The Day Before…

Mio 26 Oktober 2014 Het was zondag. Ik had op mijn manier lekker uitgeslapen. Ja, op mijn manier, het was 8:00 uur toen ik opstond namelijk. De klok was een uur terug gegaan, dus voor mij was het laat genoeg. Ik stond op en maakte mijn fruitsmoothie en koffie. Tos kreeg zijn ontbijt en ik liep naar de huiskamer en ging op de bank liggen met een boek. Een lekkere roman van Sylvia Day. Heerlijk ontwaken zo. Tos was klaar met eten en kwam heerlijk tegen me aanliggen. Nog 2 mokken koffie en daarna vond ik het tijd om het bad vol te laten lopen, een gezichtsmaskertje op te smeren en zo lekker in bad te gaan liggen. Een uurtje later was ik klaar. Ik trok gemakkelijke kleding aan en dook weer op de bank met mijn boek.

Later belde ik met mijn tante. Mijn tante en tevens beste vriendin sinds mijn jeugd. Ze was jarig en ik belde expres vroeg, want dan konden we even lekker bijbabbelen. Een uur later hingen we op en maakte ik een lunch klaar. Ik zette mijn laptop aan en keek mijn mail na en zat nog even te chatten. In die tijd had ik een groep op facebook waarbij ik verslag deed van de idiootste gesprekken via date-sites. Ja ik was single en vond het heerlijk om te doen. Daten deed ik soms, maar ik was wel blij met mijn single status en ik was duidelijk naar de heren dat ik geen zin had in een relatie. Ik had veel contact met mijn goede vriend Jerry, die ook druk met daten was. Hij had de avond ervoor een tof iemand op Tinder ontmoet en belde. Hij moest zijn verhaal even kwijt en ik luisterde. Jajaja, ik moest ook op Tinder zei hij weer, maar ik vertelde hem dat écht niet te gaan doen!

Later in de middag kleedde ik me om, want moest ik naar mijn vrijwilligerswerk. Het was in een seniorencentrum waar ik op zondag mee draaide in de bediening tijdens het diner. Het was rustig en daardoor was ik vrijwilligster als eerste klaar. Ik kwam iets vroeger dan normaal thuis. Bij thuiskomst vulde ik de waterkoker, zette die aan en gaf Tos nog een bak met eten. Nog even een vlotte douche, mijn pyjama alvast aandoen, mijn moeder bellen en ondertussen thee zetten. Bij mijn vrijwilligerswerk was een riant stuk spekkoek over en ik had het mee mogen nemen. Nadat ik klaar was met bellen pakte ik mijn boek weer en nestelde me weer met Tos op de bank.

Eindelijk was mijn boek uit, ik keek op de klok en zag dat het al half twaalf was. Ik pakte Tos op en zette hem op het voeteneind van mijn bed. Tevreden lag ik in mijn bed, het was een heerlijke relaxte dag geweest. Wat ik nog niet kon weten op dat moment, de volgende dag zou het begin zijn van een heel nieuw leven…

Ze Is Zo Tijdloos

121314 038 Het is het laatste weekend van de maand oktober en dat betekend en dat de klok een uur terug gezet moet worden. De dagen worden dus korter, want het is ’s avonds eerder donker en het wordt ’s morgens later licht. Het is een beetje onnozel om dit om 3 uur ’s nachts te moeten gaan doen. Dat vind ik dan. Moet ik mijn wekker weer gaan zetten, dan die klokken allemaal een uur terug zetten (Behalve mijn op mijn laptop en mobiel. Die doen dat vanzelf, maar dat mag ook wel voor dat geld.) en als het meezit ga ik weer liggen en slaap ik per direct. Maar ik ken mezelf, door zo’n actie ben ik al vlot te wakker, dus ik slaap de eerste uren dan niet. Dus ik heb het al voor elkaar, op mijn laptop en mobiel dan na. Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat deze actie mis gaat bij mij.

In het 2000 was het. Mijn ouders hadden gezegd op zondag naar de Zwarte Markt in Beverwijk te gaan en vroegen of ik mee wilde. Ja dat leek me wel wat. Op zondagmorgen zouden ze me om 8:00 uur komen ophalen. Om half zeven stond ik op, ging me douchen, opmaken, mijn haar doen, aankleden, ontbijten en ik was om 7:45 uur klaar. Dat was behoorlijk vroeg, dus ik maakte nog even een snelle koffie en rookte er nog één. Als mijn ouders zeiden om 8:00 uur dan kwamen ze vaak om 8:10 uur. Het werd 8:20 uur, dus ik besloot even te bellen. Mijn moeder nam aan: ‘Jeetje wat ben jij vroeg, ben je ziek ofzo, kun je niet mee?’ Een beetje ongeduldig zei ik dat het twintig over acht was en ik zat te wachten. Mijn moeder schoot in de lach en riep: ‘Het is volgend weekend pas dat de klok een uur vooruit gaat! Het is pas 7:20 uur.’ Even was ik uit mijn doen: ‘Maar Papa zei gisteren…’ ‘Dat is net zo’n chaoot als jij, maar ik zei nog dat het volgende week pas is’, antwoordde mijn moeder. Dat had ik dus even niet meegekregen.

En vorige week ging het weer mis. Het was herfstvakantie en ik haalde de dagen al door elkaar. Meestal relaxen we op zondag, maar we hadden bezoek gehad en Mike zou de volgende dag vrij zijn. Eenmaal in bed kon ik niet slapen en lag nog even op mijn mobiel te kijken. Plots zag ik bij een bekende op facebook een foto van de klok die een uur terug ging en ik las daaronder “Een uur langer slapen” Ik pakte de wekker en zette meteen de tijd een uur terug. Mijn mobiel was niet nodig en ik opende facebook weer. Die foto stond er nog en opeens zag ik de datum, 25 oktober. Jeetje, dat was nu helemaal niet! Maar goed, de wekker staat alvast goed in ieder geval. Het kan maar gedaan zijn!

Natuurlijk even voor alle duidelijkheid, het is dus vannacht dat die klok een uur terug gaat, het ezelsbruggetje hier is: “Wintertijd = wint-er-tijd”. Het hoeft niet persé vannacht om drie uur, het mag ook voor de nacht en anders morgenvroeg. Welterusten alvast en geniet van jullie extra uurtje slaap!

Sta Ik “Mijn Mannetje” Eigenlijk Wel?

27062015 004 Als kind hoorde je het nog wel eens van je ouders ‘Niet met vreemden meegaan!’ Je mocht ook niets van vreemden aannemen en vreemden groetten kon je beter ook niet doen. Nu speelde mijn jeugd zich af in de jaren ’70/’80, maar als je tegenwoordig naar het nieuws kijkt lijkt het nog wel eens gevaarlijker dan toen. Goed, nu ben ik 43 jaar en ik sta wat dat aangaat mijn mannetje wel. Al was dat vanmiddag even anders, als het ging om “Mijn Mannetje”…

Mike was Nick aan het ophalen bij zijn neefje vandaan en moest ook nog zijn pc ophalen. Ik bleef thuis, want ik wilde even met mijn moeder bellen. Het telefoontje met mijn moeder was fijn, maar gaf me ook verdriet door haar woorden. Erna zou ik nog even boodschappen halen, maar doordat telefoontje was ik behoorlijk in gedachte. Op het moment dat ik bijna thuis was besefte ik dat ik iets was vergeten. Ik had geen zin, maar draaide me toch weer om en liep terug.

Aan het einde van de straat stak ik over en plots doemde er een auto op die half op de stoep parkeerde en het leek of die mijn been aan wilde tikken, erg vaag. Ik was echter nu met de muziek op mijn headset bezig en besloot stoicijns voor me uit te blijven kijken. Het is me vaker gebeurd hier dat er een stel opgeschoten heren je half van je sokken rijden en iets willen vragen. Niet alleen met de auto. Een tijdje geleden presteerde iemand dit op zijn fiets. Daar moet je bij niet mee aankomen en ik blijf dan dus vooruit kijken. Nu dus ook!

Nog geen 2 meter van die auto stond ook nog eens een zwerver te gebaren naar me. Ook dat nog bedacht ik me en groette hem uit fatsoen toen ik hem passeerde. De hoek van de straat was weer 2 meter verderop en ik wist niet hoe snel ik de bocht om moest. Wat liep ik me even pissig te maken over de brutaliteit van de bestuurder van die auto en me nog te ergeren aan die zwerver!

Ik haalde vlot de boodschap die ik vergeten was en liep weer naar huis. Wellicht was ik nog voor Mike en Nick thuis, dan kon ik nog even mijn laatste woede eruit blazen. Op het moment dat ik thuiskwam zag ik echter Mike’s auto staan. Mooi, dan zou ik gelijk mijn verhaal gaan doen! Eenmaal binnen zette ik beneden in de hal meteen mijn muziek af voor ik naar boven zou gaan lopen. Ik zag nog dat Mike een appje had gestuurd, dus ik opende deze. Wat ik daarin las deed me lachen. Er stond namelijk:
“Je bent echt blind! 😀 Ik met mijn auto op de stoep bijna tegen je knieën, jij kijkt niet op, loopt door, ik toeteren, nog een meneer naar je roepen… En daar ging Dyezzie de bocht door…” 😀
OOOOHH!! Ja erg he? Maar goed, Mike weet wel dat ik op dit soort acties niet in ga! Hahahahahahaha!

Wereld Ik Ben Weer Wakkerrrr!!

14062015 1002 Zo zeg, was ik me vanmorgen blij dat ik wakker werd. Werkelijk, ik sprong het bed uit, gooide het raam open om de frisse lucht in mijn longen op te zuigen, schreeuwde keihard uit het raam: ‘Wereld ik ben weer wakkerrrr!!’ en heb vervolgens een klein dansje gedaan. Ja. zo dankbaar was ik! Ik had echt mega eng en slecht gedroomd. Ja en dan ben je dankbaar dat je ’s morgens je ogen weer opent. Althans, dat had ik vanmorgen.

Wat ik had gedroomd? Ik was met 2 vriendinnen op pad. We hadden hapjes en rode wijn mee en een geweldig gezellige tijd. Het rommelde echter in de wereld om ons heen, maar we waren veilig. We liepen een lange brug op en net toen we aan het begin waren stonden we tegen de leuning om te genieten van het uitzicht en namen wat wijn. Plots kwam er een groot vliegtuig aan gevlogen. De romp was van boven wit en van onderen blauw en hij had 2 rode vleugels. Deze rode vleugels werden er plots afgeschoten en we zagen vliegtuig neerstorten. Hij kwam aan het einde van die lange brug terecht. We waren bang en renden voor ons leven van die brug af. Gelukkig hadden we aan het begin gestaan. Er werd nog meer geschoten, maar we vonden een veilig onderkomen in een groot kantoor. We moesten direct naar de kelder van dat gebouw. Meer mensen hadden hier hun veiligheid gezocht. Er was een groot videoscherm met daarop het nieuws en live beelden. Wij drieën stonden nog vol angst te kijken toen Mark Rutte opeens naast me stond. Hij vroeg me of we iets hadden meegekregen van wat er gebeurd was en ik vertelde dat we op die brug hadden gestaan. Hij sloeg zijn arm om me heen, en vertelde dat hij dat erg vond om te horen. Opeens boog hij voor me langs en haalde de open fles rode wijn, die ik blijkbaar had meegenomen, uit mijn hand en zette die aan zijn mond. ‘PROOST!’, riep hij vrolijk en zou me vervolgens op mijn mond gaan zoenen. Het ergste was dat hij zijn tong bij me naar binnen wilde duwen, maar ik hield mijn mond stijf dicht en stond hem vervolgens uit te schelden van wat hij wel niet meende en Mike mijn vriend is en hij niet! Hij stond verschrikkelijk hard te lachen. Daarop schrok ik gelukkig wakker.

Nou echt, wat eng was dit! Nu kun je je wel voorstellen waarom ik zo handelde als ik heb gedaan toen ik wakker werd. Toch ben ik wel bang dat dit mijn eigen schuld is geweest. Meteen dacht ik aan mijn blog van afgelopen week Vrede Is Echt Voordeliger Dan Oorlog! Waarschijnlijk is die hem onder ogen gekomen en wilde hij me daarvoor bedanken? Ik weet het niet, maar dat is het enige wat ik kan bedenken.

Gutteguttegutte, die Rutte! Wat ik nu wel weet, voorlopig loop ik echt met een hele grote boog om het Binnenhof heen!

1 2 3 4 5 12