Als je de mond word gesnoerd

Ik ben lekker bezig met de dingen die ik moet doen, en plotseling laat mijn mobiel me weten dat er een berichtje is. Ik verwacht een antwoord op een app en dus kijk ik snel. Dan zie ik dat het een pushbericht is en lees: ‘Terreuraanslag in Parijs’. Ik loop naar de televisie, zet hem aan en zap meteen naar het nieuws. Een aanslag op de redactie van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo. Twee gemaskerde mannen openden met kalashnikovs het vuur op de redactie. Ze riepen dat ze de profeet kwamen wreken en schoten 10 journalisten dood en 2 agenten. Er zijn nog 24 gewonden waarvan 4 zwaar gewond. Ook las ik dat het druk was op de redactie, omdat er vandaag om 10:00 uur vergaderd zou worden. Wellicht hebben ze dat geweten, toen ze om 11:30 uur naar binnen stormden.

Stomverbaasd zit ik te kijken en luister ik naar wat er gezegd word. Het tijdschrift lag vaker onder vuur bij de Moslims vanwege het plaatsen van spotprenten. Voor hoofdredacteur en uitgever Stéphane Charbonnier was de vrijheid van meningsuiting heilig en de humor moest sterker zijn dan de haat. Hij liet zich niets zeggen en was niet bang. Ik lees dat hij in een interview in de Volkskrant nog laconiek deed over de bedreigingen. Hij had gezegd: ‘Ik heb meer kans op een fietsongeluk, dan dat ik de nieuwe Mohammed Merah – de man die in 2012 in Toulouse zeven mensen doodde- tegen het lijf loop’. Hij zal dit dus nooit hebben zien aankomen en moest dit samen met die andere 9 journalisten en 2 agenten dus met de dood bekopen.

De wereld wordt weer opgeschrikt. De vrijheid van meningsuiting werd niet getolereerd. Dit soort cartoons blijkt dus niet te kunnen. Toch zijn er genoeg cartoons over welke God dan ook? Met beroemdheden wordt zo vaak de spot gedreven, en ja, die Goden zijn toch wel de allerberoemdste figuren? Laten we ons dan steeds meer de mond snoeren? Daar lijkt het wel erg veel op. We hebben er wel allemaal een mening over dat dit niet moet kunnen, maar wanneer doen we er iets aan? We willen toch allemaal onze vrijheid houden en kunnen zeggen wat we denken?

Ik ben even gaan google-en en las op de site over mensenrechten ook dit: Onder de vrijheid van meningsuiting valt onder meer het recht om te demonstreren, het recht van artistieke expressie, de persvrijheid en het uiten van je mening via bijvoorbeeld het internet. Het recht op vrije meningsuiting biedt niet alleen bescherming aan denkbeelden die positief of onverschillig worden ontvangen, maar ook aan meningsuitingen die mogelijk als kwetsend, schokkend en/of verontrustend ervaren worden. De vrijheid van meningsuiting is echter geen absoluut recht, het mag door de overheid ingeperkt worden als dit nodig is om de rechten of goede naam van anderen te beschermen of in het belang van de nationale veiligheid of ter bescherming van de openbare orde, de volksgezondheid of de goede zeden. Dit is in internationale verdragen vastgelegd. Het mag dus door de overheid ingeperkt worden, waarom laten we het dan toe als het door een religie gebeurt?

Zouden die Goden daarboven ook niet veel liever hebben dat we in vrede met elkaar leven op deze planeet en elkaar respecteren om wie en hoe zijn? Dat we elkaar gewoon alle goeds gunnen en elkaars levens niet laten bepalen door afgunst en jaloezie? En dan nog meer dat we gewoon gewoon vrij uit kunnen spreken. Ze zijn toch immers van de liefde en niet van de haat?

godsdontkill

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.