3 Fictieve Messen In Mijn Rug

Shut up? NO! Niet dat ik snel boos ben, maar afgelopen dinsdag was ik woest! Het was door 1 telefoontje en ik ging even goed over de rode. Gezien ik graag deel over mijn leven ga ik dat nu ook doen. Het is mijn persoonlijke verhaal, alleen wijzig ik de namen van de personen die erin voorkomen. Dit doe ik altijd, op sommigen na zoals Mike en mijn vader. Gezien mijn vaders werk en dat ik trots ben op wat hij heeft gepresteerd in zijn leven laat ik dat graag zien, en ook link ik wel eens naar zijn site. Hier gaat het dan deels ook over.

Gisteren moest ik mijn ei kwijt. Ik zat in de trein en dan blog ik nooit, het was de avond ervoor gebeurd. Ik plaatste het volgende bericht op mijn tijdlijn:
Oja, nog even het verhaal van gisteravond.
Ik werd boos gebeld door mijn zuster. In mijn blogs ben ik namelijk open en zij was hier in de stad over aangesproken. Daarbij was er een familielid die ik op fb had, en die een pleurishekel aan mijn zus heeft, toch hier even over gaan bellen met mijn zus.
Ook had de vrouw van mijn vader contact met haar opgenomen. Ik heb in mijn blogs namelijk gelinkt naar de site van mijn vader. Let wel, als het over zijn werk gaat of iets daaraan gerelateerd. Ze gaan nu kijken hoe ze juridische stappen naar mij kunnen ondernemen.
Ja, en ik meen dit serieus! 🙂

Nu iets uitgebreider dan. Ik heb een tijd geleden een blog gemaakt “Wat Alcohol Met Een Kind Kan Doen”. Mijn zus belde en sprak me onder andere hierop aan. Waarom ik dat gedaan had, waar had zij dit aan verdient en ik bracht mijn moeder tot schande. Let wel, ik waarschuw hier voor het gevaar van alcohol en wat het met een kind kan doen als de ouder te graag een alcoholisch drankje lust. Klein detail, mijn zus wordt er niet eens in genoemd! Zij was er in de stad op aangesproken door minstens 4 personen. Ik vroeg of ze het gelezen had, maar dat had ze niet. Ze vroeg mij waar het stond, daarop heb ik gezegd dat hij dat maar aan 1 van die personen moest vragen. Mes 1 zat, fictief gezien, in mijn rug.

Daarbij heb ik vorige week een blog gemaakt over mijn verslaving aan de coke. Dit vond plaats tussen 1995 en 1996, dus 20 jaar geleden. Mijn zuster was gebeld door een familielid van me die dit ook gelezen had en had haar gewaarschuwd. Let wel, ik waarschuw hier voor de gevaren van drugs, uit eigen ervaring. Het fraaie is echter dat hetzelfde familielid afgelopen december ook aan Mike (we waren daar op bezoek) heeft verteld dat ze mijn zuster absoluut niet moest! Daar was het fictieve 2de mes in mijn rug.

Last but not least: mijn zus was ook benaderd door de vrouw van mijn vader. Ik heb in mijn blogs namelijk wel eens gelinkt naar zijn site. Ik werd gecorrigeerd, onze vader was overleden en alles was van haar, dus ook die site. Ik verwijs echter naar zijn werk, dat is gemaakt door hem, niet door haar. Dan maak ik reklame als ik dat doe. Daar hadden ze niets mee te maken en ze denken erover om het juridisch na te laten kijken. Prima natuurlijk. Het fictieve derde mes zat daarmee in mij rug.

Ja alles gedaan achter mijn rug om. Men spreekt haar erop aan, maar mij niet. Dat is op zijn zachtst te noemen best wel raar. Wat ik overigens met die fictieve messen heb gedaan? Gewoon, uit mijn rug gehaald en weggegooid en keihard beseft dat mijn eigen naaste gewoon alles doet om me af te snijden van mijn ouders. Ik schrijf mijn eigen dingen op en ben juist respectvol als het over anderen gaat, daarnaast ben ik wel eerlijk, maar anderen bewust beledigen? Zo ben ik niet! Voor mijn zuster: De mensen die mij ECHT kennen en zelfs van mijn social media weten dat en zullen jou dat allemaal, en afzonderlijk van elkaar, voor de voeten gooien dat ik een respectvol mens ben!

Ik laat anderen in hun waarde, dus laat ze dat ook bij mij doen.

7 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.