben niets met de M&M’s die tegenwoordig rond de Sint lopen. Eigenlijk vind ik dat men een stomme fout heeft gemaakt. Niet op het moment dat de welbekende discussie ontstond, nee vroeger al. Als ik as laat vallen en dat uitveeg dan wordt het doorgaans grijs. Kortom, ze hadden die Pieten vroeger al grijs moeten schminken en dat kan in wel 50 tinten. Nee, hier bedoel ik niets mee, gewoon netjes. Had dat vroeger gelijk gedaan, en de liedjes meteen zo gemaakt. Dan had er nooit een haan naar gekraaid. Het kan overigens nog steeds. 

Maar goed, ik was dus hulp van de Sint. Men vond het waanzinnig. Sommigen begonnen te huilen van blijdschap. Dat ze niet werden overgeslagen door de Sint, dat vond men geweldig! Er zijn heel wat handjes geschut, foto’s gemaakt, er is flink gezongen en er zijn heel wat pepernoten uitgedeeld. Strooien doe je hier niet tenslotte.  

Toch is de Sint nu weer vertrokken en daarom zeg ik: ‘Ont-spanje!’ De kerstverlichting staat zo gezellig, de kaarsjes aan, een wierrookje en buiten is het baggerweer! Helemaal gezellig, ik geniet! Ondertussen hoor ik niets anders dan de Top 4000 van Radio 10 op mijn nieuwe JBL draadloze over-ear-koptelefoon, die beschikt over een actieve noise cancelling-functie waarmee je storende omgevingsgeluiden buitensluit. Gekregen van Mike en ik ben er dolgelukkig mee! 

Goed, ik ga de kachel eens hoger zetten, ik krijg het koud nu. Een Gluhwein erbij en mijn geluk is compleet! Laat ik de maand dus maar omdopen tot Dyezcember!

06 Theezakje-Talk


Het is er weer eens tijd voor, dus ik zet de waterkoker aan, pak een theeglas, neem een theezakje en hang die alvast in het glas en als het water kookt giet ik dat erop. Voor iemand die nog wist hie hij/zij thee moest maken, dit is een vrij algemeen recept dat eigenlijk altijd slaagt!
Nu ga ik er weer even voor zitten, en beantwoord ik vragen van de labels van de theezakjes van Pickwick.

Dyezzie geïnterviewd door Pickwick Sinaasappel

  Lees meer

Zonnige Wandeling Door Het Haagsche

Vanmorgen stelde Mike voor om te gaan wandelen. Hij wilde filmen om beelden te maken voor zijn videoclip voor bij zijn muziek. Ik ben alleen foto’s gaan maken. Onee! Ik ben ook even live geweest op Facebook. Mijn plan mislukte, ik zou Mike stiekem in beeld nemen terwijl hij aan het filmen was. Hij was echter net klaar en kwam mij al tegemoet. Jammer, daarna heb ik het niet meer gedaan. Eigenlijk vond ik 1x live op facebook ook wel genoeg. Wel heb ik een paar foto’s van Mike genomen toen hij bezig was met filmen. Wellicht is het een idee en kan hij ze gebruiken. Lees meer

Bijzonder Mooie Reactie!

Ik ben helemaal geen type om gedichten te schrijven. Een enkele keer doe ik dat, maar dan alleen als ik al een paar zinnen door krijg. Dat was afgelopen zondag het geval. Het zal niemand ontgaan zijn, ik ben erg bezig met het feit dat mijn moeder Alzheimer heeft en met haar vlotte achteruitgang hierin. De vrijdag ervoor had ik een blogpost gemaakt. Met name over het feit dat ik haar toestemming had gegeven voor als, dat zegt ze zelf, mijn vader haar wil halen, ze om mij mee mag gaan. Zoiets is heftig en dat liet me maar moeilijk los. Zondag onder het afwassen rolden dan de zinnen bij me binnen en even later heb ik dat uitgewerkt in dat gedicht.

Vanmorgen zag ik de reactie van Hpj Goossens via mijn blog op Yoo.rs. Ik ben altijd blij met alle reacties, maar deze reactie was zo mooi, warm en persoonlijk dat de tranen over mijn wangen liepen. Daarom deel ik ‘m nu even:
“Dyezzie, wat heb je dit schitterend gedaan. Ik word er stil van. het begint al met die prachtige foto, die alles al zegt. Wat blijft er dan nog over om te vertellen? Normaal gesproken niet veel meer. Echter, jij gaat daar nog eens dunnetjes overheen met een tekst, die werkelijk waar fantastisch is. Met veel respect gelezen. Hier zou ik graag 10.000 sterren voor willen geven in plaats van 5. Echt geweldig mooi! Klasse!

Dit noem ik de kleine cadeautjes in het leven. Hier geniet ik van! Nogmaals Bedankt voor deze geweldige reactie!

Voor meer van mij op Yoors zie: www.yoo.rs/dyezzie

R.I.P. George Michael

Zo zit je lekker naar de Top 2000 te luisteren en komt het nieuws binnen. George Michael is overleden. Inwendig gil ik het uit, ‘NEEEE!!!!’ George, vorige week schreef ik hier nog 2 blogs waar hij zo prominent aanwezig in was. De man zong me de tranen in de ogen. Godzijdank heb ik hem meerdere keren live gezien. Dat waren zulke prachtige optredens! Ik ben écht in tranen.
Gezien hij me door mijn jeugd heen hielp, me begeleide als 10-er, 20-er, als 30-er en nog. Er is een nummer van George waar ik een een speciale binding mee kreeg.

Papa was kunstschilder. Hij was via Talens benaderd door de Tros. Ze zochten een portretschilder, want voor een programma van Martin Gaus had een mevrouw de wens om geportretteerd te worden met haar hulphond voor haar man. Zij was ziek en wilde zo een mooie herinnering voor hem achterlaten. Mijn vader nam de opdracht aan en kwam in de studio om het schilderij aan te bieden. Er was een item gemaakt waarbij mijn vader op bezoek ging bij die mevrouw, foto’s maakte en een schets. Daaronder was muziek gezet. Het was George Michaels You Have Been Loved. Automatisch dacht ik daarna altijd aan papa als ik dat nummer hoorde.

Mijn vader kreeg longkanker en er kon niets meer gedaan worden. We kwamen in de quality-time en maakten daar ook gebruik van. We hadden veel gesprekken en we begonnen nog meer muziek te delen. Ik herinnerde hem aan bovenstaand verhaal en we bekeken het nummer in de unplugged-versie op YouTube. Alle twee hebben we zitten huilen.

Het was 14 september 2012. Ik ging met een vriendin naar de Ziggodome want daar was George Michael voor een concert. Dit keer was hij er met een Symfonisch Orkest. We zaten op de tribune aan de zijkant vooraan, pal naast het podium.

Daar werd You Have Been Loved ingezet. Wat er gebeurde was bloed- en bloedmooi! Ik ben voorover gaan zitten en liet mijn hoofd in mijn handen rusten. Het gehele Ziggodome viel op dat moment weg voor me en ik hoorde alleen George en het orkest nog. Alsof George het nummer helemaal alleen voor mij zong. Opeens was hij daar, Papa. Ik voelde die vlaag van kou over mijn linker wang gaan en over mijn voorhoofd. Even later voelde het alsof er twee armen om me heen werden geslagen van achteren. Ik genoot zo diep en zo intens van het nummer en zat er compleet in. Na de tijd keek ik mijn vriendin aan, ze had duidelijk gehuild, waarop ik merkte dat ik dat ook gedaan had. Ze zei, “Jij straalde! Je huilde en je lachtte tegelijk. Het was zo’n schitterend gezicht!” Op dat moment kon ik alleen maar lachen. Wat helemaal mooi was, aan de andere kant zat een dame en die tikte me aan, “Meid, wat heb ik jou zien genieten, wat was dat mooi!” En zo stond ik weer op aarde.

George Michael, You Have Been Loved! Nogmaals, omdat het daar in het Ziggodome zo f*cking speciaal was:

1 2 3 5