Slaaf Van Mijn Stappenteller

Als ik al ergens een pleurishekel aan heb, dan is dat aan shoppen. Laat me dat lekker online doen, maar alsjeblieft neem me niet mee de stad in. Goed, heel zelden maak ik een uitzondering. Zo waren hier afgelopen zomer vrienden van me uit Friesland met hun tienerdochters. De laatste wilden graag naar de Lush (Lush is een zepenwinkel, vrij exclusief, maar op een verantwoorde manier). Kijk, ik ben dan zo, dat doen we dan als eerste, want zij wisten toch niet wat waar zat in het Haagsche en ik deed het uit voorzorg. Mijn ouders hadden het vroeger een keer gepresteerd om te zeggen, ‘Sorry, we kwamen er niet aan toe.’ Dat hebben ze geweten, want ik zorgde er vanaf dat moment op voorhand al voor dat ik wist wat waar zat. Dat deed ik toen niet met Google, maar via het telefoonboek. Al moest ik ervoor langs het postkantoor of de bibliotheek, ik wist het! Kijk, dan kom ik wel voor de jongsten in het gezelschap op. We hebben trouwens een geweldige dag gehad en zo veel was er ook niet geshopt die dag. Maar goed, voorheen maakte ik alleen een shop-uitzondering voor mama, zie mijn oude blog uit 2015: Shophell

In ieder geval had ik dus moeten weten, vandaag was niet geschikt om te shoppen. Als ik dan ga, ga ik alleen, in de ochtend meteen om half tien en op een doordeweekse dag. Nee, vandaag niet, al ben ik wel alleen gegaan. Het is bovendien zondag, maar ik moest en zou op mijn manier naar de grote Appie in het centrum. Om de meest stomme reden eigenlijk. De spruitjes bij de buurtsuper hadden er van de week niet zo mooi uitgezien. Ja ik meen het, dat was de reden. Had dan gewacht tot morgen zou je denken. Maar nee, morgen heb ik een vroege dienst en tegen de tijd dat ik thuis kom is het centrum al weer volgepakt met mensen. Dus ik deed het vandaag. Om een nog veel stommere reden ben ik ook lopend gegaan. Ja mensen, ik ben een slaaf van mijn stappenteller geworden. Ik meen dit echt. Het is maar slecht met me gesteld.

Goed, ik zou dus alleen naar de Appie, maar ik bedacht dat ik mijn boeken ook nog moest inleveren bij de bibliotheek. Dat zou ik dan meteen maar doen. Lekker ook voor mijn stappenteller. Serieus.
O wacht, als ik dat toch ging doen…. Ja dan kon ik de cadeaubonnen die ik van Mike had gekregen uit zijn kerstpakket ook wel meenemen. Ja, en weer zou dit lekker zijn voor mijn stappenteller. Natuurlijk wist ik eerst nog niet wat ik zou doen, maar ik zag mijn stappenteller in gedachten een hartje vormen, dus daar ging ik. Na de bibliotheek en halverwege mijn eerste doel bedacht ik me om wat anders te doen en dus liep ik terug. In die winkel aangekomen lag dat wat ik wilde hebben meteen in mijn zicht en dus was ik binnen vijf minuten de winkel uit. Dus op naar de Appie. Hier ging het ook vrij vlot, al was het druk bij de kassa. Ik moet echt eens bij die Appie gaan uitvogelen hoe je daar zelf kunt scannen, want ik zie daar geen scan-apparaatjes hangen. O wacht…. Nu ik dit tik bedenk ik dat ik daarvoor wellicht de app kan downloaden. Dat zal ik eens testen.
Er was me echter tijdens het wachten een geweldig idee te binnen geschoten. De laatste bonnen zou ik opmaken bij Drankenspeciaalzaak De Markthof. Ik zou voor 1 fles gaan, maar ik kwam er met 3 naar buiten. Als kerst-extraatje kreeg ik namelijk een klein flesje witte wijn mee.

Eenmaal thuis was ik blij dat ik alles doorstaan had en tevreden over mijn behaalde stappen van vandaag. Ik ruimde de boodschappen op en liet Mike vervolgens zien hoe leuk en lekker ik geslaagd was voor de cadeaubonnen. In gedachten zag ik dat mijn stappenteller zachtjes begon te huilen. Ik was echter nog trotser, want ik ben dus minder een slaaf van mijn stappenteller dan ik zelf had gedacht. Daar moet op de gedronken worden, Ho Ho Hoooo…. Merry Christmas!

Dyezcember

Eindelijk, het is december! Ik hou er dus van. Nu ben ik al meer een liefhebster van de koudere seizoenen, dan van de warme. Op kou kun je je tenslotte beter kleden dan op de hitte. Alles gaat dan zo vlot plakken. Daarnaast heb ik een lichte en gevoelige huid, dus ik ben verplicht om me in te smeren. Nee, geef mij maar de kou! Goed, ik hou niet van veel wind, dat is een Fries trauma van me denk ik. Toch fiets ik vrolijk door complete wolkbreuken. Dat kan nu ook weer, want mijn jas is weer waterdicht. Onlangs ontdekte ik dat dit niet meer het geval was. Wat wil je, ik was mijn winterjas regelmatig en dan houdt dat eens op. Dus op naar de Kruidvat en een flesje Harmisol gehaald. Mijn jas en die van Mike in de wasmachine gedaan en het flesje geleegd in het spoelbakje. Een kind kan de was doen, en ik dus helemaal. Beide jassen zijn weer waterdicht! Ideaal!

Maar goed, het is december. Ik ben niet jarig deze maand, maar ik vind de aanloop naar kerst zo ontzettend fijn. Sinterklaas vind ik niets. Oké, het snoepgoed vind ik wel fijn, vooral die muizen en kikkers…. Oh! Dit jaar heb ik maar 1 zo’n zakje genuttigd. Al had ik dat zakje binnen 20 minuten leeg, dat dan weer wel. Nu had ik nog een zakje in huis, maar die zou ik de volgende dag aan de kids van mijn collega geven. Raar maar waar, ik kan dat! Dat komt omdat ik het nog leuker vind om blije gezichten te zien als iets geef. Komende week is die collega trouwens zelf aan de beurt, want ik had haar met de lootjes op het werk. En ik kwam iets tegen en daar stond haar naam zo waar in neonletters op, dus dat meegenomen en ik was klaar. Wat voor mij lekker is, want ik ben iemand die dat soort dingen vaak nog op het laatste moment moet regelen. 

Nu zei ik wel niets met Sinterklaas te hebben, maar ja…. voor het goede doel vind ik het wel heel leuk om de hulp van de Sint te zijn en dus was ik Piet. Een zwarte inderdaad. Kinderen waren niet de doelgroep, dementerende ouderen wel. En die hebben niets met de M&M’s die tegenwoordig rond de Sint lopen. Eigenlijk vind ik dat men een stomme fout heeft gemaakt. Niet op het moment dat de welbekende discussie ontstond, nee vroeger al. Als ik as laat vallen en dat uitveeg dan wordt het doorgaans grijs. Kortom, ze hadden die Pieten vroeger al grijs moeten schminken en dat kan in wel 50 tinten. Nee, hier bedoel ik niets mee, gewoon netjes. Had dat vroeger gelijk gedaan, en de liedjes meteen zo gemaakt. Dan had er nooit een haan naar gekraaid. Het kan overigens nog steeds. 

Maar goed, ik was dus hulp van de Sint. Men vond het waanzinnig. Sommigen begonnen te huilen van blijdschap. Dat ze niet werden overgeslagen door de Sint, dat vond men geweldig! Er zijn heel wat handjes geschut, foto’s gemaakt, er is flink gezongen en er zijn heel wat pepernoten uitgedeeld. Strooien doe je hier niet tenslotte.  

Toch is de Sint nu weer vertrokken en daarom zeg ik: ‘Ont-spanje!’ De kerstverlichting staat zo gezellig, de kaarsjes aan, een wierrookje en buiten is het baggerweer! Helemaal gezellig, ik geniet! Ondertussen hoor ik niets anders dan de Top 4000 van Radio 10 op mijn nieuwe JBL draadloze over-ear-koptelefoon, die beschikt over een actieve noise cancelling-functie waarmee je storende omgevingsgeluiden buitensluit. Gekregen van Mike en ik ben er dolgelukkig mee! 

Goed, ik ga de kachel eens hoger zetten, ik krijg het koud nu. Een Gluhwein erbij en mijn geluk is compleet! Laat ik de maand dus maar omdopen tot Dyezcember!

05 Theezakje-Talk


Yes, ik ben toe aan deel vijf in mijn blogserie Theezakje-Talk. Hierin beantwoord ik vragen die op de labels staan van de Pickwick thee. Ik had Pickwick benaderd met de vraag hoeveel vragen er waren en ik kreeg via de mail alle vragen binnen! Deze heb ik nu in een Word-bestand staan en wat ik heb beantwoord krijgt een andere kleur, zodat ik die niet nog eens beantwoord. Er zitten echter vragen tussen waarvan ik wel eens denk “Daar heb ik nog nooit over nagedacht en het past niet bij me!” Maar ik beantwoord ze allemaal en probeer de lezers niet te laten merken dat het zo’n vraag was. Goed, ik ga weer verder… Lees meer

Koningsdag

Vandaag viert het hele land Koningsdag. Mocht het je ontgaan zijn, wat ik me niet kan indenken, dit jaar viert onze Koning zijn 50ste verjaardag. Aan de vooravond van zijn verjaardag werd het interview wat Wilfried de Jong met hem had uitgezonden. Het was een persoonlijk interview, wat ging over zijn leven tot nu toe. Gisteravond heb ik dat niet bekeken, maar vanmorgen wel. Ik wilde eerst de reacties namelijk afwachten, want dan wist ik waar ik op moest letten. De reacties die ik las en hoorde waren allemaal erg lovend. Kortom, ik ben er vanmorgen even voor gaan zitten. Lees meer