Taboe: Familieruzie En Afgesneden Worden Van Je Dierbare Met Een Hersenaandoening

Ik ben het eerst eens gaan opzoeken, de cijfers in Nederland van hoe vaak een familieruzie voorkomt. Het laatste onderzoek wat ik gepubliceerd heb zien staan stond in het Algemeen Dagblad met als datum een update op 4 februari 2016. In de kop lees je het volgende:
In 2013 had 33 procent van de Nederlanders geen contact meer met een of meerdere familieleden, dit jaar gaat het om 47 procent, blijkt volgens De Telegraaf uit de familiemonitor van Netwerk Notarissen, een koepelorganisatie voor notarissen. Lees meer

Recept: Oma’s Banitsa

Dyezzie & Nadyezdha

Als eerste zul je denken “Wat is Banitsa?” Ja dat kan ik me voorstellen. Nu had ik een Friese en een Bulgaarse grootmoeder, en je zult het al begrijpen, de Banitsa is een Bulgaars recept. Ben je wel eens in Griekenland geweest, dan ken je wellicht de Spanakopita. In Turkije zul je dit kennen als Börek.
Wat het is, het is (filo-)deeg gevuld met (feta-) kaas. In dit recept heb ik oma’s recept gebruikt als basis, alleen heb ik er nog spinazie aan toegevoegd.
Grappig genoeg, als kind at ik dit echt niet vanwege de feta. Pas op mijn 16de vond ik het heerlijk, dus nam de oude Nadyezdha haar kleindochter mee het keukentje in en maakten we samen de Banitsa. Ze vond wel dat ze haar kleindochter toch een aantal familierecepten moest leren. Een mooie en heerlijke erfenis dus! Lees meer

Geen Familiefeest Voor Mij! (2)

Gisteren mijn blog, Geen Familiefeest Voor Mij!, en jawel, hier is deel 2 al. Ik zou het namelijk niet leuk van mezelf vinden als ik niet laat weten of dit een vervolg kreeg of niet. Om eerlijk te zijn was ik zo zakelijk mogelijk geweest om een antwoord uit te willen sluiten, maar ik had beter moeten weten. Ze gunnen je niet het laatste woord, want ze moeten hun eigen pad schoon kunnen vegen. Dus vandaag kreeg ik antwoord van Sietske.
Nu kwam wel de smaak van gal in mijn mond. Nee niet door de toon van de mail. Die sprak me namelijk wel aan. Ze schat me namelijk een stuk jonger in dan mijn bijna 45 jaar. Laat ik zeggen, zo’n 30 jaar jonger. Nou dat noem ik een eer van de bovenste plank!

Nee, het was omdat het in mijn ogen vol leugens staat. Daar kom ik zo op terug. Hier eerst de mail met het antwoord:

“Hey Dyezzie,

Sorry dat ik je dan zo overviel daarmee. Ik wist niet van deze situatie en vind het bijzonder vervelend voor je dat je er zo in staat.
Uiteraard ben ik bekend met het eeuwige gezever binnen de familie en ook ik wordt daar heel erg moe en teleurgesteld van.
Het spijt me dat het met je moeder zo gelopen is, ik wist helaas niet van deze situatie.
Misschien wil je ons dit eens vertellen zodat we wat meer begrip voor de situatie kunnen krijgen?
Je bent altijd bij ons welkom.

Dat ik jou zo zie is omdat jij altijd de gangmaker was in de familie en altijd vrolijk was en open stond voor dit soort dingen.
Daarbij zag ik het eigenlijk meer als neven-nichten dag, omdat het ook zo ter sprake kwam.
Immers stonden we met Niesje, Timo, Jochem en Desiree te praten en toen kwam dit naar voren.

Zou je daar wél iets voor voelen om een neven-nichten dag te doen?

Groet
Sietske”

Siets weet dus niet van de situatie, zo schrijft ze. Dat zal absoluut niet het geval zijn. Haar moeder is namelijk de rode draad hierin. Juist diegene die mij vorig jaar een mes in mijn rug stak. Zij niet van de situatie met mijn moeder weten? Dat is de allergrootste leugen!
Of ik hun (Er staat “ons” en “we”, maar er staat niet bij wie daarmee bedoeld worden.) de situatie kan uitleggen, zodat ze meer begrip kunnen hebben. Nou ze weten het écht wel. Ik heb eerder geen begrip van ze gehad, en wat ik niet heb gehad, kan ik niet missen. Zo simpel is dat. Daarbij, Sietske haar moeder kan dit haarfijn vertellen. Beter als ik ook, want ze verzint er zoveel meer bij. Dus pak iets te drinken en zet de borrelnootjes naar op tafel! Tenslotte moet haar pad schoon blijven en dan het liefst over de rug van haar oudere zus, mijn moeder. Respectlozer kan bijna niet als je het mij vraagt.
Dat ik de gangmaker was is waar. Maar Sietske en haar moeder hebben mij nooit voor vol aangezien, want als je vrolijk, nieuwsgierig en onbevangen in het leven staat dan noemen die 2 je kinderachtig en deug je niet. Nu is eerlijkheid een andere eigenschap van me. Dat kan ik van Sietskes moeder niet zeggen. Van Sietske wel, dacht ik, tot deze mail.
Of ik open sta om wel een neven-nichten dag te doen. Gisteren nadat ik mijn vorige blog hierover had geplaatst viel het me pas op hoe de formulering was geweest. Hier nogmaals: “Ik denk dat jij de uitgesproken persoon bent om dit (mede) te organiseren,
ik wil dit best samen met je oppakken als je daar zin in hebt.”
Lees die laatste zin nog maar eens. Het was geen vraag, er was al vanuit gegaan! Hoe respectloos is dat? Verdien je dan respect van mijn kant? Laat ik het zo zeggen, ik behandel mensen zoals ze mij behandelen.

Ik besloot om dus niet inhoudelijk op de mail in te gaan. Mijn antwoord was nog zakelijker en korter dan het gisteren is geweest:

“Beste Sietske,

Alles wat ik erover te zeggen heb staat al in mijn vorige email.
Ik laat het hierbij.

Groet,
Dyezzie”

Of ik boos ben? Nee. Ik heb het ze vergeven. Als ik dat niet had gedaan zou ik met onkruid in mijn hart en ziel zitten. Dat moet je direct eruit trekken, voordat het de kans krijgt om te woekeren. Kortom, ik kies ervoor om na het vergeven het contact met hen wel definitief los te laten. Mijn eigen keus, die ik met mijn volle verstand heb gemaakt!

OJA! Uiteraard zijn de namen weer aangepast.

1 2 3