De 3 G’s Voor 2019!


Op de valreep van dit oude jaar nog even een blogje. Gewoon om iedereen even de beste te wensen te doen voor het nieuwe jaar, lekker handig in zo’n blog. Uiteraard worden het de 3 G’s, maar dat straks.

Nog even hoe mijn jaar was. Er zijn nooit hoogtepunten zonder dieptepunten, dat is gewoon een feit. Toch kan ik de dieptepunten van mijn afgelopen jaar zo niet echt benoemen, omdat de hoogtepunten voor mij nu eenmaal meer impact hadden. Nou en dat is voor een jaartje ook wel lekker kan ik zeggen! Dat gun ik iedereen, ook voor iedereen die me niet mag. Niet iedereen kan je mogen, ook dat is een feit. Ik vind het gewoon een geweldig idee dat mensen die mij niet moeten een goed jaar krijgen door mijn wens. Jaja, ik kan wat zij niet kunnen en ik vind dat humor!

Ja, mijn jaar was leuk. Met mijn gezondheid gaat het weer uitstekend. Dat is toch wel erg lekker. Daar geniet je ook meer van als het k*t is geweest. Goed, er moest even in me gesneden worden, maar het resultaat is prima!
Was ik voorheen nog wel eens te veel bezig met wat anderen over me zeiden of me dingen opdroegen. Dat is voorbij. Het frappante daarvan is dat ik daarbij hulp kreeg van André Hazes jr. Opeens kwam dat nummer voorbij met daarin de tekst:
“Ik leef m’n leven, zoals ik dat wil
Ik bemoei me toch ook niet met een ander”
Het is een kwestie van accepteren en respecteren. Dus kunnen anderen dat niet bij mij, dan verdienen ze dat ook niet van mij terug. Dat ik daar nu net André voor nodig had. Grappig.
Last but not least, ik heb gewoon mijn droombaan gevonden en als ik naar huis ga uit mijn werk dan overvalt me nog altijd het gevoel dat ik nuttig ben geweest en dat is heerlijk! Ik heb echt andere tijden hiervoor gekend wat dat aangaat, dus ik ben dankbaar.

Uit bovenstaande kun je de 3 G’s dus al halen. Wat ik jullie wens is het volgende:

Een Beter Nieuwjaar!

Er is al zoveel gezegd en geschreven over het afgelopen jaar. De aanslagen, de oorlogen, de dierenleed, de armoe en het ontnemen van grote artiesten. Veelal wordt 2016 een rampjaar genoemd.

Voor mezelf was het ook pittig. Met name rond mijn gezondheid en de gezondheid van mama door de Alzheimer. Dat laatste hakt er heus in. Ik ben een mens, ik heb gevoel en haar verdriet is ook mijn verdriet. Toch heb ik ook waanzinnige momenten gehad met mama. Want ik was creatief genoeg om leuke acties voor haar te bedenken. Zoals mensen vragen haar een kaart te sturen, bij haar eten, samen naar de Hema en de prachtige fotoreportage van Mantelzorgelijk.

Daarbij natuurlijk ook mijn mannen, Mike, Tos en Nick. Door Mike voel ik me geliefd en veilig. Ik hou met heel mijn hart van hem. Tos mijn kleine allergrootste liefde. Hij is al 18 jaar en dat is oud voor een kat. En natuurlijk Nick. Wat een geweldige cadeauzoon heb ik! Samen op Pokémon-jacht en samen koken. Ik heb genoten!

Hier een fotoselectie van afgelopen jaar:

Wordt 2016 dus niet het beste jaar genoemd, dan wens ik jullie allemaal een veel beter nieuw jaar!