1 April!

foekje01 Voor diegene die me goed kennen, die weten dat ik wel van een geintje hou. Op 1 april ben ik dan ook op mijn hoede. Vorige week las ik dat Ola zou stoppen met de raket-ijsjes. Ik las het en bedacht dat 1 april eraan zat te komen en liet dat zo. Mike las later ook dat bericht en die zei, ‘Heb je het gelezen, Ola stopt met de raket-ijsjes!’ Nuchter dat ik ben zei ik, ‘Zou het geen 1 April-grap zijn? Het is volgende week namelijk 1 april.’ Dat was het gesprek, verder hadden we het er niet over. Later die avond bleek dat Ola uitgegleden was over hun eigen grap. Ja mooi geformuleerd ook, was niet eens de mijne, jammer.

Toch heb ik wel eens een geintje uitgehaald, meer dan eens ook. In mijn tienerjaren waren mijn ouders eens op bezoek bij vrienden. Mijn vader had de nodige geintjes al uitgehaald die dag, zoals dat mijn veters los zaten (ik droeg laarzen die dag, dus mis), ik had iets in mijn haar (klopte, ik had een staartje in en daarin 2 Chinese eetstokjes gestoken, dus ook die kwam niet over), en hij riep opeens, ‘Wie heeft er zout in mijn koffie gedaan?!’ Waarop ik zei, ‘Ik! Het is 1 april, wie maakt nu een geintje met wie?!’ Ik wist dat het een geintje was, want zoals mijn vader mijn gezicht kon lezen, kon ik dat bij hem. Hij staakte zijn pogingen, maar mijn klapper kwam dus die avond…
Zij zaten dus bij die vrienden en ik belde en vroeg gehaast, ‘Mag ik papa, snel?’ Vlot kreeg ik mijn vader aan de lijn die wilde weten wat er was. ‘Papa, hier staan een Bulgaarse man en mevrouw voor de deur. Ze zeggen dat ze op bezoek komen en dat opa en oma ze gestuurd hebben. Althans, dat haal ik eruit.’ Mijn opa en oma uit Bulgarije hadden dat de zomer ervoor ook gepresteerd, dus het had gekund. Ik hoorde mijn vader schelden en hij vroeg waar die mensen nu waren. ‘Ik heb ze binnen gelaten, want ze hebben zo’n reis gemaakt, en dus heb ik koffie gezet,’ zei ik kalm. Het enige wat mijn vader zei was, ‘Ik kom eraan!’ YEAHHHH! Nog geen kwartier later kwam hij binnenstuiven en vroeg waar ze waren. Ik lag op de bank een film te kijken en gierde het uit, ‘1 APRIL PAPA!’ ‘Kwal!’, riep hij, en hij was net zo vlot weer weg. Ik belde die vrienden weer, vroeg naar mijn moeder vertelde wat ik had gedaan. Ze vond mijn grap geweldig, maar raadde me wel aan om tijdig naar bed te gaan. De volgende morgen bij het ontbijt hebben we er smakelijk om gelachen en mijn vader zei dat hij het wel een goede grap vond.

Het was 1998, en mijn vader vroeg me of ik hem wilde helpen met iets. Dat wilde ik wel, het was begin maart en hij vroeg me of ik hem kon helpen met een 1 april-grap voor zijn cursisten. Dat kon ik, ik zou gaan nadenken. Een paar dagen erna ging ik naar mijn vader voor “een gesprek onder 4 ogen”. Mijn moeder liet ons even met rust.
‘Weet je wat gaat werken?’, vroeg ik mijn vader. Hij was benieuwd. ‘Een bekende Nederlander!’, was mijn antwoord. ‘Hoe doe ik dat?’ wilde hij weten. ‘Kijk, een grote hit van afgelopen jaar was Nije Dei van De Kast. Je hebt nog een week en je kondigt bij alle cursussen aan dat er volgende week woensdag een extra cursus modeltekenen zal zijn. Dit omdat het model geen tijd heeft op vrijdag. Dan zeg je dat men de kans heeft om een bekende Nederlander naakt te zien, maar je noemt geen naam! En denk erom, je noemt nog minder de datum van die dag! Men wordt nieuwsgierig en willen weten wie het is. Je laat per ongeluk aan de meest “spraakzame” vallen dat het de zanger is van De Kast. Dan loopt het wel’, zei ik. ‘Dat geloof niemand!’, riep hij lachend. ‘Wedden om een etentje bij de pizzaria?’, daagde ik hem uit. Hij nam de weddenschap aan.
Het was 1 april en zei onder de lunch, ‘Normaal heb ik max zo’n 12 personen in 1 groep voor het modeltekenen en voor vanavond zit ik op 27 die zich voor deze extra les hebben opgegeven!’ ‘Lasagne!’, is wat ik heb geroepen. Na het eten ging ik met mijn vader mee naar de cursus. We waren extra vroeg gegaan. Men kwam binnen en de vrouw van mijn voormalig docent kwam bij me zitten, ‘Echt he, wil jij Syb ook naakt zien?’ Ik lachtte en zij knipoogde. Het werd tijd en mijn vader vroeg of ik de speciale gast wilde halen. ‘Ik?!’, riep ik “verschrikt” uit. Mijn vader zei, ‘Hallo, we weten toch allemaal waarom jij vanavond mee bent!’ Iedereen lachte, schoorvoetend stond ik op en liep de ruimte uit. In de hal wachte ik op mijn vader. Hij kwam eraan en ik hoorde ‘m zeggen, ‘Ik haal ‘m zelf wel, die durft natuurlijk niet!’ Hij sloot de deur en telde tot 10, hij opende de deur en samen riepen we keihard: ‘1 APRIL!!!!’ De verontwaardiging was daar, maar niet lang. De vrouw van mijn voormalig docent riep uit, ‘Oh wat stom! Vader en dochter, ik had het moeten weten toen ik Dyez zag!’ Daarna was het lang onrustig, begon de normale les en hebben we een gezellige avond gehad. Mijn vader had 2 enorme taarten gehaald voor bij de koffie.

Vorig jaar had ik een geintje met Mike. Hij was aan het werk en ik stuurde hem dit appje:
neussie

Ja, het was onze 1ste april samen en hij kende me nog niet op die manier. In deze blog lees je het hele verhaal. Natuurlijk was het niet echt, het was immers op 1 april.

Dit jaar heb ik niets gedaan. Nee, ik wil het goed voor kunnen bereiden, dus ik doe dit niet ieder jaar. Mocht je echter hulp willen helpen volgend jaar, ik help graag 😉

Een reactie

  • Hahaha…geweldig wat een acties. Zelf ben ik er vandaag gelukkig weer goed vanaf gekomen. Maar okee…de dag is nog niet voorbij dus ik ben op alles voorbereid. xD

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.