Dyezzie’s Week 50

Mijn week begon eigenlijk niet leuk. Ik werd gebeld door tante Josje. Een oom van me is overleden. Een oom waar ik goede herinneringen aan heb. Zo logeerde ik vroeger graag bij hem en mijn tante. Ze woonden vlakbij Amsterdam en dat was al magisch voor me. Ik vond het daar helemaal geweldig. Als kind ging ik alleen, maar later ging mijn vriendin ook mee. We waren altijd welkom bij mijn oom en tante. Hij haalde ons zelfs helemaal van huis, dat was geen enkele moeite. Het was er altijd heerlijk en we verveelden ons nooit een moment. Ik heb een kaarsje aangestoken voor hem en gedachte heb ik hem bedankt voor de fantastische tijden. 

De rest van de week was echter genieten. Als eerste kwam dat door de Top 4000, die is vorige week maandag begonnen op Radio 10. Ik geniet van vele nummers en regelmatig komen er herinneringen terug uit mijn leven tot nu toe. Neem Nena. Nena was een van mijn eerste idolen ooit. Toch vond ik het Italiaanse trio Ricchi é Poveri eerder leuk. Dat heb ik namelijk even opgezocht, maar M’innamoro Di Te stond in 1982 in de Top 40 en 99 Luftballons kwam pas in 1984 uit. Wat ik me deze week pas realiseerde, ik begon niet met iets Nederlands- of Engelstalig. Dit moet toch een voorteken zijn geweest dat ik qua muzieksmaak niet de gebaande paden zou gaan bewandelen. 

Er komt zo veel voorbij. Op het moment zit ik qua herinnering in de auto wanneer we op vakantie gingen. Het volgende moment zit ik bij Beppe. Daarna zit ik weer op mijn tienerkamer. Of ik hoor papa en mama meezingen. Ik hou toch echt wel van die nostalgie. Neem daarnaast dat ik dus een nieuwe headset heb gekregen van Mike. Ik heb dan ook donderdag en vrijdag genoten van de Top 4000 in de trein! Om extra te genieten had ik de trein van 06:03 uur genomen. Tenslotte reis is van deur tot deur bijna 4 uur en dan is het nog donker en wordt het licht, zoiets simpels heet gewoon “GELUK”! Uiteraard ben ik er dan ook voor de koffie. Om het puntje op de i te zetten had ik een klassewissel gedaan. Dus niet in 2de klas reizen, maar 1ste klas. Zo wel heen als terug. Dat heet dan weer “Goed voor jezelf zorgen” en daar zat ik dan prinsessen-heerlijk te genieten!

De NS verraste me vrijdag nog eens extra. Ik kreeg een mailtje. Onlangs had ik gestemd voor de NS Publieksprijs op het boek Zolang Er Leven Is van Hendrik Groen, dit boek werd ook Het Boek Van Het Jaar. Ik had de derde prijs gewonnen en daarmee een een boekenbon van 10 euro en een 1ste klas treinreis. Hoe heerlijk is dat, dan kan ik eens gratis naar mama! Ik ben er zo blij mee. Natuurlijk had ik meegedaan om de eerste prijs, dan had ik een jaar lang gratis kunnen reizen, en gezien ik vaak ga was dat best lekker geweest. Dan zou ik iedere week zijn gegaan. Maar hey, ik heb de derde prijs en ik ben echt niet de enige die heeft mee gedaan. Daarnaast hebben mijn ouders me altijd geleerd om met de kleinste dingen blij te zijn en dat ben ik dan ook! Ik heb het mama gisteren ook verteld. Ik weet niet wat ze er nog van begrijpt, maar haar glimlach zei me dat ze net zo blij is als dat ik dat ben!

Eigenlijk heb ik een heerlijke week gehad. Het weer was namelijk geweldig en ik kon lekker wandelen. Vandaar ook de bovenstaande foto. Deze is gemaakt in het park in Franeker. Het beeld heeft de naam Renate en is gemaakt door Bob van der Werff. Wellicht mocht ik niet in het gras lopen daar, maar om deze foto te maken heb ik dat wel gedaan. Daarna heb ik de foto bewerkt in Snapseed. 

En nu geniet van een lang weekend. Ik dompel me onder in de Top 4000, maar ik wissel het af met de meest foute kerstfilms. Even een pas op de plaats en lekker relaxen. Stiekem hoop ik dat er vannacht een pak sneeuw valt. Dan ga ik morgen weer op pad om foto’s te maken. Uiteraard met mijn nieuwe headset op. Als dat niet zo is, ook goed, dan ga ik morgen nog meer foute kerstfilms kijken. Ach ja, waarom ook niet. Het is tenslotte Dyezcember 🙂 

 

 

Dyezcember

Eindelijk, het is december! Ik hou er dus van. Nu ben ik al meer een liefhebster van de koudere seizoenen, dan van de warme. Op kou kun je je tenslotte beter kleden dan op de hitte. Alles gaat dan zo vlot plakken. Daarnaast heb ik een lichte en gevoelige huid, dus ik ben verplicht om me in te smeren. Nee, geef mij maar de kou! Goed, ik hou niet van veel wind, dat is een Fries trauma van me denk ik. Toch fiets ik vrolijk door complete wolkbreuken. Dat kan nu ook weer, want mijn jas is weer waterdicht. Onlangs ontdekte ik dat dit niet meer het geval was. Wat wil je, ik was mijn winterjas regelmatig en dan houdt dat eens op. Dus op naar de Kruidvat en een flesje Harmisol gehaald. Mijn jas en die van Mike in de wasmachine gedaan en het flesje geleegd in het spoelbakje. Een kind kan de was doen, en ik dus helemaal. Beide jassen zijn weer waterdicht! Ideaal!

Maar goed, het is december. Ik ben niet jarig deze maand, maar ik vind de aanloop naar kerst zo ontzettend fijn. Sinterklaas vind ik niets. Oké, het snoepgoed vind ik wel fijn, vooral die muizen en kikkers…. Oh! Dit jaar heb ik maar 1 zo’n zakje genuttigd. Al had ik dat zakje binnen 20 minuten leeg, dat dan weer wel. Nu had ik nog een zakje in huis, maar die zou ik de volgende dag aan de kids van mijn collega geven. Raar maar waar, ik kan dat! Dat komt omdat ik het nog leuker vind om blije gezichten te zien als iets geef. Komende week is die collega trouwens zelf aan de beurt, want ik had haar met de lootjes op het werk. En ik kwam iets tegen en daar stond haar naam zo waar in neonletters op, dus dat meegenomen en ik was klaar. Wat voor mij lekker is, want ik ben iemand die dat soort dingen vaak nog op het laatste moment moet regelen. 

Nu zei ik wel niets met Sinterklaas te hebben, maar ja…. voor het goede doel vind ik het wel heel leuk om de hulp van de Sint te zijn en dus was ik Piet. Een zwarte inderdaad. Kinderen waren niet de doelgroep, dementerende ouderen wel. En die hebben niets met de M&M’s die tegenwoordig rond de Sint lopen. Eigenlijk vind ik dat men een stomme fout heeft gemaakt. Niet op het moment dat de welbekende discussie ontstond, nee vroeger al. Als ik as laat vallen en dat uitveeg dan wordt het doorgaans grijs. Kortom, ze hadden die Pieten vroeger al grijs moeten schminken en dat kan in wel 50 tinten. Nee, hier bedoel ik niets mee, gewoon netjes. Had dat vroeger gelijk gedaan, en de liedjes meteen zo gemaakt. Dan had er nooit een haan naar gekraaid. Het kan overigens nog steeds. 

Maar goed, ik was dus hulp van de Sint. Men vond het waanzinnig. Sommigen begonnen te huilen van blijdschap. Dat ze niet werden overgeslagen door de Sint, dat vond men geweldig! Er zijn heel wat handjes geschut, foto’s gemaakt, er is flink gezongen en er zijn heel wat pepernoten uitgedeeld. Strooien doe je hier niet tenslotte.  

Toch is de Sint nu weer vertrokken en daarom zeg ik: ‘Ont-spanje!’ De kerstverlichting staat zo gezellig, de kaarsjes aan, een wierrookje en buiten is het baggerweer! Helemaal gezellig, ik geniet! Ondertussen hoor ik niets anders dan de Top 4000 van Radio 10 op mijn nieuwe JBL draadloze over-ear-koptelefoon, die beschikt over een actieve noise cancelling-functie waarmee je storende omgevingsgeluiden buitensluit. Gekregen van Mike en ik ben er dolgelukkig mee! 

Goed, ik ga de kachel eens hoger zetten, ik krijg het koud nu. Een Gluhwein erbij en mijn geluk is compleet! Laat ik de maand dus maar omdopen tot Dyezcember!

1 2